tag:blogger.com,1999:blog-69301509042852386772012-01-11T22:20:22.823-08:00Sri Lankan site for children's literature from the best of world community.Koombiyahttp://www.blogger.com/profile/05132076975151845412noreply@blogger.comBlogger2221100tag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-66883310654195338352012-01-11T22:20:00.001-08:002012-01-11T22:20:22.876-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/2352%20Sun%20And%20Moon-Vasilissa-Kathandara.jpg width=350 height=255 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ඉස්සර කාලෙ ඒ කිව්වෙ ඉස්සරම ඉස්සර කාලේ හඳ තරු තිබුණෙ නෑ. ඉර විතරයි අහසෙ හිටියෙ. ‍ තනියම නෙවෙයි, එයාගෙ ගින්දර භටයොත් එක්ක. ඒගොල්ලන්ගෙ අහස් මාළිගාව ළඟ තිබුණා රත්තරන් පාට කුරුල්ලො ඉන්න උද්‍යානයක්. ඒ ‍කුරුල්ලො ගෙනත් දෙන පළතුරු තමයි ඉර යි එයාගෙ යාළුවොයි කෑවෙ. ඉර හැමදාම උදේට ගින්දර භටයොත් අරගෙන අහස් මාළිගාවෙ මිදුලට ඇවිත් සෙල්ලම් කරනවා. එහෙ මෙහෙ දුවනවා.. එතකොට තමයි ලෝකෙට එළිය වැටෙන්නෙ. ගින්දර භටයො ඉර පස්සෙ දුවද්දි හරියට ඊතල වගේ. මෙහෙම හවස් වෙනකම් සෙල්ලම් කරලා මූණවල් රතුම රතු පාට කරගෙන තමන්ගෙ විමානෙට ගිහින් නිදා ගන්නවා. <br /> <br />හඳ හිටියෙ පොළවෙ තිබුණ මායා කන්ද කියන මහ විසාල කඳු පන්තිය පාමුල. මායා කන්ද කිව්වට ඒකෙ මායාකාරයො හිටියෙ නෑ. හඳ පදිංචි වෙලා හිටියෙ එයාගෙ හොඳම යාළුවා හා හාමිත් එක්ක සූකිරිවලින් හදපු ගෙදරක. එයාලගෙ ගෙදර ළඟින් මී පැණි ගංගාවක් ගලාගෙන ගියා. හා හාමියි හඳ යි ලස්සන වුණේ ගෙදර හදන කිරි කාලා ඒ ග‍ඟෙන් මී පැණි බීලා. හඳ බොහොම සන්සුන්. ඒ හැටි කළබලයක් නෑ. හවස් වෙනකොට එයා හා හාමිත් එක්ක මායා කන්ද මුදුනට නගිනවා. ඒ නගින ගමන් ලස්සන මල් පිපිලා තිබුණොත් එයාලා එක්ක කතා කරනවා. මෙහෙම ගිහින් ගිහින් මහ රෑ වෙද්දි තමා ඒගොල්ලො කන්ද මුදුනට යන්නෙ. අන්න ඒ වෙලාවට තමයි අහසෙ ඉඳලා සුරංගනාවියො පොළවට එන්නෙ. <br /> <br />සුරංගනාවියො බොහොම වැඩ අධික උදවිය. ඒගොල්ලො තමයි මල් වලට පාට දෙන්නෙ. පුංචි දරුවන්ට නින්දෙන් හීන පෙන්නන්නෙත් ඒ අය ම තමයි. හීන පෙන්නන එක සමගියෙන් කළත් මල්වලට පාට දෙනකොට නම් ටිකක් කලබලයි. එක්කෙනෙකුට රෝස මලකට රතු පාට දෙන්න ඕ‍නෙ වෙනකොට තව කෙනෙකුට ඒකට කහ පාට දෙන්න ඕනෙ වෙනවා. මේකට වාද කරද්දි ඒ ගොල්ලන්ගෙ සළුවල තියෙන මුතු ඇට සර සර ගාලා මල් පෙති උඩට වැටෙනවා. උදේට මල් පෙති උඩ පිනි වැටිලා කියන්නෙ එහෙම වැටෙන මුතු ඇටවලට තමයි. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Angels With Moon-Vasilissa.jpg' width=350 height=335></p> <br />මේ සුරංගනාවියො හඳයි හා හාමි යි එක්ක බොහොම යාළුයි. එයාලා එකතුවෙලා පාන්දර වෙනකම් හිනාවෙන සෙල්ලම කරනවා. නැත්නම් සින්දු කියනවා. සතුටින් ඉන්න කොට හ‍ඳෙන් රැස් විහිදෙනවා. ඒ රැස් බොහොම සෞම්‍ය යි. ඉතින් උදේ වෙන්න කලින් සුරංගනාවියො අහසේ තියෙන ඒගොල්ලන්ගෙ විමානෙට යනවා. යන ගමන් එයාලට ගිනි භටයො එක්ක සෙල්ලමට යන ඉර මුණ ගැහෙනවා. දෙගොල්ලො ආයුබෝවන් කියලා ඔළුව නමලා ආචාර කරලා තම තමන්ගේ වැඩවලට යනවා. <br /> <br />හඳ යි හා හාමි යි මායා කන්ද පාමුළ ගෙදරට ගිහින් කිරි කාලා මී පැණි බීලා නිදාගන්නවා. සමහර දාට හඳ වැඩිපුර මී පැනී බීලා වහලෙන් සූකිරිත් කඩාගෙන කාලා මත්වෙලා කම්මැලියෙක් වගේ දවසක් ම එක දිගට නිදියනවා. එදාට රැස් විහිදෙන්නෙ නැති නිසා මුළු රෑම කළුවර වෙනවා. හා හාමිට කම්මැලියි හඳ නිදා ගත්තම. එතකොට හා හාමි කරන්නෙ කකුලෙන් ඇදලා ඇදලා පහුවදාට හරි හඳ ඇහැරවගන්න එක. ඒ වගේ දවසට හඳ කන්ද නගින්නෙ නිදිමතේ. ඉතිං එදාට හඳ එළියත් අඩුයි. ඒ වුනාට හැමදාම එහෙම වෙන්නෙ නෑ. ඉඳහිට තමයි හඳ නිදිමතයෙක් වෙන්නෙ. ඔහොම තමයි කාලය ගතවෙලා ගියේ දවසක් එකපාරට ම හැමදේම වෙනස් වෙනකම්. <br /> <br />එක දවසක් පාන්දර ලෝකෙට එළිය බෙදලා කන්ද දිගේ සෙල්ලමට රෝල් වෙවී ඇවිත් හඳ යි හා හාමි යි හොඳට ම නිදාගෙන හිටියා. ඔන්න එතකොට ආවා මහා කුණාටුවක්. ඒ කුණාටුවට ගස්වැල් බයවෙලා කෙඳිරි ගෑවා. මී පැණි ගඟ ගල් වුණා. හඳ ට අයිති සූකිරි ගෙදර බිත්ති දෙදරුවා. හා හාමි උඩ ගිහින් බිම වැටිලා කකුල් තුවාල කර ගත්තා. හඳ කළබල වෙලා එළියට පැනලා බැලුවා. ඔන්න බලද්දි ගේ ළඟ උසට උසේ හිටගෙන ඉන්නවා වස නපුරු පාට මිනිහෙක්. මිනිහෙක් කිව්වට ඇස් රතුම රතුයි. නියපොතු දිගයි. නියපොතු රැවුලෙ පැටලිලා. අතේ ගිනි ගන්න හිස් කබලක්. <br /> <br />"නුඹ කවුද? නුඹ මොකද මගේ නින්ද කැඩුවෙ?" <br /> <br />හඳ බයවෙලා ඇහුවා. <br /> <br />"මම? අපොයි! නුඹ මාව දන්නෙ නැතිද? මම තමයි මේ කන්ද අයිති මායාකාරයා. මම අවුරුදු ලක්ෂයක් නිදාගෙන ඉඳලා අදයි ඇහැරුණේ." <br />"නුඹට මොනවද ඕනෙ?" හඳ ඇහුවා. <br /> <br />"හහ් හහ් හා..." මායාකාරයා හිනාවෙනකොට පොළව දෙදරුවා. <br /> <br />"මට හරි බඩගිනියි. මම මේ පොළවෙ මිනිස්සු ඔක්කොම කාලා දාන්නයි යන්නෙ. අවුරුදු ලක්ෂයක් මම හිටියෙ බඩගින්නෙ. මටයි මේ කන්ද අයිති. වහාම පිටවෙයං. නැත්නම් මම නුඹවත් කාලා දානවා." <br /> <br />"නුඹට අයිතියක් නෑ මිනිස්සුන්ව කන්න." හඳ බය සඟවගෙන නිර්භීත වෙලා කිව්වා. <br /> <br />"හහ්! නුඹ මොනව කරන්නද මට? බලාපන් මම නුඹට කරන දේ" මායාකාරයා ගෙරෙව්වා. <br /> <br />හඳ යි මායාකාරය යි මෙහෙම වාද විවාද කරන අතරෙ හා හාමි බැරි බැරි ගානෙ කන්ද නැග ගත්තා. දවල් වෙලාව නිසා සුරංගනාවියො නෑ කන්ද මුදුනෙ. හා හාමි අහසටයි පොළවටයි ඇහෙන්න කෑ ගැහුවා. මේ සද්දෙ ඇහුණු ඉරට අයිති ගිනි භටයො සුරංගනාවියන්ට පණිවුඩය කිව්වා. සුරංගනාවියො සුරංගනා විමානෙන් එළියට ඇවිත් පියාඹලා හා හාමි ළඟට ආවා. හා හාමි බොහොම කළබලෙන් මායාකාරයා ගැන කිව්වා. මොකද හා හාමිට යි හඳට යි ඉන්න හොඳම යාළුවො තමයි සුරංගනාවියො. ඒගොල්ලො වාද නොකර කල්පනා කරල නුවණැති තීරණයක් ගත්තා. <br /> <br />"අපි මේක ඉරට කියමු.. එයා තමයි දවල් කාලෙට ඉන්න බලවත් ම කෙනා" <br /> <br />ඉතිං සුරංගනාවියො හති දාන්නෙ නැතිව ගිහින් ඉරට මේ විස්තරය කියලා උදව් ඉල්ලුවා. ඒගොල්ලො හති දැම්මෙ නෑ.. මොකද ඒගොල්ලො සුරංගනාවියොනෙ. ඉර ඉතිං සෙල්ලමට කැමති යි. ඒ වගේම බොහොම කරුණාවන්තයි. ඉර කැමති වුණා මායා කන්ද පාමුලට ඇවිත් හඳ යි මිනිස්සුන්ව යි බේර ගන්න. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Hare In Moon-Vasilissa.jpg' width=250 height=253></p> <br />ඊට පස්සෙ වුණ දේවල් හරියට සුරංගනා කතාවක් වගේ. ඉර එයාගෙ ගිනි භටයො එක්ක ඇවිත් ගිනි අවුළුවලා මායාකාරයව පන්නලා දාලා පොළවෙ උදවියව බේර ගත්තා. මායාකාරයට ආයෙත් කන්ද ඇතුළට ගිහින් නිදා ගන්න බැරි වෙන්න මායා කන්ද ඇතුළින් ගිනි ගන්න කන්දක් කළා. මිනිස්සු ඊට පස්සෙ ඒකට ගිනි කන්ද කියල නම දැම්මා. ඒකෙන් වුණේ මිනිස්සු බේරුණාට හඳට එයාගෙ මී පැණි ගඟ ළඟ සූකිරි ගෙදර නැති වුණ එකයි. ඉරට බොහොම කණගාටු යි. ඉර කල්පනාකරලා නළලට තට්ටු කරගෙන බැරෑරුම් විදිහට මෙහෙම කිව්වා. <br />"හඳ, නුඹ වරෙන් මගේ විමානෙට... ඒක බොහොම විසාලයි. නුඹට ඉඩ ඇති. ඇරත් අපි දෙන්නම කරන්නෙ ලෝකෙට එළිය දෙන එකනෙ. " <br /> <br />හඳ මුලින් අකමැති වෙලා පස්සෙ කැමති වුණා. හැබැයි ඒ හා හාමිටත් හඳ එක්ක ඉන්න දෙන පොරොන්දුව පිට. ඔන්න ඔහොමයි හඳ අහසට ගියේ. <br /> <br />එදායින් පස්සේ ඉක්මණින් පොළවෙ වැඩ ඉවර කරපු සුරංගනාවියෝ ආයෙත් අහසට නැගලා හඳයි හා හාමියි එක්ක සෙල්ලම් කරනවා. ඒ වුණාට ඒගොල්ලො තාමත් "ලස්සනම අත්තටු තියෙන්නෙ කාටද" වගේ දේවල්වලට වාද වෙනවා. එතකොට එයාලගෙ සළු වලින් වැටෙන මුතු කැට අහස පුරා විසිරෙනවා. ඒවට කියන්නෙ තරු කියලා. ඉරයි හඳයි නම් බොහොම සමගියෙන් තමයි අහස් විමානේ ඉන්නෙ. එදා තුවාල වුණ නිසා අහසට ගියාට පස්සෙ <br /> <br />අහස තියෙන්නෙ උඩ නිසා හා හාමි නම් ඉන්නෙ ම හඳ තුරුළට වෙලා. මොකද එයා එදා මායාකාරයා ආපු දවසේ ‘උඩ ගිහින් බිම වැටිලා’ බය වුණානෙ. නමුත් හඳ රැස් නම් දැන් ඉස්සරටත් වඩා සෞම්‍යයි. හඳ ඉන්නෙ සතුටින්. ඒ වුණාට හිටපු ගමන් සුරංගනාවන්ගෙන් මී පැණි ඉල්ලන් බීලා නිදිමතයෙක් වෙනවා. මිනිස්සු එදාට කියන්නෙ අමාවක රෑ කියලා. <br /> <br />මේව ගැන මිනිස්සු ගොඩක් කවි කතන්දර ලිව්වා. අදටත් ඒවා පොත්වල ලියලා රත්තරන් පාට පීත්ත පටිවලින් බැඳලා ඒ රටේ පරිස්සමට තියෙනවා. ඒ සිද්ධිය පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට මිනිස්සු තමන්ගෙ ළමයින්ට, ළමයින්ගෙ ළමයින්ට කියල දෙනවා. <br /> <br /><b>චිත්‍ර ඇන්දේ- </b>නම නොදන්න සුරංගනාවි <BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> වසිලිස්සා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2352&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2352' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6688331065419533835?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-1770433786628782902011-11-23T15:54:00.001-08:002011-11-23T15:54:09.552-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Flying%20Crow%20Folk%20Story%20DOSI.jpg width=350 height=277 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>දුර ඈතක සිට පියාඹා පැමිණි පාත්තයන් රංචුවක්, මුහුදු වෙරළක විවේකී සුවයෙන් එහාට මෙහාට පැන පැන උන් කපුටෙක් අසලින් වැසුවා. <br /> <br />පාත්ත රෑන දෙස පිළිකුලෙන් බැලූ කපුටා: <b>"කොයිතරම් අවිනීත තාලයකට ද ඔයාලා පියාඹන්නේ"</b>යි උන්ට පැවසුවා. <b>"ඔයාලා දන්නෙ අත්තටු වනන්න විතරයි. අනේ! හැබෑට ඔයාලාට හරි විදිහට පියාඹන්න තේරෙන්නෙම නැද්ද? අඩුම ගානේ උඩු ගුවනේ කරණමක් ගහන්නවත් ඔයාලට පුළුවන්ද?"</b> පාත්ත රංචුවට එකම පිළිතුරක්වත් දෙන්නට ඉඩ නොතියපු කපුටා නැවතත්, <b>"ඔයාලා ඉතින් කොහොම කරණම් ගහන්නද.... ඒ දේවල් ඔයාලගෙ හැකියාවට වඩා ගොඩක් ඈතින් තියෙන අමාරු වැඩ නේ...."</b> යි, කියමින් නොහොබිනා ලෙස සිනාසුණා. <br /> <br />කිසිත් නොකියා නිහඬව සිටි පාත්ත රංචුවගේ ඉවසිල්ල දරා ගත නොහැකි වූ කපුටා ඊළඟට කළේ පාත්ත රංචුවට පියාඹන තරඟයකට ඇරයුම් කරපු එකයි. <b>"පියාඹනවා කියන වචනෙ හරි තේරුම මම ඔයාලට එතකොට පෙන්නන්නම්කෝ.."</b> යි කීව කපුටා, මහ හයියෙන් නැවතත් හිනා වුණා. <br /> <br />පාත්ත රංචුවේ උන් හැඩි දැඩි තරුණ පාත්තයෙක් කපුටගෙ ඇරයුම පිළිගත්තා. එසැනින්ම කපුටා හැමෝටම තමන්ගේ ශූරභාවය පෙන්වන්නට උඩු ගුවනේ දස්කම් විස්කම් විදහා පාන්නට පටන් ගත්තා. ඈත අහසේ කාවාකාරව රවුම් කීපයක්ම ගැසූ ඌ හීයක වේගෙයන් පහළට පියාඹගෙන ආවේ, අති විශිෂ්ට ජයග‍්‍රහණයක් ලද්දෙකු මෙන් පී‍්‍රතියෙන් මහ හඬක් ද නගමිනි. <br /> <br />ඊළඟට තිබුණේ තරුණ පාත්තයාගේ වාරයයි. උඩු ගුවනට පියෑඹූ පාත්තයා ඉන් පසු මුහුද හරහා පියඹන්නට පටන් ගත්තා. පාත්තයා පියාඹනාකාරය ගැන පහත් සරදම් කතා මවමින් කපුටාත් ඌ පසුපසින් පියාඹන්නට වූවා. කතාවෙන් කතාව කපුටාත් පාත්තයාත් ගොඩබිම නොපෙනෙන දුරටම මුහුද හරහා පියෑඹුවා. සුළඟත් සමග ඝන මුහුදු රැළි හැම පැත්තෙන්ම නැගෙන්නට වූණා. එන්න එන්නම කපුටගේ අහංකාර කතා අඩුවෙන්නට පටන් ගත්තා. <br /> <br />තවත් ටික දුරක් පියාඹන විට කපුටගේ සෝබන කතා නෑසෙන්නටම වූ නිසා, පාත්තයා පසුපස හැරී කපුටා දෙස බැලුවා. එවිට පාත්තයා දුටුවේ මහන්සිය නිසා ඉතා අමාරුවෙන් මුහුදු වතුරේ ගෑවී නොගෑවී, කපුටා පියාඹන ආකාරයයි. මුහුදට නොවැටී ඉන්නට සිය අත්තටු වාතයේ අසීරුවෙන් හසුරුවමින් සටනක යෙදෙන කපුටගෙ වෙනස නොතේරුණා සේ පාත්තයා ඌට කතා කළා. <br /> <br /><b>"සහෝදරයා.... මොකෝ ඔය වතුරෙ ගෑවි ගෑවී පියාඹන්නේ? ඒ තවත් පියාඹන්න හොඳ දක්ෂ ක‍්‍රමයක්ද....?"</b> යැයි, උගෙන් ඇසුවා. <br /> <br /><b>"නෑ...."</b> පියාඹා හෙම්බත්ව උන් කපුටා අසීරුවෙන් කීවා. <b>"මගේ පුරසාරම් කතා වලට ලැබුණ දඬුවමක් මේ.... මට උදව් කරන්න ඔයා දැන් නාවොත්, මට වෙන්නෙ දියේ ගිලිලා මැරෙන්නයි.."</b> <br /> <br />කපුටා ගැන දුක සිතුණ පාත්තයා ඌව සිය උරහිස මත තබාගෙන ආපසු ගොඩබිම දක්වා පියාසර කෙරුවා. <br /> <br /><b>[ජන කතාවක් ඇසුරෙන්] </b><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2106&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2106' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-177043378662878290?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-1309555306335679122011-10-22T21:21:00.001-07:002011-10-22T21:21:36.305-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Sad%20Little%20Fellow%20PANA%20DS.jpg width=231 height=230 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><b>"...අට පහ නොදන්නා ජඩයෙකි මේක කළේ <br />ගෙදර යන්ඩ දෙනවද මගෙ පුංචි කළේ..."</b> <br /> <br />1. මේ සම්පූර්ණ කවිය දන්නවා ද? <br />2. මේ කවිය කීවේ කවුදැයි දන්නවා ද? <br />3. කවියේ කියවෙන <b>"අට පහ"</b> මොනවා ද? <br />4. අන්තිමට බැලුවාම, කළය හංගලා විහිළුවක් කරලා තියෙන්නේ කවුද? <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2225&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2225' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-130955530633567912?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-85118344696590847992011-10-12T22:16:00.001-07:002011-10-12T22:16:50.034-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/2194%20Blind%20Child.%20Keyas.%20Poem.jpg width=218 height=514 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>මල් ලස්සනයි හොඳ හොඳ පාටයි කීවා <br />පෙනෙනවා දකිනවා කියනා ඒවා <br />මොනවද අම්මෙ මම අහගන්නට ආවා <br />තෝරා දෙන්න මම දන්නේ නෑ මේවා <br /> <br />මල්වල හොඳ සුවඳ මිස පාටක් කොහෙද <br />ඒවා මොළොක් බව තේරෙනවා මටද <br />එළියක් කියා මොකවත් හෙම තියෙනවද <br />මට තේරුම් ගන්ට අම්මේ බැරි මොකද <br /> <br />උණුසුම දැනේ දහවල මට රැයට වඩා <br />වෙනසක් හෙම තියෙනවද මෙහි මෙයට වඩා <br />මට නොදැනෙන්නෙ මා කණ කොලුවෙකිලු කුඩා <br />ලොකු වෙන කොට දැනේවිද මම අසමි හඬා <br /> <br />ඇඟිලි තුඩට මල් පෙති වල ඇති මෙළෙක <br />මට දැනෙනවා එය අල්ලන හැම විටෙක <br />පාට කියා ඇත්නම් ගතියක් මලෙක <br />අම්මේ අත නොගෑවෙන එක තමයි දුක <br /> <br />ලස්සන කියන දේ නැහැයට වත් කනට <br />මගේ දිවට හරි මගෙ අත පය වලට <br />නොදැනෙන්නේ මොකද තෝරා දෙන කලට <br />ඉවසා ගෙන ඉන්න අම්මේ බැරිය මට <br /> <br />ඇයි අම්මේ අඬන්නේ මේ කඳුලු සලා <br />මට දැනෙනවා යයි මගෙ අත් දිගට ගලා <br />නාඬන් අම්මෙ නාඬන් මම විහිළු කළා <br />එන්නද ගොසින් බොරු කී කොල්ලන්ට තලා <br /> <br />[සුදෝ සුදු] <br />සිත්තම- කුමුදු තාරක<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සාගර පලන්සූරිය - කේයස්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2194&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2194' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-8511834469659084799?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-69954009306682357262011-10-10T00:26:00.001-07:002011-10-10T00:26:33.483-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/DOSI%20Wada%20Bari%20Dasa%202.jpg width=350 height=253 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>වැඩ බැරි දාස ඉක්මනට ඇඳගෙන කිටි කිටි ගාන ලී පඩි පෙළ දිගේ උඩ තට්ටුවට ආවා. පළමුවන තට්ටුවේ ඇති කාමරයට වඩා දෙවන තට්ටුවේ කාමරය තරමක් පොඩියි, නමුත් සැප පහසුයි. අඩ කවාකාර ජනේල දෙකට ලස්සන තිර එල්ලා තිබුණා. ඒවා මහ පාරට මූණලා පිහිටා ඇත. ජනේල දෙකට මැදින් සඳලු තලයට යන දොරකි. කාමරය මැද මේසය උඩ නොයෙක් වර්ග වලට අයත් කෑම ඇත. පිඟන් කුඩා බේසම්, දීසි වල ජෑම්, විස්කෝත්තු, කේක්, පාන් වලලු, මස් පාන්, මාළු පාන් ආදිය තිබේ. පැංචියෝ වැඩ බැරි දාසට හොඳට කෑම දීමට සිතා ගත්තා. මේ තරම් ගොඩක් රසැති කෑම දුටුවාම වැඩ බැරි දාසගේ ඇස් ඉබේටම නැටවෙන්නට වුණා. <br /> <br />රිබන් පටියෙන් කොණ්ඩය බැඳලා ඉන්න පැංචි සහ කොණ්ඩය ගොතා සිටි පැංචි තේ වත් කිරීමට පටන් ගත්තා. කෙස් කැරළි සහිත පැංචි ඇපල් ජෑම් බඳුනක් අල්මාරියෙන් එළියට ගත්තා. <br /> <br />නිල්මිණි වැඩ බැරි දාසට අනික් ළමයින්ව හඳුන්වා දුන්නා. කොණ්ඩය ගොතලා ඉන්න ළමයා ගේ නම ලේන පැංචි, රිබන් පටියෙන් කොන්ඩය බැඳලා ඉන්න ළමයාගේ නම හා පැංචි. කෙස් කැරළි සහිත ළමයා ගේ නම සමනොළ පැංචි. වැඩ බැරි දාසට ඕන වෙලා තිබුණේ ඉක්මණට මෙසයට වාඩිවෙලා කෑම වල රස බැලීමට. නමුත් ඒ වෙලාවේදි දොර ඇරගෙන කාමරේට තවත් ගෑණු ළමයි හතර දෙනෙක් ඇතුළු වුණා. නිල්මිණි ඒ ළමයින්වත් ඔහුට හඳුන්වා දුන්නා. <br /> <br />"මේ අපේ අසල් වැසි ළමයින්. කුරුළු පැංචි, ලතා, සඳවති, දමයන්ති." <br /> <br />"ඔයා මෙහෙ ආවේ ගුවනේ පාවුනු බැලුමෙන් නේද?" කළු හිසකේ ඇති කුරුළු පැංචි ඇහුවා. <br /> <br />"ඔව්, ගුවන් බැලුමෙන් තමයි" ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ බොහොම වැදගත් තාලෙට. <br /> <br />"බැලුමක නැගලා ගුවනේ පාවෙන එක බොහොම අනතුරු දායකයි නේද" තරබාරු දමයන්ති ඇහුවා. <br /> <br />"අපොයි ඔවු, බොහොම අනතුරුදායකයි! නැහැ, කොහොමටත් අනතුරක් නැහැ" මුලදී කී දේ වෙනස් කරලා වැඩ බැරි දාස කීවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/DOSI Wada Bari Dasa 1.jpg' width=350 height=216></p> <br />"ඔය ළමයා බොහොම නිර්බීතයි. මම නම් කොහොමටවත් ගුවන් බැලුමකින් යන්නේ නැහැ." එසේ කීවේ ලතා. <br /> <br />"ඔයා ආවේ කොහෙ ඉඳලද" සඳවතී ඇහුවා" <br /> <br />"කුසුම් පුරයේ ඉඳලා" <br /> <br />"ඒ පුරය තියෙන්නේ කොහේද" <br /> <br />"එහේ" යයි කියමින් වැඩ බැරි දාස අත වැනුවේ අස්ථිර ලෙසින්. " කැකිරි ගංගාව ලඟ." <br /> <br />"අපි නම් එහෙම ගංගාවක් ගැන අහලාවත් නැහැ. බොහෝම ඈත වෙන්නට ඕන." කුරුලු පැංචි කීවා. <br /> <br />"ඔවු. බොහෝම ඈත." වැඩ බැරිදාස ඇගේ කිම අනුමත කලා. <br /> <br />"ඉතින් මේසයට වාඩි වෙන්න. නැතිනම් තේ නිවිලා යාවි." නිල්මිණි අමුත්තන්ට ආරාධනය කළා. <br /> <br />වැඩිය පෙරැත්ත කරන තුරු වැඩ බැරි දාස බලා හිටියේ නැහැ. ඔහු වහාම මේසයට වාඩීවී, මස් පාන්, මාළු පාන්, කේක් ආදිය කට පුරා ඔබා ගත්තා. ගෑණු ළමයි වැඩිය කෑමට ඉදිරිපත් වුනේ නෑ. ඒ ගොල්ලන්ට ගුවනේ පාවී ආපු බැලුම ගැන දැන ගැනීමට ලොකු ආශාවක් ඇති වුනා. මඳ වෙලාවක් බලා ඉඳලා සමනොළ පැංචි මෙහෙම ඇසුවා. <br /> <br />"ගුවනේ පාවෙන බැළුමකින් පියාසර කිරීම කාගේ වැඩක්ද?" <br /> <br />"ඒක මගේ වැඩක්" වැඩ බැරිදාස එහෙම කියන ගමන් ලොකු කේක් කෑල්ලක් ඉක්මනට කන්නට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"ඔබ මොනවා කියනවද! හැබෑටම ඒක ඔබගේ වැඩක් ද?" හැම පැත්තෙන්ම ඔහුගෙන් අසන්නට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"මම දිවුරා කියනවා, ඒක මගේ වැඩක් කියලා. නැතිනම් මට මෙතැනින් නැගිටින්න ලැබෙන්නේ නෑ." එහෙම කියලා වැඩ බැරි දාස තවත් මස් පාන් හෙඩියක් අරගෙන කටේ ඔබා ගත්තා. <br /> <br />" අනේ එහෙනම් කරුණාකරලා ඒ ගැන අපට විස්තර කරන්න" දමයන්තී ඉල්ලා හිටියා. <br /> <br />"ඒ ගැන මොනවා කියන්නද..." වැඩ බැරි දාස දෑත් වනලා කතා කළා. " අපේ කොල්ලෝ කට්ටිය බොහොම කල සිට මගෙන් ඉල්ලා හිටියා මොනවා හරි හොඳ දෙයක් කල්පනා කරන්නැයි කියලා. මම ඒගොල්ලන්ට මෙහෙම කීවා: ' සෝයුරනි, මට බැහැ කියලා. නුඹලාම කල්පනා කරලා කරන දෙයක් කරපල්ලා " කීවා. ඒ ගොල්ල මට උත්තර දුන්නා: "අපිට එච්චර මොළේ නැහැ. ඔයා තමයි අපිට ඉන්න ඉතාම හොඳ නුවණක්කාරයා. ඉතින් ඔයා කල්පනා කරන්න! ඔයාට එය ලෙහෙසි වැඩක්. ' ' හොඳයි. ඉතින් නුඹලා ගේ කැමැත්ත අනුව මම අලුත් යමක් කල්පනා කරන්නම්, ' කියලා මම කීවා. ඉතින් ඒ වගේ මම කල්පනා කලා." <br /> <br />වැඩ බැරි දාස ලොකු කල්පනාකාරී ගතියක් මවා ගෙන මස් පාන් ගෙඩියක් හපන්නට පටන් ගත්තා. අනෙක් ගෑණු ළමයි ඔහු දිහා නො ඉවසිල්ලෙන් බලා ගෙන ඉන්නවා. වැඩ බැරි දාස තවත් කේක් කෑල්ලක් කෑමට ඉදිරිපත් වන විට, නිහඬතාවය බිඳලා ලේන් පැංචි මෙහෙම මතක් කළා: <br /> <br />"ඔයා කල්පනා කරපු දේ ගැන නොකියා ඉන්නවා." <br /> <br />"ඔවු!" යැයි වැඩ බැරි දාස කීවේ කේක් කෑල්ලෙන් මේසයට තට්ටු කරමින්. <br /> <br />"ඉතින් මම දවස් තුනක් සහ රෑ තුනක් නොකඩවා කල්පනා කලා. ඉතින් මොනවාද? හොඳ වැඩක් මට කල්පනා වුනා. ඔන්න සෝයුරනි ගුවනේ පාවෙන බැලුමක් හදනවා. කියාපු විදියටම බැලුමක් හැදුවා. අපේ කවි කුසුම් මා ගැන කවි හැදුවා. අපට ඉන්නවා කවියෙක්. ' වැඩ බැරි දාස බැලුමක් හැදුවා. ' නැහැ එහෙම නෙවෙයි ' හැදුවා බැලුමක් වැඩ බැරි දාස." නැහැ. එහෙමත් නොවේ. මෙන්න මෙහෙම ' බැලුමක් හැදුවේ වැඩ බැරි දාසය' ය. අපොයි දැන් මට මතක නැහැ. මා ගැන බොහොම කවි හදලා තියෙනවා. ඉතින් මට ඒවා සියල්ල මතක් කරගන්නට බැහැ." <br /> <br />ඔහු තවත් කෙක් කෑල්ලක් කන්නට පටන් ගත්තේය. <br /> <br />"ඉතින් ඔය ළමයි ඒ බැලුම හැදුවේ කොහොමද?" නිල්මිනි ඇසුවා. <br /> <br />"අපොයි ඒක මහා ලොකු වැඩක්. අපේ කොල්ලෝ උදේ රෑ නොබලා දිගටම වැඩ කළා. සමහරු රබර් කිරි ගෑවා. සමහරු පොම්පයෙන් හුළං පිරෙවුවා. මම නිකම් ඔවුන් වටේට ගිහින් සිවුරු හඬ ලෑවා....... එහෙම හඬ ලෑවා නොවේ. කළ යුතු වැඩ අපේ කොල්ලන්ට කියා දුන්නා. මම නැතුව උන්ට කිසිම වැඩක් තේරුම් ගන්ට බැහැ. හැම දෙනාටම තේරුම් කරලා දෙන්නට ඕන. කරන හැටි පෙන්වන්නට ඕන. මේ වැඩේ බොහොම වගකීම් සහිතයි. කොයි වෙලේ පුපුරා යාවිද දන්නේ නැහැ. මට ඉන්නවා බොහොම දක්ෂ අත් උදවු කාරයින් දෙදෙනෙක්. ඉස්කුරුප්පු බාස් සහ මුරිච්චි පැංචා. වැඩට දක්ෂ වුණාට කල්පනා කිරීමේ ශක්තිය දුර්වලයි. ඒගොල්ලන්ට තෙරුම් කරලා පෙන්වන්නට ඕන. කල්දේරම සාදන හැටි මම ඒ ගොල්ලන්ට පෙන්නලා දුන්නා. ඉතින් වැඩ බොහොම ජයට කෙරුනා. වතුර නටනවා, ගුඩු ගුඩු ගානවා, වාශ්ප පිට වෙනවා, හරිම ජර මරයක් තමයි." <br /> <br />ගෑනු ළමයින් වැඩ බැරිදාස ගේ පල් හෑල්ල හුස්ම නොගෙන අහගෙන ඉන්නවා. <br /> <br />"ඉතින් ඊට පස්සේ? ඊට පස්සේ මොකද වුණේ?" ගෑනු ලමයි සියළු දෙනාම එකවර ඇහුවා. <br /> <br />"ඔන්න ඉතින් අපි ගුවන් ගතවෙන දිනය පැමිණියා. කුරු මිට්ටෝ, මිටි පැංචෝ, වාමනයෝ දහස් ගණනක් එකතු ව්ලා. සමහරු කියනවා බැලුම ගුවනේ පාවෙයි කියලා. තවත් සමහරු කියනවා එහෙම වෙන්නේ නෑ කියලා. මේ දෙගොල්ල තර්ක කරලා අන්තිමට පොර කා ගන්න පටන් ගත්තා. ගුවනේ පාවෙන්නේ නැහැ කියන අය ගුවනේ පාවෙනවා කියන අයට ගුටි අනිනවා. නැහැ, එහෙම නොවෙයි, ඒකේ අනිත් පැත්ත... ඔවු කියන අය නැහැ කියන එවුන්ට ගහනවා, නැහැ කියන අය ඔවු කියන එවුන්ට ගහනවා. උන් එක එකා පොර කා ගන්නට වුනා. <br /> <br />"ඉතින් ඒ ගුටි ඇන ගැනීම පැත්තකට තියලා අපට බැලුම ගැන කියන්න." නිල්මිණි ඉල්ලා හිටියා. <br /> <br />"හොඳයි" වැඩ බැරිදාස එකඟ වෙලා මෙහෙම කියනවා: "උන් පොර කා ගත්තා. මම බැලුමට ලොකු කූඩය සවි කරලා ඔවුන් ඉදිරියේ කතාවක් කළා. 'යෝයුරනි, අපි ගුවන් ගත වෙනවා. නුඹලාට ආයුබෝවන්! ' ඉතින් අපි ගුවන් ගත වුනා. උඩ ගිහිල්ලා බිම බැලුවා. මහ පොළව අපිට පෙනුනේ මෙන්න මේ පුංචි කේක් කෑල්ල වගේ." <br /> <br />"අපොයි, ඒක වෙන්නට බැරි දෙයක්!" ගෑනු ළමයි ටික එක වර කිවුවා. <br /> <br />" මම බොරු කියනවා නම්, පොළව පලාගෙන මාව යට යාවි." වැඩ බැරි දාස දිවුරන්නට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"එයාට බාදා කරන්නට එපා. එයා බොරු කියන්නේ නැහැ." එහෙම කීවේ නිල්මිණි. <br /> <br />"ඔවු, ඇත්තටම, මට බොරු කීමට බාදා කරන්නට එපා, නැහැ එහෙම නොවෙයි, මට ඇත්ත කීමට බාදා කරන්න එපා." <br /> <br />"දිගටම කතාව කියන්න, කතාව කියන්න!" <br /> <br />"එහෙනම් අහගනිල්ලා. අපි ඉහලට නැංගා. ඕන් හිටි හැටියේම ඉහළ නැගීම නැවතුනා. දැන් වළාකුළු අපට උඩින් තියෙනවා. ඉතින් මොනවා කරන්නද? මම අතට ගත්තා පොරව. වළාකුළ කපලා සිදුරක් හදා ගත්තා. ඒ පාර අපේ බැලුම තවත් ඉහළ නැංගා. ඔන්න හිටි හැටියෙම අපේ දෙපා උඩ ගිහිලා. අහස බිම, මහ පොළව උඩ." <br /> <br />"ඒ කොහොමද?" ගෑනු ළමයි පුදුම වුනා. <br /> <br />"සොබා දහමේ නියමය. වළාකුළු වලට වඩා ඉහළ නැංගාම දෙපා උඩ, හිස බිම දමාගෙන තමයි ඉගිලෙන්නේ. තවත් ඉහළට නැංගා. ශීතාංක දහසකුත් දශම එකයි. බැලුම හීතල වෙලා, බිම වැටෙන්නට වුනා. මම හැබෑ කපටියා. කූඩයේ තිබ්බ වැලි කොට්ට පහළට වීසි කරන්න කියලා මම අණ කළා. ඔන්න ඉතින් තිබිච්ච වැලි කොට්ට සේරම වීසි කළා. වෙනත් කොට්ට ඉතිරි වෙලා නැහැ. ඉතින් මොනවා කරන්නද? අපේ නඩේ හිටියා කොල්ලෙක්. එයාගේ නම දක්සපාල. නමුත් එයා බිය ගුල්ලා. බැලුම වැටෙනවා දැකලා එයා අඬන්නට පටන් ගත්තා. ඉන් පසු එයා පැරචුට් එකෙන් බිමට පැනලා ගෙදර ගියා. ඒ පාර බැලුම හෑල්ලු වෙලා තවත් උඩ යන්නට පටන් ගත්තා. ටික වෙලාවකට පස්සේ ආපහු බැලුම පහතට වැටෙන්නට වුනා. බැලුමේ පහල තිබුණු වේවැල් කූඩය මහපොළවට හැප්පුණු හැටියේ මම එයින් එළියට පැන්නා. එවිට මගේ ඔළු ගෙඩිය පොළවට හැප්පුනා!...." <br /> <br />කතාව කියන ගමන් කූඩය පොලවට හැප්පුනු සැටි අතින් පෙන්වීමට මෙන් වැඩ බැරි දාස මේසයට ගැහුවා. ඔහුගේ අත කේක් කෑල්ලකට වැදිලා පුංචි කේක් කෑලි හැම අතටම විසිරිලා ගියා. <br /> <br />ගෑනු ළමයි කොයිතරම් බය වුණාදැයි කීවොත් වාඩි වෙලා හිටිය පුටුවලින් බිම නොවැටුණා විතරයි. <br /> <br />"ඉතින් ඊට පස්සේ වුනේ මොනවාද?" බය ගතිය ඇරිලා ගිය පසු ළමයි ඇසුවා. <br /> <br />"ඉන්පසු වෙච්ච දේ මතක නෑ" වැඩ බැරි දාස කිවුවා. <br /> <br />නිහඬතාවයකි. ගෑනු ළමයි වැඩ බැරි දාස දෙස බැලුවේ පුදුමයෙන් විතරක් නොවේ. එක්තරා ගරු කිරීමක් ඇතිවය. වැඩ බැරි දාසව වීරයකු ලෙස ඔවුන් පිළිගත්තා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/DOSI Wada Bari Dasa 3.jpg' width=350 height=146></p> <br />නිල්මිණි මෙලෙස විතර කළා. <br /> <br />"ඔයාලාගේ ගුවන් බැලුම නිසා අපි බොහොම බය වුනා. අපි ඊයේ බැල්කනියට වෙලා තේ බොමින් හිටිය. මහ විශාල බැලුමක් අපේ ගෙට පාත් වෙලා, ගෙවැටට අමිණිලා පුපුරා ගියා. ඩෝං ගාලා ශබ්දයක් ඇහුණා! අපි වහාම දුවලා ගියාම ඉතුරු වෙලා තිබුණේ වේවැල් කූඩුව විතරයි." <br /> <br />"ඔය ළමයා මළා වගේ බිම වැටිලා උන්නා. අපට හරිම බය හිතුනා!" හා පැංචි කීවා. <br /> <br />"ඔයාගේ එක සපත්තුවක් කකෞළක, අනික් සපත්තුව වැටේ කනුවක් උඩ, ඔයාගේ තොප්පිය ගහේ අත්තක." එහෙම කීවේ ලේන පැංචි. <br /> <br />" ඔයාගේ කබායේ අත ඉරිලා. අපි එය හොයා ගත්තේ අද උදේ. අපිට සිද්ද වුනා ඉතා ඉක්මණට ඒ අත කබායට තියලා මහන්නට." සමනොල පැංචි විස්තර කළා. <br /> <br />"මම මේ ගෙදරට ආවේ කොහොමද?" වැඩ බැරි දාස ඇසුවා. <br /> <br />"ඔයාට සිහි නැතිවෙලා බිම වැටිලා උන්නා. ගෙවත්තේ රෑට ඔයාව තියන්න හොඳ නැති නිසා අපි ඔයාව ගෙදර ගෙනාවා." නිල්මිණි කිවුවා. <br /> <br />"අපොයි ඔයා මැරුණා වගේ හිටියා." ආයෙමත් එහෙම කිවුවේ හා පැංචි. <br /> <br />"නමුත් සූකිරි පැංචා කීවා ඔයාගේ ශරීර ශක්තිය බොහොම හොඳ නිසා ඔයාට සිහිය ලැබේ කියලා." <br /> <br />" මගේ ඇඟ ශක්තිමත්. ඔළු ගෙඩිය තවත් ශක්තිමත්" වැඩ බැරි දාස පුරසාරම් දොඩවන්නට වුනා. වෙනින් කොල්ලකු ගේ නම් ඔළු ගෙඩිය මෙලහකටත් හෙළ වෙලා ගිහිං." <br /> <br />"ඔයා කියන්නට හැදුවේ මොළයේ සෙලවීම ගැන නේද?" <br /> <br />"ඔවු, ඔවු, එය තමයි" වැඩ බැරි දාස පිළිගත්තා. <br /> <br />"බැලුමේ නැගලා ගුවන් ගත වුණේ ඔබ තනිව නොවෙයි කියලා කීවා නේද?" නිල්මිණි ඇසුවා. <br /> <br />"සත්තකින්ම තනිව නොවේ. අපේ කට්ටිය දහසය දෙනෙක් හිටියා. දක්සපාල නමැති බිය ගුල්ලා පැරචුට් කුඩයෙන් බිමට පැන්නා. අපි පහළොස් දෙනෙක් ඉතුරු වුනා." <br /> <br />"අනික් අයට මක් වුණාද?" කුරුළු පැංචි ඇසුවා. <br /> <br />" මම දන්නේ නැහැ. කූඩයේ මා හැර වෙන කවුරුවත් ඉතුරු වුනේ නැද්ද?" වැඩ බැරි දාස විමසුවා. <br /> <br />"කූඩයේ චිත්‍ර අඳින සායම් සහ පුංචි බෙහෙත් පෙට්ටියක් තිබුණා." <br /> <br />"සායම් චිත්‍ර අඳින වර්ණගේ. බෙහෙත් පුංචි දොස්තරට අයිතියි. වැඩ බැරිදාස විස්තර කළා. <br /> <br />මේ වෙලාවෙදි කාමරයේ දොර ඇරගෙන ආපු හිම කුමරී අලුත් ආරංචියක් කීවා: <br /> <br />"ඔය ගොල්ලෝ දන්නවද? අලුත්ම අලුත් ආරංචිය. තවත් බැලුමක් ඇවිත් බිමට හැප්පිලා. එහි කොල්ලන් දහ හතර දෙනෙක් ඉඳලා. ඒ ගොල්ල නගරයට එහා බැද්දේ ඉඳලා පේ කට්ටිය ඒ ගොල්ලන්ව රෝහලට ගෙනයාමට උදවු කරලා." <br /> <br />"ඒ ගොල්ල තුවාල ලබලද?" හා පැංචි විමසුවා. <br /> <br />" ඒක එතරම් දෙයක් නොවෙයි, අපේ මී පැණි කිවුවා ඒගොල්ලන්ව සනීප කරන්න පුළුවන් කියලා. <br /> <br />"සමහර විට ඒ ගොල්ල මගේ යාළුවන් වෙන්ට පුළුවනි. මම රෝහලට ගිහිල්ලා විපරම් කරලා බලන්නම්." වැඩ බැරි දාස කීවා. <br /> <br />"මම ඔයා කැටුව යන්නම්" නිල්මිණි කීවා. <br /> <br />"මාත් එනවා!" එසේ කීවේ හිම කුමරී. <br /> <br />නිල්මිණි ගේ නළලේ අලවා ඇති වටකුරු පැලැස්තරය ඇය දුටුවේ එවේලේදීය. <br /> <br />"අනේ මිහිරි පුංචි කෙල්ලේ, ඔයා ගේ නළලේ අලවා තිබෙන වට රවුම හරිම ලස්සනයි. ඔය වටකුරු ලප ඇලවීම මෝස්තරයක් ද? මාත් ඒ වගේ ලපයක් අලවා ගන්නම්." හිම කුමරිය කියා හිටියා. <br /> <br />"නැහැ, එය මෝස්තරක් නොවේ. මගේ නලල දොරට හැපිලා ගෙඩි ගැහුනු හන්දා මම පැලැස්තරය්ක් අලවා ගත්තා." <br /> <br />"අයියෝ, ඒකත් එහෙමද..." හිම කුමරී කණගාටු වුනා. <br /> <br />කැඩපත ළඟට ගිහිල්ලා ඈ තොප්පිය පැලඳ ගත්තා. <br /> <br />සියළු දෙනාම ආරංචි අසල් වැසියන්ට දැන්වීමට ගිය නිසා කාමරය පාලු වුනා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නිකොලායි නෝසව්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - දැදිගම වී. රුද්‍රිගු<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2189&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2189' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6995400930668235726?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-22134198698758194552011-10-06T23:39:00.001-07:002011-10-06T23:39:19.948-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1949%20Twins.jpg width=250 height=272 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>අචිනියි, සචිනියි හරිම හුරුබුහුටි නිවුන් සොයුරියන්. අචිනි, අක්කා වුණේ විනාඩි 12කට කලින් ඉපදුණු හින්දයි. අචිනියි, සචිනියි දෙන්නම එක වගේ. ඒ දෙන්නව එක පාරටම වෙන් කරලා අඳුන ගන්න පුළුවන් වුණේ අම්මටයි, තාත්තටයි විතරමයි. ඒත් සචිනිගේ නළලෙ වම් පැත්තෙ තියෙනවා පුංචි ළප කැළැල්ලක්. කෙස් වලට ඒක වැහිලා තිබුණෙ නැත්නම් අනිත් අයටත් මේ දෙන්නව අඳුන ගන්න පුළුවන් වුණා. <br /> <br />බැලූ බැල්මට හැමෝම වගේ රැවටුණාට, හොඳට බැලුවොත් සචිනිගේ මූණෙ පුංචි දිගැටි ගතියක් තියෙනවා අචිනි ට වඩා. ඒත් කව්ද මේ තරම් විපරම් කරලා බලන්නේ? ඒ නිසා ගොඩක් අයට මේ දෙන්නව එක සැරේටම වෙන් කරගන්න බැරි වුණා. ගොඩක් අය රැවටුණා. <br /> <br />පුංචිම කාලෙ නොතේරුණාට, ඉස්කෝලෙ යන වයසටත් ළං වෙලා ඉන්න නිසා මේ දෙන්නටත් මේක තේරෙනවා දැන්. වෙලාවකට ඒ දෙන්නටත් හිනා යනවා, අනිත් අය එයාලව පටලව ගන්න හැටි දැක්කම. දැන් ඒක දෙන්නටම සාමාන්‍ය දෙයක් වෙලා. ආච්චියි, ලොකු සීයයි නම් තාමත් වරද්ද ගන්නවා. පෙර පාසලේ ගුරුවරුන්ටත් තාම වරදින වෙලාවල් තියෙනවා. <br /> <br />අචිනිගෙයි, සචිනිගෙයි බාහිර පෙනුම සමාන වගේ තමයි ගොඩක් වැඩත් එක සමානයි. ඒ දෙන්නම සෙල්ලම් කරන්නත් කැමති එකම වගේ දේවල් වලට. ඒ නිසා සමගියෙන්, එකමුතුකමෙන් ඉන්නත් එයාලට පුළුවන්. සමහර වෙලාවට පුංචි පුංචි දබර කරගන්නවා. ඒත් ඉක්මණටම ආයෙ යාළු වෙනවා. ගොඩාක් වෙල තරහා වෙලා ඉන්න දෙන්නටම බැහැ. <br /> <br />මේ දෙන්නම අකුරු ලියන්නත් දක්ෂයි. දැන් චුට්ට චුට්ට දෙන්නටම කියවන්නත් පුළුවන්. පුංචි පුංචි ගණන් හදන්නත් පුළුවන්. අචිනියි, සචිනියි දෙන්නම චිත්‍ර අඳින්නත් හරි ආසයි. රෑට ඇඳට ගියාම ලස්සනට ගීත ගායනා කරන කොට අම්මත් එකතු වෙනවා. <br /> <br />අම්මා ගොඩක් කතන්දර කියලා දෙන නිසා දෙන්නටම හොඳට කතන්දර කියන්නත් පුළුවන් දැන්. එක්කෙනෙකුට ටිකක් හරි අමතක වුණොත් අනිත් එක්කෙනා ඉක්මනටම මතක් කරලා දෙනවා. ...<b>''මගේ පුතාලා හරිම හපන්නු....''</b> කියලා අම්මා දෙන්නවම තුරුළු කර ගන්න කොට අම්මගේ ඇස් වලට කඳුළු පිරෙනවා කියලා දෙන්නම දන්නවා. ඒ, අම්මා ගොඩක් ආදරේ නිසා කියලත් එයාලට තේරෙනවා. <br /> <br />දවසක් දා, හවසක, <br /><b>''...අද අපි මල් පාත්තිය සුද්ද කරමු ද? <br />පුතාලත් එනවද උදව් කරන්න?..'' </b>අම්මා එක පාරටම ඇහුවා. <br /> <br />අචිනිටයි, සචිනිටයි හරිම සතුටුයි. <br /> <br />ගොඩක් වෙලාවට, අම්මා ගෙදර වැඩ වලට දෙන්නවම එකතු කර ගන්නවා. කෝප්පයක් දෙකක්, පොඩි පිඟන් එහෙම සෝදන්නත් දෙනවා. උයන කොට බෝංචි කඩන්න, පළා වර්ග සුද්ද කරන්න, හාල් නැත්නම් පරිප්පු වගේ දේවල් සෝදන්නත් අම්මා ඉඩ දෙනවා. ඒවා කරන හැටිත් පෙන්නලා, කියලා දෙනවා. ඒත් ඒ වගේ දේවල් නම් ටිකක් වෙලා කරන කොට පොඩ්ඩො දෙන්නට කම්මැළි හිතෙනවා. එක්කො චූටි අත් රිදෙන්න ගන්නවා. නැත්නම් වතුරින් ටිකක් හළා ගෙන තෙමා ගන්නවා. ඒවාත් හළා ගන්නවා. ඉතිං, අම්මා ආයෙම කියලා දෙනවා ඒ වැඩ කරන හැටි. <br /> <br />කොහොම වුණත්, අද යෝජනාවට නම් දෙන්නම හරිම සන්තෝෂෙන් දුව ගෙන ආවා. <br /> <br /><b>''.. හා, ලොකු පුතා ගිහින් ඉදල අරගෙන එන්නකො. <br />වූටි පුතා.., කුණු දාන්න මේ කූඩෙ ගන්නකො...''</b> කියන ගමන් ලොකු කූඩෙ අම්මා ගත්තා. <br /> <br />ගොඩක් දවස් වලට හවස් වරුවෙ මල් පැළ වලටයි, එළවළු පාත්ති වලටයි වතුර දාන්න අචිනිටයි, සචිනිටයි අම්මා ඉඩ දෙනවා. ඒ දෙන්නට ලේසි වෙන්න, තාත්තා ඒ කිට්ටුවෙන් ලොකු බේසමක් තියලා තියෙන්නෙ. අම්මා ඒකට වතුර පිරෙව්වම, අචිනියි සචිනියි පැළ වලට වතුර දානවා. <br /> <br /><b>''වතුර දාලා ඉවර වුණාම අපි ඇඟ සෝදමු...''</b> අම්මා හිනා වෙවී කියනවා. <br />අම්මා දන්නවනේ පොඩ්ඩො දෙන්නා වතුර එක්ක සෙල්ලම් කරන්නත් ආසයි කියලා. ඉතිං එහෙම කියන්නේ, තෙමා ගත්තත් කමක් නැති හින්දා කියලා අචිනියි, සචිනියි දන්නවා. <br /> <br />පැළ වලට වතුර දාලා ඉවර වුණාම, හවසට තාත්තා අර ලොකු බේසම අනිත් පැත්තට හරවලා තියනවා. වතුර එකතු වෙලා තිබුණොත් මදුරුවෝ බෝ වෙනවලු. මදුරුවන්ගෙන් ලෙඩ හැදෙන නිසා, මදුරුවො බෝ වෙන්නෙ නැති වෙන්නයි එහෙම කරන්නෙ. ඩෙංගු කියලා, ගොඩක් අමාරු වෙන, ලෙඩක් තියෙනවලු. ඒක හැදෙන්නෙත් මදුරුවන්ගෙන් ලු. <br /> <br /><b>''...පුතාලට පේනවද මේ මල් පැළ වල වේළිලා තියෙන කොළ? <br />පරවෙලා තියෙන මල්? <br />අපි ඒවා අයින් කරමු..''</b> කියලා අම්මා ඒවා සුද්ද කරන්න ගත්තා. අම්මා ළඟ ඒවට වෙනම කතුරක් තියෙනවා. නැත්නම් අත තුවාල වෙන්න පුළුවන්නෙ. <br /> <br />අම්මා කපලා අයින් කරන කොළ, අතු කූඩ දෙකට පුරවන්න අචිනියි, සචිනියි තරගෙට වගේ හරිම කඩිසරව වැඩ කළා. ඒ අතරෙ මල් පෙති අත ගාලා බලන්නත්, සමනළ පැටව් පස්සෙ යන්නත් දෙන්නම වෙලාව හදා ගත්තා. <br /> <br />එක එක මල් ගැන, ඒවයේ පාට ගැන, ලස්සන ගැනත් අම්මා කියලා දෙනවා. මල් පෙති කොයි තරම් සිනිඳු ද කියලා පොඩ්ඩො දෙන්නට හිතා ගන්නත් බැරි තරම්.. ඒ වෙලාවට අම්මා කියන්නේ, <br /><b>''...මගේ චූටි පැටව් දෙන්නගේ රෝස කම්මුල් මේ තරම්ම සිනිඳුයි.. මේ මල් තරම්ම සුවඳයි...''</b> කියලා. <br /> <br />මල් වල සුවඳ බලන හැටිත් අම්මා කියලා දීලා තියෙනවා කලින්. <br /><b>''...ගොඩක්ම නහයට ළං කරලා සුවඳ බැලුවොත් සමහර මල් වල ඉන්න චූටි චූටි කෘමීන් නහය ඇතුළට යන්නත් පුළුවන්.. සමහර මල් වල සුවඳ ටිකක් සැර වැඩි වුණොත් පුතාලා ආස වෙන එකක් නෑ..'</b>' කියලයි අම්මා කියන්නේ. ඒක ඇත්ත කියලා දැන් අචිනියි, සචිනියි දන්නවා. <br /> <br />රෝස ගස් වල, මල් වගේම, මල් පොහොට්ටුත් පිරිලා. <br />දාස්පෙතියා, බාබන්ඩේසියා මල් ටිකත් හරිම ලස්සනට පිපිලා. හෙන්දිරික්කා මල්.. යායට දඟ කරනවා. <br />වතුසුද්ද වගේම ඉද්ද ගස් වලත් උදේට මල් පිරීලා. අම්මත්, අහළ පහළ අයත් ඒ මල් කඩාගන්නවා බුදු පහන තියන්න. ඒ නිසා හවස් වෙද්දි ඒ ගස් වල මල් අඩුයි. පොහොට්ටු ඉතුරු වෙලා බලන් ඉන්නවා උදේ වෙනකල්, පිපෙන්න. <br />ඉර එළියත් එක්කම මල් පිපෙනවා හිනා වෙවී. <br /> <br />බුනීල ගස් වල මල් තරමටම වගේ ඇට පිරිලා. බුනීල ගෙඩි කඩා ගෙන, "ටික්" සද්දෙට තලා දාන එක අචිනිගෙයි, සචිනිගෙයි ආසම වැඩක් වුණා. <br /> <br />මේ අතරෙ අම්මා මල් පාත්ති සුද්ද කරලා, අලුත් පස් පෙරළලා, ලස්සනට සකස් කරලා. <br />පිළිවෙළට අතු ගාලත් ඉවරයි. <br />දැන් හරිම ලස්සන, පුංචි මල් වත්තක් වගේ අලුත් පෙනුමක් ලැබිලා. <br /> <br />දැන් ඉතිං අචිනිගෙයි, සචිනිගෙයි වාරේ. <br /> <br />දෙන්නම එකතු වෙලා මල් පැළ වලට වතුර දැම්මා. ඒ අතරෙ අම්මා කූඩ වලට එකතු කරපු කුණු ඔක්කොම වත්ත පහළ තියෙන කුණු වළට ගිහින් දැම්මා. කෑම වලින් ඉතුරු වෙන දේවල් වගේම, මෙහෙම දිරලා යන, ගස් වැල් වලින් එකතු වෙන කොළ රොඩු එකතු කරලා, ඒ වළට දැම්මම හොඳ පොහොර හදා ගන්න පුළුවන් කියලා දවසක් තාත්තා, ඒ වළ කැපුවා. එතකොට ඒවා ස්වභාවික පොහොර නිසා එළවළු, පළතුරු වලට දැම්මම සරුවට ඒවා හැදෙනවලු. විෂ වෙන්නෙත් නැහැලු. අම්මා කුණු අරන් යද්දි අචිනිටයි, සචිනිටයි ඒක මතක් වුණා. <br /> <br />ළඟදි හිටෝපු රෝස පැළ වලත් පුංචි පුංචි පොහොට්ටු ගොඩයි. <br /><b>''...පුතාලා දන්නවද, මේ මල් පැළත් හරියට අපේ ජීවිත වගේ...'</b>' කියලා අම්මා කිව්වට අචිනිටයි, සචිනිටයි ඒක හරියටම තේරුණේ නෑ. අම්මා පොඩ්ඩො දෙන්නට තේරෙන විදිහට කිව්වා...<b> ''ඒ වගේ ලස්සනට ඉන්න අපිටත් පුළුවන්'' </b>කියලා. <br /> <br />2005 අප්‍රේල්<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> තුෂාරි ප්‍රියංගිකා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1949&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1949' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2213419869875819455?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-62744857016137630352011-10-03T15:42:00.001-07:002011-10-03T15:42:45.733-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Rainbow%20Roses%20More%20DOSI%20KATH.jpg width=350 height=233 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>රෝස කැලේ රෝස කුමාරියෝ දවසක් දේදුන්නට අයිතිවාසිකම් කිය කියා රන්ඩු වෙන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />"දේදුන්න පටන් ගන්නෙ රතු පාටින්. ඔය කාටවත් වඩා ඒක නිසා දේදුන්නට වැඩි අයිතියක් තියෙන්නෙ මට...." රතු රෝසි ආඩම්බරෙන් කීවා. <br /> <br />"වැඩි අයිතියක්....? ඒ කොහොමද එහෙම වෙන්නෙ...?" දම් රෝසි තර්ක කරන්න පටන් ගත්තා. "දේදුන්න පටන් ගන්නෙ රතු පාටින් වුණාට, ඉවර වෙන්නෙ දම් පාටින්.... ඒ නිසා දේදුන්න ගැන වැඩි අයිතියක් ඔයාට කොහෙත්ම දෙන්න බෑ... ඔයාට එහෙම අයිතියක් තියෙනවනම්, ඒ අයිතියම මටත් තියෙනවා.." <br /> <br />"මුල අග ඔයාලා දෙන්න වුණාට, දේදුන්නෙ මැද සරසන අයගෙන් එක්කෙනෙක් තමා මම.." කහ රෝසිත් කතාවට හවුල් වුණා. "මුලක් අගක් තිබ්බට වැඩක්ද.. මැදක් නැත්නම්....?" කහ රෝසි අත්දෙකෙන් මුහුණ වසාගෙන හිනාවෙන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />"ඔව්.. ඔව්.. ඒ ක ඇත්ත..." තැඹිලි රෝසි, කහ රෝසිගේ පැත්ත ගත්තා. දේදුන්න මැද සරසන අපිටත් ඔයාලට වගේම දේදුන්න අයිතියි. <br /> <br />ඒ කතාව ඇහුණ දම් රෝසිටයි, රතු රෝසිටයි හොඳටම තරහ ගියා. <br /> <br />"අනේ.. ! ඇයි ඔයාලා තරහ ගන්නෙ.. දේදුන්න පායන්නෙ ඈත අහසේ.. ඒක අපි හැමෝටම අයිතියි.. රණ්ඩු වෙලා පලක් තියෙනවද.. ? අපි හැමෝම දේදුන්න දිහා බලලා සන්තෝස වෙමු.." හැමෝගෙම කතා අහන් හිටපු සුදු රෝසි කරුණාවෙන් කීවා. <br /> <br />"අනේ මේ.... ඔයා කට වහගෙන ඉන්න, මට තවත් කේන්ති යවන්නෙ නැතුව.." රතු රෝසි, සුදු රෝසිට සැර වුණා. "එනව මෙතන අපිට ඔවදන් දෙන්න.. දේදුන්නට කවුරු අයිතිවාසිකම් කීවත්, ඔයාට එහෙම කියන්න කිසිම අයිතියක් කොහෙත්ම නැහැ. මොකද දේදුන්නෙ සුදු පාටක් ගෑවිලාවත් නැහැ.." <br /> <br />රතු රෝසිගෙ නපුරු වචන වලට සුදු රෝසිගෙ හිත හොඳටෝම රිදුණා. සුදු රෝසි එයාගෙ පෙති ටික පොහොට්ටුවක් හැඩේට හකුලගෙන හොඳටම අඬන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />රෝස කුමාරියන්ගේ කතා අහන් හිටපු, රෝස කැලේ කොළ පාට තුරු වැල් වලට සුදු රෝසි ගැන ගොඩක් දුක හිතුණා. "ඉතින් කේන්ති යනවනම් හොඳයිනේ, කේන්ති ගෙන්න ගන්නෙ නැතුව.." එයාලා හිනා වෙවී රතු රෝසිට විහිළු කරන්න පටන් ගත්තා. ඒ කතාවට තව තවත් කේන්තියෙන් ඔරව ගත්තු රතු රෝසි අත්දෙක බැඳගෙන ගස්සල අහක බලා ගත්තා. <br /> <br />"හරියට හරි.." සුදු රෝසිගෙ අතක හිටිය රෝස කොළයක් තුරුවැල් වලට උත්තර දුන්නා... "ඔය හැම පාට රෝසියෙක් වගේම අපේ කොළ පාටත් දේදුන්නෙ තියෙනවා කියලා මතක තියාගත්තනම් හොඳයි..." රෝස කොළය හඬන සුදු රෝසිගේ ඔළුව අත ගාන ගමන් කීවා. <br /> <br />"මේ.. මේ.. බලන්නකො ටිකක් මං දිහා..." එහාට මෙහාට ගමන් කරන පුළුං වළාකුළු නරඹමින් හිටිය විල හැමෝටම කතා කළා. "මම ලස්සනට නිල් කැටේට පිරිල නේද.. අහසෙ නිලත් එයාලගේ හැඩ බලන්නෙ විල් දියෙන්.." විල කීවේ දේදුන්නට තමාටත් අයිතියක් තියෙන වග නොකියා කියමිනි. <br /> <br />"දැන් මෙතැනට අඩු ඉන්ඩිගෝ විතරයි.." විල අද්දර පැතලි කළු ගලක් උඩ අව්ව තපමින් හිටිය ඉබ්බෙක් එසේ කියාගෙන විල් දියට බැස්සේ, තවත් මේ කතාවට ඇහුම්කන් දෙන්න කැමැත්තක් නැතුවාක් මෙනි. <br /> <br />"ඉන්ඩිගෝ.. අමුතු නමක්නේ..." තැඹිලි රෝසි ඇස් නටව නටවා හිනාවෙන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />"හැමෝටම ලස්සන පාටක් ලැබිල තියෙද්දිත්, මෙයාලා බොරුවට රණ්ඩු වෙවී හිත් රිදව ගන්නවා.." කාටවත් කිසිම දෙයක් නොකීවත් කතාව සාවදානයෙන් අහන් හිටපු සුළඟ තමාටම කියා ගත්තා.. "මෙයාලා මෙහෙම නම් මම කොහොම හිත රිදව ගන්න ඕනැද... මොකෝ මට එකම පාටක්වත් තියෙනව කියලද...." එහෙම සිතූ සුළඟ, සර සර හඬින් සීතලට හමන්නට පටන් ගෙන එන්න එන්නම සිය වේගය වැඩි කළා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Rainbow Roses DOSI KATH.jpg' width=350 height=252></p> <br />සුළං සැරට හිරුගේ උණුසුම් රැස් දහර නිවෙන්නට වුණා. අහසේ නිල් පාටත් හිමින් හිමින් මැකුණා. මුළු පරිසරයම අඳුරකින් වැහෙන්න පටන් ගන්නවාත් එක්කම වැස්සක් වහින්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />ටික වෙලාවකට පස්සේ, වළාකුළකට මුවාවෙලා සිය දිගු රැස් කළඹ බොහොම අමාරුවෙන් සඟවගෙන උන් හිරුදේවි, වැස්ස අඩු වුණා ද බලන්න වැහි වළාකුළු අතරින් යන්තමට ඔළුව දැම්මා. දේදුන්නක් අහසේ කොණක ඉඳලා මැවෙන අයුරු හිරුදේවි එතකොට දැක්කා. පාට හතම පැහැදිලිව පේන්න දේදුන්න අහස පුරා සිත්තම් වුණා. <br /> <br />දේදුන්න දුටු සුළඟ ඉක්මණින් අහසට පියාඹලා රෝස කැලේ කතන්දරේ දේදුන්නට කීවා. ඒක ඇහුව දේදුන්න රවුමක් හැඬේට කැරකි කැරකී සුදුපාට දියසුළියක් මෙන් වේගයෙන් පොළොවට පාත් වෙන්න පටන් ගත්තා. සුදු පාටට හයියෙන් කැරකි කැරකී පහළට එන දේදුන්න දුටු රතු රෝසිට ලැජ්ජා හිතුණා. එයා කාටත් හොරෙන් සුදු රෝසි දිහා බැලූවා. පහළට ආපු දේදුන්න රෝස කැලේ හරි මැද උඩ නතර වෙලා එක පාරටම මල් වෙඩිල්ලක් වාගෙ පිපිරුවා. දේදුනු පාට, තරු කුඩු වගේ මුළු රෝස කැලය පුරාම ලස්සනට විසිරුණා. රෝස මල් විතරක් පිපුණු රෝස කැලේ, ලෝකෙ තියෙන හැම පාටකින්ම එක එක වර්ගයේ නොයෙක් මල් පිපෙන්න පටන් ගත්තා. එදායින් පස්සෙ රෝස කැලේ කවුරුත් දේදුන්න දිහා බලලා සතුටු වුණා මිස, දේදුන්නට අයිතිවාසිකම් කියන්න නම් ගියේ නැහැ.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2105&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2105' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6274485701613763035?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-91953393199070144632011-10-01T19:41:00.001-07:002011-10-01T19:41:31.835-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Tree%20And%20Creeper%20DOSI.jpg width=250 height=340 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><b>ලබුවැල-</b> වැඩුණු මහ ලොකුවට <br />කීයද වයස තමුසෙට <br /> <br /><b>කිතුල් ගස-</b> අහන එක පුදුමයි <br />දැන් මට වයස පණහයි <br /> <br /><b>ලබුවැල-</b>මට මාස හයකුත් <br />දවස් හතරකි තව මත් <br /> <br /><b>කිතුල් ගස-</b> ඔබ බාල බව මම <br />දැන ගෙන සිටිමි හොඳටම <br /> <br /><b>ලබුවැල- </b>නැතත් වයසක් මට <br />උස වෙමි ඔබේ තරමට <br />මට මෙන් ඉක්මනට <br />හැදෙන්නට බැරි මොකද තමුසෙට <br /> <br /><b>කිතුල් ගස-</b> ඉක්මට හැදුණොත් <br />ඒ ඉක්මනින් නැති වෙත් <br /> <br />මගෙ ඇඟේ වෙළිලා <br />මාසෙන් දෙකෙන් හැදිලා <br />ඔබ මෙන් මැළවිලා <br />දහස් ගණනක් ගියා මැරිලා<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> එස්. මහින්ද හිමි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2166&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2166' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-9195339319907014463?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-22432070785228503382011-09-23T03:40:00.001-07:002011-09-23T03:40:44.954-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Therawili%20Thinking%20Child.jpg width=231 height=249 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><b>තෝරන්ට හපන්නු ඉඳී නම් මෙන්න තේරවිලි හතරක්. </b> <br /> <br />1. කටුවානෙන් කෙටුවා වැනි කොළේ සැටී <br />රතු නූලෙන් ගෙතුවා වැනි මලේ සැටී <br />තුන් මස පිරෙන විට කුකුළෙක් තරම් ඇතී <br />සාර මසට පැසෙනා ගෙඩි කියන් සකී <br /> <br />2. අරහෙ බලාපන් අත්තක ඉඳ ලෝලු <br />පපුව පලාගෙන අඟනන් මද කාලු <br />කකා ගිය ලෙල්ල රසකර උයාලු <br />අද බැරිනම් හෙට තෝරාපන් යාළු <br /> <br />3. වරදක් නැතිව ගහකට බඳිනවා දුටින් <br />ලෙඩක් නැතිව බෙහෙතක් කවනවා දුටින් <br />දුකක් නැතිව තිස්සෙම අඬනවා දුටින් <br />හැලියක් අරන් ජලයත් මනිනවා දුටින් <br /> <br />4. උසුලා සත්මසක් දරුවන් වැදු මවට <br />බැඳලා ගෙන ගොසින් දමමින් ගලක් පිට <br />බිඳලා ඇට සන්ධි වෙන්කර අහක් කොට <br />වැඳලා පුතුන් කැඳවාගෙන යෙති ගමට <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2146&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2146' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2243207078522850338?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-87773696446646678832011-08-28T17:41:00.001-07:002011-08-28T17:41:46.591-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/2075%20Waterdrop.jpg width=250 height=187 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ගලා බසින ලොකු ගඟවල් අතරේ... <br />පුංචි දිය බිඳක් මං <br />මම ඉන්නා ලොකු ගංගාවේ <br />පාලුවක් දැනෙයි මගේ පුංචි හිතට.. <br /> <br />ලොකු ලොකු ගංගා හැදෙන්න <br />මම වගේ පුංචි දිය බිඳක් ඕනෑමයි <br />එය නොදන්න ලොකු ගංගා - ආඩම්බර පානවා <br />නරක අයට කවදාවත් ජය ගන්නට බෑ.. <br /> <br /><b>මනුරි විහංගා</b> <br />3 ශ්‍රේණිය <br />ත්‍රි/පදවියාය මහා විද්‍යාලය<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මනුරි විහංගා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=2075&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=2075' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-8777369644664667883?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-56636229894358785822011-06-29T01:25:00.001-07:002011-06-29T01:25:05.833-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS5/1974%20Carbspider.dosi.jpg width=250 height=330 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>සත්ව විද්‍යාත්මකව Misumena vatia ලෙස හැඳින්වෙන මේ සුවිශේෂි මකුළු විශේෂය කකුළු මකුළු පවුලෙ සාමාජිකයෙක්. ඇත්තටම මේගොල්ලන්ගෙ ඉදිරි පාද යුගල කකුළුවෙකුගේ මෙන් ඉදිරියට නැඹුරු වූ ස්වරූපයක් ගන්නවා. ඒවගේම කකුළුවෙකු මෙන් පසුපසටත්, පැත්තෙන් පැත්තට පාර්ශ්වීය ලෙසත් චලනය වීමේ හැකියාව තිබෙනවා. වේශාන්තරණය මකුළු ලෝකය තුල දුලබ සිදුවීමක්. ඒත් මේ Misumena vatia අයත් මකුලුවන් සුවිශේෂි වන්නේ ඔවුන්ට වේශාන්තරණය වීමේ ඇති හැකියාව නිසයි. උතුරු අමෙරිකාවේ සුලබ මකුළු විශේෂයක් වෙන මොවුන් හඳුන් වන්නේ <b>ගෝල්ඩන්රොඩ් මකුළුවන්</b> ලෙසයි. ඒ ඔවුන් වැඩියෙන්ම ගැවසෙන්නේ ගෝල්ඩන්රොඩ් කියන මල් වර්ගයේ නිසයි. <br /> <br />මේ කකුළු මකුළු විශේෂය ගොදුරු අල්ලාගන්නට කිසි විටෙකත් දැල් උපයෝගී කරගන්නේ නෑ. ඔවුන් ප්‍රසිද්ධ සැඟවී සිට පහරදෙන දඩයක්කරුවන් ලෙසයි. ඒ කියන්නේ Misumena vatia විශේෂයේ මකුළුවන් ඉන්නා පෘෂ්ඨයට සමීප වර්ණයකින් සිරුර පවත්වා ගැනීමක් එහෙම නැතිනම් වේශාන්තරයක් සිදුකිරීමෙන් තමයි මෙය සිදු කරන්නේ. වේශාන්තරණය මකුළුවන් අතර දුලබ දෙයක් වුණත් Misumena vatia ට මේ හැකියාව තියෙනවා. <br /> <br />මේ මකුළුවන් ගේ පිරිමි සතුන් ප්‍රමාණයෙන් මි. මී.5ක් තරම් වන නමුත් ගැහැණු සතුන් මි. මී.10ක් පමණ වෙනවා. ශරීර වර්ණය ලා කහ පැහැයක් හෝ සුදු පැහැයක් ගන්නේ ඔවුන් දඩයන් කරන්නට යොදා ගන්නා පෘෂ්ඨය අනුවයි. ඩේසි සහ සූරියකාන්ත මල් වල සිටින නොමේරූ ගැහැණු සතුන්ට තමාගේ ශරීර වර්ණය තමා කැමති පරිදි වෙනස් කරගැනීමෙ හැකියාව තිබෙනනවා. මේරු ගැහැනු මකුළුවෙකුට ශරීර වර්ණය වෙනස් කරගැනීමට වර්ණක බොහෝ ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වෙනවා. ඒ වගේම එම කාර්යය සඳහා දීර්ඝ වේලාවක් ගතවෙනවා. ඒ නිසා ඔවුන් වැඩිපුර තොරා ගන්නේ තද කහ පැහැති ගෝල්ඩන්රොඩ් කියන මල් වර්ගයයි. <br /> <br />කයිනුරෙනීන් සහ 3-හයිඩ්රොක්සිකයිනුරෙනීන් නම් කහ පැහැති වර්ණක සහිත දියරයක් ශරීරයේ බාහිර සෛල ස්ථරයට නිකුත් කිරීමෙන් තමයි ඔවුන් පාට වෙනස් කරන්නේ. ඉන්පසු ශ්වේත වර්ණය මූලික කරගෙන එම කහ වර්ණය පහල ස්ථරයන් වෙත පරිවහනය කරනවා. අභ්‍යන්තර ඉන්ද්‍රියන් සියල්ල සුදු පැහැ ගැන්වීමෙන් අනතුරුව එය බාහිරයට පෙනෙන්නට පටන් ගන්නවා. මෙම මකුළුවන් දීර්ඝ වේලාවක් සුදු පැහැති පෘෂ්ඨයක රැඳි සිටින්නේ නම් කහ වර්ණක ශරීරයෙන් දිගින් දිගටම බහිස්‍රාවය කරනවා. එමගින් ශරීරය කහ පැහැවීම දිගු වේලාවකට ප්‍රමාද කරනවා. සාමාන්‍යයෙන් පැහැය සුදු වර්ණයයේ සිට කහ වර්ණය දක්වා වෙනස් වීමට දින 10-25 ත් අතර කාලයක් ගත වෙනවා. ඒ වගේම යථා තත්වයට පත් වෙන්න ගත් වෙන්නෙ දින 6ක් වගේ කාලයක්. <BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නීල්යා කාරියවසම්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1974&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1974' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-5663622989435878582?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-59221553062199309792011-06-24T03:47:00.001-07:002011-06-24T03:47:46.904-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Ladybird%20Main.jpg width=300 height=288 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>වසන්නතය පටන් ගන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි පුංචිම පුංචි හරිත දම් ලපළු අතු ඉති වලින් මතු වෙද්දි, සුදු පාට ලස්සන ඬේසි මල් තණකොළ අතරින් පතර පීදෙද්දි, පුංචිම පුංචි කුරුමිණියො අවදි වෙනවා. උන් කෑම හොයන්නට කොළ අතරින් පතර එහෙට මෙහෙට යනවා. එහෙමත් නැතිනම් සෙල්ලම් කරනවා. <br /> <br />ඒත් එක කුරුමිණියෙක් විතරක් කොළයක් උඩට වී, හෙල්ලෙන්නෙවත් නැතුව නින්ද ගියා සේ ඉන්නවා. ඒත් ළං වෙලා හොඳ හැටි බැලුවොතින් නම් පෙනෙයි, පුංචි ඇස් ඇරිලා තියෙන ආකාරය. මිතුරු කුරුමිණියෝ සන්තෝසෙන් ඉපිලෙමින් හැංඟිමුත්තො කරනායුරු බලන් ඉන්නාකාරය. <br /> <br />"අයියෝ! මට එක ලපයක් තියෙන නිසා මෙයාලා විහිළු කරනවා...." කුරුමිණියෝ රංචුවක් එකතුවෙලා කණපිට හරවපු ඒ කුරුමිණියා, බොහොම අමාරුවෙන් කෙලින් වෙන ගමන් දුකෙන් කියන්නට වුණා. <br /> <br />"එක ලපයා අවාසනා.. එක ලපයා අවාසනා <br />හා.. හා.... හී.. හී..... හූ.. හූ...." <br /> <br />කුරුමිණි රංචුව එක ලපයක් තියෙන කුරුමිණියාට ඇහෙන්න හයියෙන් කවට ගීත කියන්න පටන් ගත්තා. ළඟට එන ලප හයක් තියෙන කුරුමිණියෙක් එක ලපයාව වේගයෙන් තල්ලු කරන්නෙ, කකුල් උඩට විහිදෙන ලෙස බිමට වැටෙන්නයි. <br /> <br />ආයෙමත් කෙලින් වෙන එක ලපයා පුංචි අත්තටු විහිදගෙන, විහිළු තහළු කරන කුරුමිණියන්ගෙන් ඈතට පියාඹනවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/_Ladybird 3.jpg' width=300 height=296></p> <br />එක ලපයාට ඕනෑ වුණේ කුරුමිණි රජ්ජුරුවන් ගාවට යන්නයි. ගිහින් අනෙක් කුරුමිණියන්ට ලප කීපයක් තියෙද්දි, තමන්ට විතරක් එක ලපයක් තියෙන්නෙ ඇයි කියල අහන්නයි. අත්තටු තෙහෙට්ටුවට පත්වුණ නිසා එක ලපයා බිමට ඇවිත් වැහුවා. කුහුල් සිතින් අවට වට පිටාව නරඹන්නට වූ එක ලපයා දුටුවේ දිග ගැඩවිල් පණුවෙක්. <br /> <br />"ඔයා දන්නවද එක ලපයක් තියෙන තවත් කවුරු හරි?" කුරුමිණියා පණුවගෙන් ඇහුවා. <br /> <br />"මට එක ලපයක්වත් නෑ..."යි කීව පණුවා, ලස්සනට ඇකිලුණා."බොරුනම් බලන්නකෝ...."යි කීව ඌ, පස් ඇතුලේ අතුරුදහන් වෙන විදිහ එක ලපයා පුදුමයෙන් බලන් සිටියා. <br /> <br />ටිකෙන් ටික ඉදිරියට ඇදුණ කුරුමිණියා ඊළඟට දුටුවේ සුදුපාට බෝලයක් උස්සගෙන යන කූඹියෙක්ව. <br /> <br />"අනේ! ඔය සුදු ලපය මට දෙනවද?"එක ලපයා කූඹියාගෙන් ඇහුවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/_Ladybird 4.jpg' width=230 height=424></p> <br />"අනේ.. පුංචි යාළුවේ, මේ කූඹි බිත්තරයක්නේ...."යි කියා සිනාසුණ කූඹියා, කඩිසරව ඉස්සරහට ගියා. <br /> <br />නොනැවතී ඉදිරියට ඇදුණ එක ලපයාට රෝස සුවඳ දැනෙන්නට වුණා. <br /> <br />‘ඔය සුවඳ එන්නෙ රෝස මාළිගාවෙන් වෙන්න ඕනෑ.... ’එක ලපයාට සිතුණා. <br /> <br />ලස්සනම ලස්සන රතුරෝස මලක් උඩයි වයසක රජතුමා ජීවත් වුණේ.. ගොඩක් ලප තිබුණ මේ රජතුමා හොඳට දන්නවා, මල්පැල වලට සාත්තු සප්පායම් කරනායුරු. රජතුමාගේ සේවක කුරුමිණියෝ ඒ සඳහා රජතුමාට උදව් පදව් කරනවා. <br /> <br />කොහොමහරි කටු වලින් පිරුණ ශක්තිමත් රෝසගහ ළඟට එක ලපයා සේන්දු වුණා. විශාල රෝසකටු අතරින් පරිස්සමට එක ලපයා ගහ මුදුණට නගින්නට වුණා. අතර මගදි තවත් කුරුමිණියො රාශියක් එක ලපයාට හමුවුණා. උන් එක ලපයා දිහා පුදුමයෙන් බැලුවා. <br /> <br />සෑහෙන වෙලාවකට පසු, සුවඳ හමන රතුරෝස මල ළඟට එක ලපයා පැමිණියා. <br /> <br />රජතුමා ඉදිරියට පැමිණි එක ලපයා ගරු සරුව නැමී: "රජතුමනි.... ඔබතුමා දන්නවද මට විතරක් ඇයි එක ලපයක් තියෙන්නෙ කියලා.... ?" යි ඇසුවා. <br /> <br />"එක ලපයක්? ඒක කොයි තරම් පුදුමයක්ද! ?" රජතුමා සන්තෝසෙන් උදම් වැනුවා."ඔයා විතරයි මුළු කුරුමිණි ලන්තයේම ඉන්න එක ලපයක් තියෙන කුරුමිණියා...." යි කීව රජතුමා, රෝස පඳුරේ සියලුම කුරුමිණියන්ට පෙනෙන්නට එක ලපයාව උඩට ඉස්සුවා. <br /> <br />එක ලපයාව දුටු කුරුමිණි සේවකයෝ තාලෙට ගයන්නට වුණා. <br /> <br />"එක ලපයක් එක ලපයක් <br />හරිම හැඩයි හරි පුදුමයි <br />එක ලපයා වාසනා <br />එක ලපයා වාසනා" <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/_Ladybird 6.jpg' width=300 height=280></p> <br />රජතුමා සහ එක ලපයා උන් තැනට කුරුමිණියෝ ඉක්මණින් පියාඹගෙනද, තවත් සමහරෙක් කඩිසරව ඇවිදගෙනද එන්න පටන් ගත්තා. එක ලපයා ඉදිරියේ බාගෙට නැමුණු ඒ කුරුමිණියෝ කකුලක් දී එක ලපයාට සුබ පතන්නට වූණා. <br /> <br />"එක ලපයක් තියෙන රතු කුරුමිණියෙක්.... හරි පුදුමයි...."උන් එකිනෙකාට මුමුණන්නට වුණා. <br /> <br />"එක ලපයා.... කොච්චර ලස්සන නමක්ද.. ?" <br /> <br />විහිළු තහළු කරමින් එක ලපයාව කොන් කරපු කුරුමිණි රංචුවටත් මේ පුවත ඉක්මණින් ආරංචි වුණා. රජතුමාගේ මාළිගාවේ සැඳෑ සාදයට ඒ කුරුමිණි රංචුවට ද ආරාධනා ලැබුණත්, ලැජ්ජාව නිසා උන් මාළිගාවට ගියේ නෑ. ලැජ්ජාව කොච්චරද කියනවනම් ඒ කුරුමිණි රංචුව මුළු දවස තිස්සෙම ඇවිද්දෙ රෝස කොළයක් යට හැංඟිලායි. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/_Ladybird 5.jpg' width=300 height=305></p> <br />මාළිගාවේ සියලුම කුරුමිණියෝ ගී ගය ගයා රවුමට නැටුවා. එක ලපයාත් ගොඩක් සන්තෝසෙන් සහ ආඩම්බරෙන් අනෙකුත් කුරුමිණියන් හා නටන්නට ගයන්නට වූණා. ඒ විතරක් නෙමෙයි එක ලපයාව රජතුමාගේ සේවක කුරුමිණි හවුලටත් බඳව ගත්තා. රජතුමාට සේවය කිරීම ගරු නම්බුවක් විදිහටයි, කුරුමිණි ලන්තයේ හැමෝම සැලකුවේ. <br /> <br />එදා ඉඳන් රතුරෝස මාළිගාව තවත් දිලිසි දිලිසි සුවඳ හමන්නට රෝසපෙති සුද්ද පවිත‍්‍ර කරන අනෙක් සේවක කුරුමිණියන්ට, එක ලපයාත් උදව් කරනවා. <br /> <br /><i>[<b>සිතුවම්-</b> ගෙර්දා වෙස්ටරින්ක්]</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> එවලින් ෆන් දොර්ත්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1958&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1958' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-5922155306219930979?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-46571643632142615322011-05-25T23:04:00.001-07:002011-05-25T23:04:59.140-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1888%20Poor%20Farmer-Anushka%20T.jpg width=350 height=213 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>එක්තරා ගමක එක් ගොවියෙක් වාසය කළා. ඔහු ඉතා දිළිඳු යි. ඔහුට ඕනැ වුනා දුප්පත්කමෙන් මිදී ධනවත් බලවත් පුද්ගලයෙකු වී රූමත් කුමරියක් විවාහ කරගෙන සැපෙන් ජීවත් වෙන්න. නමුත් ඔහු ගත කළේ ඉතා දිළිඳු ජීවිතයක්. මේ ගැන ඔහු සිටියේ බලවත් කලකිරීමෙන්. <br /> <br />දිනක් ගොවියා කුඹුරු වැඩ කරමින් ඉන්න විටදි ඔහුගේ උදැල්ලේ තලය කැඩී ගියා.<BR><BR>ඔහු එය අලුත්වැඩියා කර ගැනීමට උත්සාහ කළත් බැරිවුනා. ඔහු ඉතා දුකින් කැඩුනු උදැල්ල ද රැගෙන ගෙදර ආවා. "මෙච්චර කල් මට පිහිට වුනේ මගේ මේ උදැල්ල. දැන් ඒකත් කැඩිලා. අලුත් උදැල්ලක් ගන්න මට සල්ලිත් නෑ. අනේ මං වගේ අසරණයෙක්." ඔහු ඉතා දුකින් කල්පනා කරන්නට වුනා. හදිසියේම ඔහු ඉදිරියේ ඉතා රූමත් දිව්‍යාංගනාවක් පහළ වුනා. ඇය ඔහුට මෙසේ පැවසුවා. "ඔබ ඉතා දුකින් සිටිනබව මට පේනවා. ඔබට කුමක්ද ඕනෑ? ඔබට ඕනෑ දෙය පවසන්න. නමුත් මතක තබා ගන්න. ඔබට ඉල්ලීමට හැකි එක ම එක දෙයක් පමණි. හොඳින් කල්පනාකර ඉල්ලන්න." <br /> <br />ගොවියාට මෙය අදහාගත නොහැකි පුදුමයක් වුණා. ඔහු ඉතා කලබලෙන් ඔහුට අවශ්‍යදෙය කල්පනා කරන්නට වුණා. "මට මට.. ඔනේ ඉතා වටිනා මැණිකක්.. එවිට මට එය විකුණා පෝසත් වෙන්න පුලුවන්".. ගොවියා කල්පනා කළා. "ඒත් එතකොට මිනිස්සු ඇහුවොත් කොහෙන්ද මැණික කියලා.. මං මොකද කියන්නෙ.. මිනිස්සු මං කියන දෙය විශ්වාස කරයිද? එතකොට මං බොරු කාරයෙක් වෙනවා. නෑ නෑ මැණික් එපා. මට දෙන්න රන් කාසි පිරවූ පෙට්ටියක්. ඒත් …ඒත් ඒ වගේ රන්කාසි පෙට්ටියක් තියන්න මගේ ගෙදර ආරක්ෂාව මදි. නෑ නෑ රන්කාසි පෙට්ටියත් එපා. මට දෙන්න හොඳ ලස්සන ලොකු ගෙයක්. ඒත්.. එතකොට මිනිස්සු බලාවි කොහෙන්ද එකපාරට ම මෙච්චර ලොකු ගෙයක් කියලා. මේ ගැන නඩුකාරයට ආරංචි වුනොත්... අන්න හරි. මාව නඩුකාරය කරන්න. එතකොට කිසිම ප්‍රශ්නයක් නෑ. ඒත්… ඒත් මං නඩු අහන්න දන්නෙ නෑ නෙ. මිනිස්සු මං ගැන අධිරාජ්‍යයාට පැමිණිළි කළොත්. ආහා.. එහෙනම් මාව අධිරාජ්‍යයා බවට පත් කරන්න. එතකොට හරි නේ. ආ.. ඒත් පොඩ්ඩක් ඉන්න. මං රාජ්‍ය පාලනය ගැන මුකුත්ම දන්නේ නෑ නෙ. මං කොහොමද රට පාලනය කරන්නෙ. එතකොට අනිත් රටවල් වල සතුරො මගේ රට අල්ලගනීවි. අනේ අනේ.. එහෙම වුණොත්... බෑ බෑ ඒක හරියන්නෙත් නෑ. අනේ මං මොනවද දිව්‍යාංගනාවගෙන් ඉල්ලන්නෙ.. ගොවියා කල්පනා කළා. <br /> <br />"ඔබට තීරණයක් ගන්න බැරි ද? හොඳයි මං ඔබට උදව්වක් කරන්නම්. බලන්න ඔබේ ම දෑත් දෙස. ඒවා ඔබට තීරණයක් ගැනීමට උදව් කරයි." දිව්‍යාංගනාව පැවසුවා. <br /> <br />ගොවියා සිය දෑත් දෙස විමසිල්ලෙන් බැලුවා. ඒවා ඉතා ශක්තිමත් බව ඔහුට පෙනුණා. කරගැට මතුවී ගොරෝසු වී තිබෙන සිය දෙ අත්ල එකිනෙක පිරිමදිමින් ඔහු කල්පනා කළා. "මං කවුද? ගොවියෙක්. මං දන්නෙ ගොවිකම. එහෙනම් මම දියුණුවෙන්න ඕනෑ ගොවිකමෙන්ම යි. ඔහු සිය කැඩුනු උදැල්ල දෙස බැලුවා. මට දැන් වැඩියෙන් ම ඕනෙ කරලා තියෙන්නෙ මගෙ උදැල්ල හදා ගන්න." <br /> <br />ගොවියාට තේරුණා ඔහු නිවැරදි තීරණය ගත් බව. ඔහු ඉතා යටහත්පහත්ව දිව්‍යාංගනාවට මෙසේ පැවසුවා. "අනේ දිව්‍යාංගනාව මගේ මේ කැඩුනු උදැල්ල යළි හදා ගන්න පුලුවන්නම් මට ඒඇති." <br /> <br />දිව්‍යාංගනාව මෙසේ කීවා. "ඔබ ඉතා බුද්ධිමත්. ඔබ ඔබට ඕනෑ නිවරදි දෙය තෝරාගත්තා. ඔබේ උදැල්ල යථා තත්වයට පත්වේවි. ධෛර්යයෙන් කටයුතු කරන්න. වාසනාව ඔබ වෙත ඉක්මනින් ඒවි." එසේ පැවසූ දිව්‍යාංගනාව අතුරුදහන් වූණා. <br /> <br />පසුදා උදේ ගොවියා අවදිවී බලන කළ ගොවියාගේ කැඩුනු උදැල්ල යළි සවි වී තිබුණා. ගොවියා එයත් රැගෙන කුඹුරට ගොස් ඉතා ධෛර්යයෙන් වෙහෙස වී වැඩ කළා. නොබෝ දිනකින් ම ඔහුගේ වගාවන් සරුසාර වුණා. ඔහු සිය අස්වැන්න විකුණා විශාල මුදලක් උපයා ගත්තා. වසර ගණනාවක් මෙලෙස වෙහෙස වී කටයුතු කිරීමෙන් ඔහු එම ප්‍රදේශයේ සිටිනා විශාලම ධනවතා බවට පත්වුණා. ඔහු ඉතා රූමත් කුමරියක්ද විවාහ කරගෙන ඉතා සැපසේ ජීවත් වුණා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> අනුෂ්ක තිලකරත්න<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1888&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1888' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4657164363214261532?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-61916125317535438542011-05-09T02:11:00.001-07:002011-05-09T02:11:15.720-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1850%20Smiling%20Bun-%20Vasilissa.jpg width=250 height=260 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ඔන්න එකමත් එක නගරයක දුප්පත් බක්කරේ කෙනෙක් හිටියා. ඔහු බොහොම ගුණ යහපත් මනුෂ්‍යයෙක්. ඒත් ඔහු හදන පාන් බනිස් කන්න ඒ නගරයේ මිනිස්සු කැමති නෑ. ඒ නිසා වෙළඳාම අඩුයි. දුප්පත් බක්කරේ බොහොම කණගාටුවෙන් තමයි දවස් ගත කළේ. ඔහු ගෙදර ගිහින් සුසුම් හෙලන කොට බක්කරේගේ හොඳ බිරිඳ මෙහෙම කියනවා. <br /> <br />"ඔයා කණගාටු වෙන්න එපා. අපිට හොඳ කලක් යාවි." <br /> <br />කොහොම හොඳ කලක් යන්න ද? බක්කරේ කල්පනා කරනවා. මිනිස්සු බක්කරේ හදන-<BR><BR>දේවල් ගන්නෙ නෑ. නගරයේ දුප්පත් ම මිනිස්සු විතරක් වෙන කන්න දෙයක් නැති නිසා ද කොහෙ ද ඔහුගෙ පාන් බනිස් ගත්තා. ඉතිං ඔහුට ජීවත් වෙන්න ලැබුණෙ සුළු මුදලයි. බක්කරේ වෙන රස්සාවක් දන්නෙත් නෑ. මෙහෙම කල්පනා කර කර ඔහු නිදා ගන්නවා. <br /> <br />තවත් දවසක් උදා වුණා. බක්කරේ සුපුරුදු පරිදි පාන් බනිස් හදන්න පටන් ගත්තා. මෙහෙම හදද්දි එක පිටි ගුලියක් වැරදිලා සීනි ගෝනියට වැටුණා. බක්කරේ ඒ පිටි ගුලිය ආපහු අරගෙන අනෙක් පිටි ගුලි එක්කම පෝරණුවට දමලා බනිස් හැදුවා. ඔන්න ටික වෙලාවකින් බනිස් ටිකක් හැදුණා. හැබැයි ඔක්කොම බනිස් ගෙඩි දුඹරු පාටට තියෙන කොට එක බනිස් ගෙඩියක් විතරක් තියෙනවා රන්වන් පාට වෙලා. ලස්සන වෙලා..... ඒ තමයි අර සීනි ගෝනියට වැටුණු බනිස් ගෙඩිය. හවස් වෙනකොට මිනිස්සු ටික දෙනෙක් ඇවිත් හදපු බනිස් ගත්තා. ඒත් බක්කරේ ඒ බනිස් ගෙඩිය වික්කෙ නෑ. ඔහු ඒක තියා ගත්තා ළමයින්ට ගිහින් දෙන්න. <br /> <br />අඳුර වැටීගෙන ආවා. උපයපු මුදල රෑට කෑමටත් මදි. ළමයි බඩගින්නෙ අඬනවා ඇති. බක්කරේ සුසුම් හෙළුවා. එකපාරට ම සද්දයක් ඇහිලා බක්කරේ ඔළුව උස්සලා බලන කොට වැරහැලි ඇඳ ගත්ත හිඟන්නෙක් දොර ළඟ හිටගෙන ඉන්නවා. <br /> <br />"මොනවද නුඹට ඕනෙ?" බක්කරේ ඇහුවා. <br /> <br />"මට බඩගිනියි. හොඳ මනුස්‍සයෝ මට කන්න දෙයක් දීපන්" හිඟන්නා බැගෑපත් වුණා. <br /> <br />"අපොයි! මම හදන්නෙ බනිස් පාන් ටිකයි නෙව. මට ලොකු ආදායමක් නැති එකේ මම නුඹට මොනවා දෙන්න ද?" <br /> <br />"අනේ මට බඩගිනියි. මොනව හරි දෙන්න. නැත්නම් මේ සීතලේ බඩගින්නෙ මාව මැරිල යාවි." හිඟන්නා වෙව්ල වෙව්ල කිව්වා. <br /> <br />වටපිට බලපු බක්කරේ රන්වන් පාට බනිස් ගෙඩිය දැක්කා. <br />"හරි. නුඹ මේක ගනින්. මා ළඟ වෙන මොකවත් ම නෑ. මොනව කරන්න ද..." බක්කරේ බනිස් ගෙඩිය හිඟන්නට දුන්නා. <br /> <br />"හොඳ මනුස්සයෝ, නුඹට බොහොම ස්තූතියි" හිඟන්නා ස්තූතිකරලා බනිස් ගෙඩිය අරන් යන්න ගියා. <br /> <br />බනිස් ගෙඩිය අරගෙන අගු පිළක ඉඳ ගත්ත හිඟන්නා ඒක කන්න පටන් ගත්තා. හරිම පුදුමයක්! හිඟන්නා කොච්චර කෑවත් බනිස් ගෙඩිය ඉවර වෙන්නෙ නෑ. ඒ විතරක් ද? බනිස් ගෙඩිය හරිම රසයි. ඒ රස වෙන කිසිම බනිස් ගෙඩියක නෑ... කේක් වලත් නෑ. චොකලට් වලත් නෑ. <br />"මේ මොන පුදුමයක් ද?" හිඟන්නා කිව්වා. <br /> <br />"පුදුම වෙන්න එපා." එක පාරටම බනිස් ගෙඩිය කතා කරා. හිඟන්නා හොඳට ම බය වුණා. <br /> <br />"නුඹ මොන ජාතියෙ බනිස් ගෙඩියක් ද? අර බක්කරේ මායාකාරයෙක් වෙන්න ඕනෙ මේ වගේ බනිස් හදන්න" හිඟන්නා බයේ කෑ ගැහැව්වා. <br /> <br />"නුඹ බය වෙන්න එපා. මාව ආපහු බක්කරේ ළඟට අරන් පලයන්. ඔහු නුඹට හැමදාම කන්න දෙයි." බනිස් ගෙඩිය උපදෙස් දුන්නා. <br /> <br />බයවෙලා හිටපු හිඟන්නා බනිස් ගෙඩිය අරගෙන බක්කරේගෙ ගෙදරට දිව්වා. බක්කරේ පුදුම වෙලා හිඟන්නගෙ විස්තරේ අහගෙන හිටියා. හිඟන්නා ගියාට පස්සෙ කාමරේට ගිහින් බනිස් ගෙඩියට කතා කරා. <br /> <br />"නුඹට ඇත්තටම කතා කරන්න පුළුවන් ද?" <br /> <br />"කතා කරන්න විතරක් නොවයි. මට පුළුවන් නුඹව පෝසතෙක් කරන්න. මම නුඹට කියලා දෙන්නම් රසට පාන් බනිස් කෑම ජාති හදන හැටි. නුඹ රසට කෑම හදන කොට මුළු නගරයෙ ම මිනිස්සු පෝළිමේ ඉඳියි නුඹෙන් කෑම ගන්න." බනිස් ගෙඩිය කිව්වා. <br /> <br />"ඒත්.. ඇයි නුඹ මට උදව් කරන්නෙ?" බක්කරේ අදහගන්න බැරුව ඇහුවා. <br /> <br />"මම තමා ජිවිත කාලෙට ම නුඹ හදපු රස ම ලස්සන ම බනිස් ගෙඩිය. එහෙම වෙලත් නුඹ මාව ළමයින්ට නොදී පාරෙ ඉන්න හිඟන්නෙකුට දෙන්න තරම් කරුණාවන්ත වුණා. ඒ නිසයි නුඹට මේ වාසනාව ලැබෙන්නෙ. අපි දේවල් රැස් කරන තරමට නෙවෙයි අපිට යහපත උදා වෙන්නෙ, අපි ඒවා අනිත් අයත් එක්ක බෙදා ගන්න තරමට යි. " <br /> <br />බක්කරේට තේරුණා. පහුවදා ඉඳන් බක්කරේ බනිස් ගෙඩිය කියන විදිහට පාන් බනිස් හදන්න පටන් ගත්තා. ඒ කෑම වල රස කොයි තරම් ද කියනවා නම් වෙන නගර වල පවා ඔහුගෙ කෑම වල රස ගැන කතා වුණා. බක්කරේ පෝසතෙක් වුණා. දරුවෝ දීග දුන්නා. අර දුප්පත් හිඟන්නට හැමදාම කන්න දුන්නා. ඒ නිසා හිඟන්නා ආයිත් හිඟා කෑවෙ නෑ. ඒ වගේ ම දුප්පත් අයට උදව් කළා. <br /> <br />ඒත් බනිස් ගෙඩිය තමයි ඔහුගෙ හොඳ ම මිතුරා වුණේ. බක්කරේ ‍තමන්ගෙ පවුලෙ අය ත් බනිස් ගෙඩිය ත් සමග බොහොම කල් සතුටින් ජීවත් වුණා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> වසිලිස්සා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1850&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1850' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6191612531753543854?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-62250776234271011002011-04-22T00:00:00.001-07:002011-04-22T00:00:45.168-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1826%20Boo.Poem.%20Mashenka.jpg width=247 height=168 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><font size="2">There was once a boy who always screamed, ‘Boo’! <br /> <br />And when he was a baby the first word he said was, ‘Boo’! <br /> <br />Yet when he was a five year old he still loved to say, ‘Boo’! <br /> <br />The family got milk no more, for the by sacred the milkman by saying, ‘Boo’! <br /> <br />The naughty boy hid behind the door and gave his aunt a stroke by saying, ‘Boo’! <br /> <br />He chased kitty up the tree by saying that annoying word, ‘Boo’! <br /> <br />He scared the hens so they would lay eggs no more by saying no more, ‘Boo’! <br /> <br />His uncle’s horses scattered because the boy said that word, ‘Boo’! <br /> <br />Now Ms. Tilly had been scared out of her life enough by that word, ‘Boo’! <br /> <br />So she hid behind the class room door and when he came, she screamed, ‘Boo’! <br /> <br />She scared him so much by saying, ‘Boo’! <br /> <br />That he fell on the spot never to say, ‘Boo’ again! </font> <br /> <br /><i>Mashenka Fernando [Grade 5P]</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මශෙන්කා ප්‍රනාන්දු<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1826&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1826' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6225077623427101100?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-68370315579892862432011-04-21T23:45:00.001-07:002011-04-21T23:45:18.016-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Tikki%20Tikki.jpg width=250 height=259 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>දුර ඈත චීනයේ සහෝදරයින් දෙදෙනෙක් වාසය කළා. ඉන් බාලයාගේ නම <b>චෑම්</b>. පළමුවැන්නාගේ නම <b>ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො</b> විය! පළමුවැන්නාට පමණක් දිග නමක් දැමීම එවකට වෙසුව චීන ජනතාවගේ පුරුද්දක්. <br /> <br />දවසක් මේ සහෝදරයින් දෙදෙනා ඔවුන්ගේ ගෙවත්තේ තිබුණ ළිඳ අසල සෙල්ලම් කරමින් සිටින අවස්තාවක, 'චෑම්' ළිඳට වැටුණා. බයවුණ 'ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො'-<BR><BR>කෑගසමින් අම්මා ළඟට දුවගෙන ගියා. <br /> <br />"අම්මේ.. අම්මේ.... ඉක්මන් ඉක්මන්.. චෑම් ළිඳට වැටුණා.. අපි මොනවද දැන් කරන්නේ.. ?" <br /> <br />"මොනවා...! චෑම් ළිඳට වැටුණා" අම්මා අඬමින් ඇසුවා. "යන්න යන්න.. දුවල ගිහින් තාත්තට කියන්න.." <br /> <br />අඬ අඬා තාත්තා ළඟට දුවගිය අම්මයි පුතයි, ලහි ලහියේ ඔහුට විස්තරේ කියන්නට වුණා. <br /> <br />"ඉක්මන් කරන්න.. චෑම් ළිඳට වැටිලා.. අපි දැන් මොකද කරන්නෙ..?" <br /> <br />"මොනවා චෑම් ළිඳට වැටුණා..?" තාත්තත් අඬමින් ඇසුවා. <br /> <br />"දුවල ගිහින් මේ බව උයන්පල්ලාට කියන්න.." <br /> <br />ඊටපස්සෙ තුන්දෙනාම කෑගසමින් උයන්පල්ලා ළඟට දුවගෙන ගියා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Tikki Tikki 2.jpg' width=221 height=375></p> <br />"ඉක්මන් කරන්ඩෝ, ඉක්මන් කරන්ඩෝ.. චෑම් ළිඳට වැටිලෝ.. අපි දැන් මොකද කරන්නේ.. ?" <br /> <br />"මොනවා දෙයියනේ! චෑම් ළිඳට වැටුණා.. ?" අඬමින් අසන ගමන්, දිග ඉණිමගක් සොයාගත් උයන්පල්ලා එය රැගෙන ගොස්, වතුරෙන් තෙමී සීතලෙන් වෙව්ල වෙව්ලා, බයෙන් ගැහී ගැහී වුණත් තවමත් ජීවත් වීම පිළිබඳ සන්තෝසෙන් සිටි චෑම්ට ගොඩට එන්නට ඉණිමග ළිඳ ඇතුළට දැමුවා. <br /> <br />ඉන් ටික කලකට පසු මේ සහෝදරයින් දෙදෙනා නැවතත් ගෙවත්තේ ළිඳ අසල සෙල්ලම් කරමින් සිටින අවස්තාවක, 'ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො' ළිඳට වැටුණා. බය වුණු චෑම් කෑගසාගෙන අම්මා ළඟට දිව්වා. <br /> <br />"අම්මේ.. ඉක්මන් කරනවදෝ.... ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො ළිඳට වැටුණෝ.. අපි දැන් මොනවද කරන්නේ.. ?" <br /> <br />"මොනවා.. ?" අම්මා ඇඬුවා.. ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො ළිඳට වැටුණා..? යන්න යන්න, දුවලා ගිහින් තාත්තට කියන්න.." <br /> <br />"හති දමමින් දිව්ව අම්මයි පුතයි තාත්තට විස්තරේ කීවා." <br /> <br />"ඉක්මන් ඉක්මන්.. ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො ළිඳ ඇතුළට වැටිලා. අපි දැන් මොකද කරන්නේ.. ? <br /> <br />"ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො ළිඳට වැටුණා?" තාත්තාත් ඇඬුවා. "යන්න යන්න, ඉක්මණින් දුවල ගිහින් මේ බව උයන්පල්ලාට කියන්න.." <br /> <br />ඊටපස්සෙ තුන්දෙනාම කෑ ගසාගෙන උයන්පල්ලා ළඟට වේගයෙන් දිව්වා. <br /> <br />"ඉක්මන් කරන්න, ඉක්මන් කරන්න.. ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකො ළිඳට වැටිලා.. අපි දැන් මොනවද කරන්නෙ.. ?" <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Tikki Tikki3.jpg' width=250 height=371></p> <br />"මොනවා.. ! ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකෝ ළිඳට වැටුණා.. ? <br /> <br />උයන්පල්ලා අඬන ගමන් සූදානම් කරගත් ඉණිමගක්, ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකෝට ගොඩට එන්නට ළිඳ ඇතුළට දැම්මා. <br /> <br />නමුත් ගොඩක් වෙලා ළිඳ තුළ සිටි නිසා, ඒ වෙනකොටත් දියේ ගිලී සිටි ටික්කි ටික්කි ටෙම්බෝ නෝ සරිම්බෝ චාරි බාරි බුෂ්කි පෙරී පෙම්බෝ හායි කායි පොම් නික්කි නො මීනෝ ඩොම් බාරකෝට ළිඳෙන් ගොඩට එන්නට හැකි වුණේ නෑ. <br /> <br />එදා ඉඳලා චීන මිනිසුන් ඔවුනොවුන්ට ලැබෙන ප‍්‍රථම දරුවට දැමුවෙත් කෙටි නමක්....!!! <br /> <br />[චීන ජනකථාවක් ඇසුරෙන්.]<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1694&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1694' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6837031557989286243?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-41886838553588915072011-03-28T23:47:00.001-07:002011-03-28T23:47:27.925-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Stary%20Sky%20POEM%20DOSI.jpg width=250 height=250 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>අඳුරු සළු ඉරා සඳ රැස් දහර තුරු අගින් <br />සිදුරු ඇති තැන් වලින් පෙරෙනවා හෙමි හෙමින් <br />පඳුරු මත වැටී ඒ, රිදී සුණු ගෑ ලෙසින් <br />සොඳුරු බව රැයෙහි ඇති මතු කරයි හැම අතින් <br /> <br />අහස් ගැබ පුරාවට නිවි නිවී දැල් වෙමින් <br />දහස් දස ගණන් තරු පොකුරු ඇත එල්ලෙමින් <br />දෙඇස් පිය වසනු මැන සවන් යොමු කරවමින් <br />රහස් ඇත අසන්නට රාත්‍රිය කොඳුරමින් <br /> <br />වක් පනාවක් වගෙයි සඳ අහසෙ හිනැහෙනා <br />එක් වරම කළු වලා කැටි තුරුල්ලට වුනා <br />වැක්කෙරෙන සඳ රැසින් නිහඬ ලොව නහවනා <br />එක් සොඳුරු රැයක් එළි කරයි හිරු නැග එනා <br /> <br />නුවන් මන බඳින සඳ කැළුම් විහිදන අමා <br />වසන් වෙයි වළා සළු රන් දියෙන් තෙම තෙමා <br />පවන් රැළි ඇදී යයි තුරු අගිසි පිස දමා <br />පහන් හිරු මොහොතකින් නැගෙයි රැය කර නිමා<BR><BR><i>(<b>දිලංකා මෙලනි කුරේරා</b> බප/කැල/ විහාර මහා දේවී බාලිකා විදුහලේ සිසුවියකි.)</i><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> දිලංකා මෙලනි කුරේරා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1764&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1764' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4188683855358891507?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-32960058788014290012011-03-01T20:31:00.001-08:002011-03-01T20:31:13.679-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Honey%20SuckleFairy%20Girl%204%20KIDS%20PM.jpg width=250 height=177 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ගෙවැටෙහි අද්දර රෝස කැකුළකට <br />ලංවී හෙමිහිට කිව්වෙමි රහසක් <br />"නොකියනු කාටත්!" <br />ඈට මිමිණුවෙමි <br /> <br />ඈ වෙත පැමිණි - පොඩි මී මැස්සි <br />රහස දන්නවලු <br />මේ මල් කුමරි රහස් රකින හැටි! <br />මට හොඳ පාඩම්! <br /> <br />හනිකට ගැස්සී පොඩි මී මැස්සි <br />රූං කියාගෙන ඉහළට ඉස්සී <br />අඹ ගහ මුදුනේ රහස කියනවලු <br /> <br />සද්දෙන් සර සර - සොලවා කොළ හැම <br />ළඟින් ඇදෙන සිහිලැල් මඳ හුළඟට <br />අඹ ගහ හෙමිහිට රහස මිමිණුවලු <br /> <br />මඳ සුළඟට පැන - සමණල පැංචිත් <br />"ඇත්තම ඇත්තද?!" කියලා ඇහුවලු <br />රහස දැනං උන් සපත්තු මල් හැම <br />රේණු සල සලා - ඔච්චම් කළාලු <br /> <br />"ඩිංගක් එන්නකො - මේ අහගන්නකො" <br />සතුටින් පැන ආ පැණි කිරිල්ලිටත් <br />සපත්තු මල් හැම රහස මිමිණුවෙලු <br /> <br />සතූටින් උඩ පැන - කිචි බිචි ගා ඈ <br />හිරු රැස් අමතා සද්දෙන් කිව්වෙලු <br /> <br />අනේ බලන්නකො - හරිම දුකයි මට <br />කාටත් රහසක් රැක ගනු බැරි හැටි <br />හෙමිහිට රහසක් කිව්ව නිසා මං <br />ගෙවැටෙහි අද්දර රෝස කැකුළකට. <br /> <br />["කැරිබියන් සුළඟ" කවි පොතෙන්] <br />ඇන්ඳේ- රුවන්මලී<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ඩොරති වයිට්ෆීල්ඩ්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - ප්‍රශංසනී පරණවිතාන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1664&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1664' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-3296005878801429001?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-25188798235771167962011-03-01T20:29:00.001-08:002011-03-01T20:29:11.041-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1656%20Birds%20Nest.jpg width=250 height=173 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>කෝ මගෙ දරුවෝ අනේ <br />කෝ මගෙ කූඩුව අනේ <br />නෑ පෙනෙනට මේ තැනේ <br />කාට කියමි මේ වැසනේ <br /> <br />කොල්ලනි මගේ දරුවනුත් <br />අල්ලාගෙන නොකැර මෙත් <br />සොල්ලා හැර කූඩුවක් <br />දැල්ලුවෙ කිම දුක මහත් <br /> <br />තොප නැති වුණ හොත් තොපේ <br />මව හඬමින් බිම හැපේ <br />ඇයි නැති කෙළෙ මගෙ සැපේ <br />සිත මගෙ තිබු වැනි ලිපේ <br /> <br />මින් මතු සොඳ ළමයිනේ <br />වන්මට මේ දුක දැනේ <br />ඉන්නට අපටත් වනේ <br />පින් ඇති ඇරියොත් අනේ <br /> <br />[කුමරතුඟු කවි ගී]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කුමාරතුංග මුනිදාස<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1656&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1656' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2518879823577116796?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-63785031148857858602011-02-27T21:29:00.001-08:002011-02-27T21:29:25.651-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Punishing%20Children%20Is%20Useless%20PB.jpg width=212 height=265 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><B>පොළවම් බානවා නම් කළ වරදකට <br />පිළිවන් අපට එවරද යළි නොකරනට <br />කිසිවක් කියා නොදෙමින් දුන් නමුත් බැට <br />බැරිකම් දුරුවේද බිය වී වේවැලට <br /> <br />නිසි දේ ඉගෙන ගන්නට මග කියා නොදී <br />බැටදේ නමුත් කළ කළ දේ යයි වැරදී <br />කෙවිටේ බෙලෙන් එනවා නම් නුවණ ඇදී <br />මෙ රටේ ගොනුන් පඩිඳුන් වනු ඇත ළඟදී</B> <br /> <br />මේ අපූරු උපහාස කවිය, පොඩිත්තෙකුට වේවැලෙන් තලා දඬුවම් කරන ගුරුවරයෙකු දැක ලියූවකි. කවිය ලිවුවේ කවුද?<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1676&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1676' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6378503114885785860?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-63029145937362359622011-02-24T00:53:00.001-08:002011-02-24T00:53:39.350-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1663%20Russian%20Stories.stone%20Cutter.dosi.jpg width=350 height=211 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>එකෝමත් එක රටක ගල් වඩුවෙක් ගල් කඩමින් හිටියා. හිටි හැටියේම අසුන් පිට නැග ගත් මිනිසුන් කෑ ගහන හැටි ඇසුණා; "දණ ගහපල්ලා! ආචාර කරපල්ලා!" <br /> <br />සුදුපාට ඇතෙකු එන හැටි ගල් වඩුවා දැක්කා. ඇතා පිට වාඩි වී හිටියා රජ කෙනෙක්. ගල් වඩුවා දණ ගසා රජතුමාට ආචාර කළා. ඔහු මෙහෙම සිතුවා.<BR><BR>"රජතුමාට මාව පෙනෙන්නෙ වත් නැහැ, එහෙනම්, මම නමස්කාර කරන්නේ ඇතාට වෙන්න ඕනේ. ඇතා බොහොම වැදගත් සතෙක්.ඇතාත් මට වඩා හොඳට ජීවත් වෙනවා. මටත් ඇතෙකු වෙන්නට ඇත්නම් කොතරම් හොඳද" කියලා ගල් වඩුවා හිතුවා. එහෙම හිතුවා විතරයි ගල් වඩුවා එකවරම ඇතකු වුණා. <br /> <br />ඇතා බවට පත්වුණු ගල් වඩුවාගේ පිට උඩ රජා වාඩිවෙලා තේ බොනවා. රජ්ජුරුවන්ගේ උණු තේ කෝප්පයෙන් උණු තේ ටිකක් ඇතාගේ පිටට වැටුණා. උගේ පිට රිදුණා. "මීට වැඩිය හොඳයි රජ කෙනෙකු වෙනවානම්" කියලා ගල්වඩු ඇතා සිතුවා. එහෙම සිතුවා විතරයි, ගල් වඩු ඇතා රජ කෙනෙකු බවට පත් වුණා. <br /> <br />ඔන්න දැන් ගල් වඩු රජතුමා සුදු ඇතා පිට නැගිලා යනවා. රජතුමා උණු තේ බීලා සතුටු වුණා. සතුට අසතුටට හැරුණා. බොහොම සැරට ඉඅර පායන්නට පටන් වුණා. රජතුමාට ඇස් අරින්නවත් බැහැ. කඳුළු ගලන්නට වුණා. ඉර අව්ව එතරම් සැරයි. " ඉර මටත් වඩා බල සම්පන්නයි. මා කැමතියි ඉර වෙන්ට" රජා සිතුවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Russian Stories.stone Cutter.dosi.2.jpg' width=350 height=286></p> <br />සිතුවා විතරයි ගල් වඩු රජා එක පාරටම ඉර බවට පත් වුණා. එදා සිට මේ අලුත් ඉර පායන්නට පටන් ගත්තා. ඉර අව්ව නිසා මහ පොළොව ගිනි රත් වුණා. අහසේ වළාකුළු ඇති වෙලා, වැහි වළාවක් හැදුණා. මේ වැහි වලාකුල නිසා ඉර අව්ව මහ පොළොවට පායන්නෙ නැහැ. ඉර තරහ වෙලා මෙහෙම සිතුවා. " මා කැමතියි වැහි වලාකුලක් වෙන්ට!" සිතුවා විතරයි ගල් වඩු ඉර එක වරම වැහි වළාකුලක් වුණා. දැන් ඉතින් කුණාටුවට අසු වෙච්ච වැහි වළාව අහස හැම තැනම දුවනවා. " හරි වැඩක් නෙව, මාව හැම තැනම එළවන්නෙ කවුද? කුණාටුව තමයි! මා කැමතියි කුණාටුවක් වෙන්නට!" <br /> <br />සිතුවා විතරයි, ගල්වඩු වැහි වලාව කුණාටුවක් වෙලා ඉවරයි. කුණාටුව වේගයෙන් හමන්නට වුණා. ගස්, වැල්, ගෙවල්වල වහලවල් කැඩිලා බිම වැටුණා. බොහොම සැර කුණාටුවක්! මේ කුණාටුව ලොකු ගල් කන්දක හැප්පිලා බිඳුණා. "ගල් කන්ද මටත් වඩා බල සම්පන්නයි. මං කැමතියි ගල් කන්දක් වෙන්නට" එතකොටම වාගේ කුණාටුව ගල් කන්දක් වුණා. <br /> <br />කඳු මුදුන වලාකුළු වලටත් වඩා උසයි. කඳු පා මුල ඉන්න මිනිසුන් බොහොම පුංචියි. මහ විසාල කන්ද මිනිසුන් කරන වැඩ ගැන සැලකුවේ නැහැ. හයිය අත් දෙකක් ඇති මිනිහෙක් ලොකු ගල් කටුවක් අරගෙන එන හැටි ගල් කන්ද දැක්කේ නැහැ. මිනිහා ගල් කටුවෙන් කන්දට ඇන්නා. <br /> <br />"මිනිහා තමා අනිත් හැමදේටම වඩා බල සම්පන්න." ගල් කන්ද වේදනාවෙන් කෑගහන අතර සිතුවා. " මා කැමතියි මිනිහකු වෙන්නට!" ඔන එතකොට ගල් කන්ද එකවරම මිනිහකු වුණා. ගල්වඩු ගල් කන්ද නැවත ගල් වඩුවකු වෙලා ගල් කඩන්නට පටන් ගත්තා. <br /> <br />අසුන් පිට නැග ගත්තු රාජ සේවකයෝ කෑ ගහන්නට වුණා. "රජතුමා වඩිනවා. දණ ගහපියව්! නමස්කාර කරව්!" ඇතකු, රජකු, වැහිවලාවක්, කුණාටුවක්, ගල් කන්දක් බවට පත් වෙලා ආයෙමත් ගල්වඩුවකු වුණු මිනිහා මෙහෙම සිතුවා; "දණ ගහන්නේ නැහැ!" ඔහු දණ ගැසුවේ නැහැ. ඔහු දණ ගැස්සවීමට පුළුවන් බලවතෙක් ලෝකයේ නැහැ. මිනිහා යටත් වන්නේ පිටින් ඇති බලයක් නිසා නොවෙයි. තමාගේම බියසුළු, නිවට කම් හන්දා. <br /> <br />[තජික් කතාවක් ඇසුරින් පිළියෙල කරන ලද්දකි.] <br /> <br />ඇන්දේ| විනකූරොව් සහ ෂ්වාර්ට්ස්මාන්<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ආර්. කුෂ්නේරෝවිච්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1663&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1663' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6302914593736235962?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-15156942799296826772011-02-24T00:24:00.001-08:002011-02-24T00:24:50.925-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS5/1662%20HandFish.jpg width=250 height=160 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>"හෑන්ඩ් ෆිශ්" ලෙස හඳුන්වන මෙම මත්ස්‍ය විශේෂය ජීවත් වෙන්නෙ දකුණු ඕස්ට්ට්‍රේලියාව සහ තස්මේනියාව නිජබිම කරගෙනයි. ඕස්ට්ට්‍රේලියාවට ආවේණික ජීවින් ලයිස්තුගත කළහොත් එහි ප්‍රමුඛතම ස්ථානය ගන්නේ මේ අත් සහිත සුවිශේෂි මත්ස්‍යන්. හෑන්ඩ් ෆිෂ් සමුදුරු වාසි මත්ස්‍ය විශේෂයක්. ජීවත් වෙන්නෙ මූදූ පතුළට සමීපයෙන් නොගැඹුරු ස්ථානවල. <br /> <br />මොවුන් ප්‍රමාණයෙන් කුඩා වන අතර දිගින් සෙ.මී 15 ක් පමණ වෙනවා. ශරීරය වැසී තිබෙන්නෙ දන්තාකාර කොරපොතුවලින්. බැලූ බැල්මට මෙම මසුන් අන් මසුන්ට වඩා වෙනස්. එහෙම වෙන්නෙ මොවුන්ගේ විකරණය වූ වරල් අත් වල හැඩයෙන් යුතුයි. ඒ නිසා පිහිනීමට වඩා මොවුන් වැඩි රුචිකත්වයක් දක්වන්නේ සෙමින් මූදු පතුලෙහි ඇවිද යාමටයි.පෘෂ්ඨීය වරල මුව කෙළවර තෙක් වැඩීමෙන් කිරුලක් ලෙසයි දිස්වෙන්නෙ. <br /> <br />මූදු පතුළට සමීපයෙන් සංචරණය කරමින් පණුවන් සහ ක්‍රස්ටේසියාවන් ආහාරයට ගනියි. පතුළට සමීපව නොගැඹුරු ස්ථාන වාසස්ථාන වල ජීවත් වන බැවින් අනෙක් සතුන්ට ගොදුරු වීමෙ ඉඩකඩ සුලබයි. එමනිසා අනෙකුත් විලෝපීන් ගෙන් ආරක්ෂා වීම පිණිස ඉතා විෂ ග්‍රන්ථි සහිතවූ සමක් මෙම මත්ස්‍යන් විශේෂය සතු වෙනවා. ඉතා ස්වල්ප ප්‍රමාණයක් බිත්තර හෙළයි. එබැවින් බෝවීමේ සීග්‍රතාව ඉතා පහල අගයක පවතියි. එනිසාම වඳවී යාමේ තර්ජනයට දැඩි ලෙස මුහුන පා සිටින මත්ස්‍ය විශේෂකි. <br /> <br />දැනට විශේෂ 14 ක් හඳුනාගෙන ඇති නමුත් නාමකරණයට ලක් කර ඇත්තේ ඉන් විශේෂ 9ක් පමණයි. මෙම මසුන්ගේ විරල ස්වභාවය නිසාම ඔවුන් අධ්‍යනය තරමක් අපහසු කටයුතුත්තක්.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නීල්යා කාරියවසම්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1662&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1662' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1515694279929682677?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-36698755920212468512011-02-23T21:45:00.001-08:002011-02-23T21:45:13.842-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS7/1638%20Raining.jpg width=250 height=250 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>වැහි කුමරිය ටිකක් කළුයි <br />ඇගේ ඇතා හුඟක් කළුයි <br /> <br />කුමරිය ඇතු පිට එනවා <br />වළාකුළු ද කළු වෙනවා <br />වැහි කුමරිය හිනැහෙනවා <br />විදුලි එළිය විහිදෙනවා <br /> <br />වැහි කුමරිය ටිකක් කළුයි <br />ඇගේ ඇතා හුඟක් කළුයි <br /> <br />වැහිලිහිණියෝ රැල් බැඳලා <br />පිණුම් ගසති උඩ පැනලා <br />වැහි කුමරිගෙ හිනා කටයි <br />වැහි බිඳු අතු රිකිලි නටයි <br /> <br />වැහි කුමරිය ටිකක් කළුයි <br />ඇගේ ඇතා හුඟක් කළුයි <br /> <br /><font size="4"><span style="background-color: #FFFFCC"><a target="_blank" href="http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtCat=RMUS&ArtID=1633">සිංදුව අහන්න</a></span></font> <br /> <br /><I>මියැසිය- අමරදේව <br />ගායනය- අමරදේව ඇතුලු පිරිස</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ශ්‍රී චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1638&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1638' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-3669875592021246851?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-2319141410869815762011-02-22T02:05:00.001-08:002011-02-22T02:05:05.296-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1648%20Squirrel%20&%20Child.jpg.jpg width=250 height=341 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ළමයා : ලේනෝ මගෙ යාළුවේ මේ දත අරගෙන <br /> අලුත් දතක් දෙනවද මට ඒ දත වෙනුවට <br /> <br />ලේනා: හිතුමතේට පැණිරස කා දත් නොමදින කොට <br /> ඔය දේ වෙන බව නම් මං කිව්ව ඔයාට <br /> <br />ළමයා: සීනී බෝල අරගෙන මුදලාලි මාමගෙන් <br /> තනියෙන්මයි කෑවේ මං හරි ආසාවෙන් <br /> <br />ලේනා: ඔයා සීනි බෝල කද්දි ගහමුල තනියෙන් <br /> මං කෑවේ රස පළතුරු මිතුරන් සමගින් <br /> <br />ළමයා: සමාවෙන්න යාළු එදා කළ වරදට මං <br /> ඔයාගෙ දත් හයිය වුණේ කොහොමද ඔතරම් <br /> <br />ලේනා: සීනි බෝල ටොපි චොකලට් නොකා අද ඉඳන් <br /> රස පලතුරු බෙදන් කන්න හෙට අලුත් දතෙන්<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> අමිල තේනුවර<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1648&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1648' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-231914141086981576?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-32215547800277064062011-02-17T23:58:00.001-08:002011-02-17T23:58:09.308-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Sri%20Lankan%20Farmers%20With%20Buffalos%20KD.jpg width=350 height=232 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>අපි අසන දකින දෙයින් යම් තීරණවලට එළඹෙමු. එහෙත් අප අසන දකින දෙය, සෑම විටම ඇත්ත නොවේ. ඒ මත තීරණ ගැනීමේ දී, අප බොහෝ විට හාස්‍යයට ද ලක් වෙයි. දිනක් එක් විදේශිකයෙක් දේශාටනය සඳහා ලංකාවට පැමිණියේය. ඔහු ඉංග්‍රීසි ජාතිකයෙකි. ලංකාවේ ගම් නියම් ගම්වල ඇවිදීමට ඔහු බොහෝ ඇල්මක් දැක්වීය. දිනක් ඔහු දකුණු පළාතේ කුඹුරු ගොවිතැන් කරනු බැලීමට ගියේය. මී හරකුන් බානක කරෙහි-<BR><BR>වියගසක් ගැට ගසා ඇත. එහි බැඳ ඇති නගුලෙන් ඔවුහු කුඹුරු සී සාති. ගොවියා අත කෙවිටකි. ඔවුහු ඕසෙ නගමින්, අඬහැර පාමින්, ගොනුන් දක්කති. ඇසූ දෙයින් සුද්දා මවිතයට පත් විය. <br />"ජැක්... පීටර්..... මැක්" <br /> <br />සුද්දා අනුරාධපුරය නැරඹීමට ගියේය. එහි ගොවියෝ ද ගවයන්ට අඬහැර පාන්නේ එකම හඬිනි. <br />"ජැක්... පීටර්..... මැක්" <br /> <br />මේ තම රටෙහි වැදගත් මිනිසුන්ට භාවිතා කරන නම් තුනකි. තම රටෙහි මිනිසුන්ට භාවිතා කරන නම් වලින් ලංකාවෙහි ගොන්නුන්ට අමතන්නේ ඇයි දැයි ඔහුට පුදුමයකි. ඔහු පා තැබූ සෑම ප්‍රදේශයකම ගවයන් අමතන්නේ එසේය. <br />"ජැක්... පීටර්..... මැක්" <br /> <br />ඔහු උගත් ලේඛකයෙකි. තම රටට ගිය ඔහු, ලංකාව ගැන පොතක් ලීවේය. එහි ඔහු මෙසේ ලීවේය. <br /> <br /><B>"ලංකාවේ මිනිස්සු ගවයන්ගෙන් කුඹුරු සී සාති. කෙවිටකින් පහර දෙමින් නම් කියා කෑ ගසති. එවිට ඔවුන් ගවයන් අමතන්නේ අප රටෙහි වැදගත් මිනිසුන්ගේ නම් කියමිනි. ජැක්... පීටර්..... මැක්"</B> <br /> <br />අප ගොවියන් ගොවි භාෂාවෙන් ගවයන් දක්කන්නේ "ජහ්... පිට... මහ්" යනුවෙනි. <br />සුද්දා එය තේරුම් ගත්තේ වැරදි ආකාරයටය. <br /> <br /><I>-ජැක් පීටර් මැක් (පිරුළු කතන්දර)| හේමචන්ද්‍ර සූරියආරච්චි| 2005 <br />කෘතිය පිළිබඳ විමසීම්- 33 226 3644</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> හේමචන්ද්‍ර සූරියආරච්චි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1621&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1621' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-3221554780027706406?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-59284690536122797082011-02-15T00:12:00.001-08:002011-02-15T00:12:08.681-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1608%20Rholdhal,Me%20&%20Daddy.jpg width=250 height=355 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>සියළුම තාත්තලා අතරින් ඉතාම හොඳ තාත්තා මගේ තාත්තාය. ඒ ගැන නම් කිසිම සැකයක් ඇත්තේ නැත. මගේ තාත්තා තරම් හොඳ තාත්තා කෙනෙකු වෙන කිසිම පුතෙකුට ලැබී නැත. ඔබ මගේ තාත්තා හොඳින් හඳුන්නනේ නැතිද? එසේ නම් ඔබට ඔහු විහිළුවට අකැමැති සැඩ පරුෂ අයකුය කියා සිතෙනවාට සැකයක් නැත. එහෙත් ඇත්තටම ඔහු එසේ නොවේ. මගේ තාත්තා විනෝද කාමී අහිංසක තාත්තා කෙනෙකි. බැලූ බැල්මට නම් පෙනෙන්නෙ සැඩ පරුෂ කෙනෙකු බවයි. එසේ සිතෙන්නට හේතුව මගේ තාත්තා දෙතොලින් සිනාසෙන කෙනෙකු නොවීමයි. <br /> <br />මගේ තාත්තා සිනා සැලුවේ දෙනෙතිනි. මගේ තාත්තාට තිබුණේ අපූරු නිල් කැට දෙකක් වන් දෙනෙතකි. ඔහුගේ සිතෙහි සතුටක් ඇති විට ඒ දෙනෙත රැයක දැල්වුණු ගින්නක් ලෙසින් සුන්දරව දිලිසේ. එවිට ඔබ ඒ දෙනෙත දෙස විමසිල්ලෙන් බැලිය යුතුය. ඒ දෙනෙත් මැද ඇවිලෙන රත් පැහැති සිනා දල්ල එවිට ඔබගේ නෙත ගැටෙනවා ඇති.<BR><BR>එහෙත් එවිට වත් ඔහුගේ දෙතොල් සෙලවෙන්නේ නැත. මගේ තාත්තා දෙනෙතින් සිනාසෙන්නෙකු වීම ගැන එකල මම උද්දාමයට පත් වූයෙමි. තාත්තා සිනාසුණේ දෙනෙතින් නිසා ඔහු මා සමග මූනිච්චාවට සිනා නැගුවේ නැත. හදවත සිනාසෙන්නේ නැති විටක ඇස්වලින් සිනාසෙන්නට කිසිවෙකුට හැකියාවක් නැත. මුවින් සිනාසීම මීට වෙනස්ය. කැමති ඕනෑම විටෙක දෙතොල් පලල් කර මුවට සිනාවක් නගා ගන්නට ඔබට පුළුවන. ඒ නිසා නියම සිනා මුවත් සමඟ දෙඇසක් සිනාසෙන බව ඔබ මතක තබා ගත යුතුය. ඒ නිසා ම අඔබට කියමි, යමෙකු ඔබ සමඟ මුවින් සිනාසෙන විට ඔබ ඔහුගේ දෙනෙත දෙස බලන්න. මුව සමඟ දෙනෙත ද සිනාසෙන්නෙ නැති නම් එය සිනාවක් නොව මවා පෑමකි. <br /> <br />මගේ තාත්තා උගතෙක් නොවේ. ඔහු සිය ජීවිත කාලයට පොත් විස්සක් වත් කියවා තිබුණා යයි මම නොසිතමි. එහෙත් ඔහු තරම් හොඳ කතන්දර කාරයෙකු ලොව කිසිම තැනක සිටියේ නැථ. සෑම රාත්රිඔයකදීම නින්දට යාමට පෙර ඔහු මට කතන්දරයක් කියා දුන්නේය. ඔහු ගෙතූ සමහර කතාවක් කොටස් කීපයක් වශයෙන් රාත්රීට කීපයක් පුරාම නොකඩවා දිගහැරුණේය. <br /> <br />එවැනි එක කතාවක් රාත්‍රීන් පහළොවක් පුරා ගලා ගියේය. ඒ කතාව ගෙතුණේ මිතුරු යෝධයා නමැති අරුම පුදුම මිනිසෙකු වටාය. <br /> <br />මිතුරු යෝධයා සාමාන්‍ය මිනිසකු මෙන් තුන් ගුණයක් උස මහතින් යුතුය. ඔහුගේ අතක් විල්බැරොවක් තරමට මහතය. මිතුරු යෝධයා ජීවත් වූයේ ගුහාවකය. ඒ ගුහාව පිහිටා තිබුණේ අපේ තවලම් නිවස අසලම යම් තැනක පොළොව අභ්‍යන්තරයේය. මිතුරු යෝධයා එළියට පැමිණියේ රාත්රීය කාලයේදී පමණි. ඔහුගේ නිවසද අපේ නිවස වැනිම තවලම් නිවසකි. එහි විශාල කර්මාන්ත ශාලාවක් තිබුණේය. ඒ කම්හලේදී ඔහු අරුම පුදුම මැජික් කුඩු වර්ග දහස් ගණනක් නිෂ්පාදනය කළේය. <br /> <br />සමහරක් දිනෙක මගේ තාත්තා මට කතන්දර කියා දුන්නේ තාලයකට පාද තබමින් තවලමේ ඒ මේ අත ගමන් කරමිනි. එසේ ඇවිදින අතරවාරයේ ඔහු සිය දෑස් සහ අතැඟිලි ඒ මේ අතට විහිදුවමින් ඔහු කතන්දර කීවේය. එහෙත් ඔහු වැඩිපුරම කළේ මගේ ඇඳ කෙළවරේ මා අසලින් වාඩි වී හිඳගෙන ඉතා මෘදු හඬකින් කතන්දර කීමය. <br /> <br />"මිතුරු යෝධයා එයාගේ මැජික් කුඩු හදන්නේ පුංචි ළමයි නින්දෙදී දකින හීන වලින්" තාත්තා කීවේය. <br /> <br />"ඒ කොහොමද තාත්තේ හීන වලින් කුඩු හදන්නේ" <br /> <br />"හීන කියන්නේ පුතේ මහ අමුතු ජාතියක්. රෑට හීන වලාකුළු වගේ අහසේ පාවෙලා නිදන් ඉන්න මිනිසුන් හොයාගෙන යනවා." <br /> <br />"ඔයා හීන එහෙම පාවෙලා යනවා දැකලා තියෙනවද?" <br /> <br />"මම තියා කවුරුවත් දැකලා නෑ" <br /> <br />"එහෙමනම් මිතුරු යෝධයා ඒ හීන අල්ලන්නේ කොහොමද?" <br /> <br />"අන්න ඒක තමයි පුතේ වැදගත්ම දේ. හීන අහසේ පියාඹන කොට මී මැස්සෝ අහසේ පියාඹන කොට වගේ ගුමු ගුමු සද්දයක් නැගෙනවා.ඒත් ඒ සද්දෙ නැගෙන්නෙ බොහොම හෙමින් නිසා අපිට ඒ සද්දෙ ඇහෙන්නෙ නෑ.ඒත් මිතුරු යෝධයාට ඒ සද්දෙ ඇහෙනවා. අපිට ඇහෙන්නෙ නැති පුංචිම පුංචි සද්ද පවා එයාට ඇහෙනවා." <br /> <br />තාත්තා කතන්දර කියන විට ඔහුගේ මුහුණේ තිබුණු පෙනුමට මම බොහෝ සෙයින් ආශා කළෙමි.ඔහු කතන්දර කියනා විට ඔහුගේ මුහුණ ඉතා පැහැපත් වූ අතර අවට සිදුවන කිසිදු දෙයක් පිළිබඳ හැඟීමක් එවිට ඔහුට තිබුනේ නැත. <br /> <br />"ඔයා දන්නවද?" තාත්තා මගෙන් ඇසුවේය. "මකුළුවෙක් මල් පෙත්තක ඇවිදින හඬ පවා මිතුරු යෝධයාට ඇහෙනවා. පොළොව දිගේ පේළියට ඇවිදින කූඹි මුහුණට මුහුණ තිය තියා කියන රහස් පවා මිතුරු යෝධයාට ඇහෙනවා. ගස් කපන අය පොරොවෙන් ගස් වලට කොටද්දී ඒ ගස් වේදනාවෙන් කෙඳිරිගාන හඬ පවා මිතුරු යෝධයාට ඇහෙනවා. අපට ඇහෙන්නැති ඒ වගේ සද්ද තව කොච්චරක් නම් මේ ලෝකේ තියෙනවද? ඒ සද්ද හැම එකක්ම මිතුරු යෝධයාට බොහොම හොඳට ඇහෙනවා." <br /> <br />"මිතුරු යෝධයා හීන අල්ලාගෙන මොකද කරන්නේ?" <br /> <br />"එයා ඒ හීන බෝතල් වලට දමලා තද කරලා මූඩි වහනවා. තාත්තා කීවේය. "එයාගේ ගුහාවේ හීන පුරවපු බෝතල් දහස් ගණනක් ගොඩ ගහලා තියෙනවා." <br /> <br />"එයා හොඳ හීනයි නපුරු හීනයි දෙකම අල්ලා ගන්නවද?" මම තාත්තාගෙන් ඇසුවෙමි. <br /> <br />"දෙජාතියම අල්ලනවා. ඒත් කුඩු හදන්න ගන්නේ හොඳ හීන විතරයි." තාත්තා කීවේය. <br /> <br />"එතකොට නරක හීන වලට මොකද කරන්නේ?" <br /> <br />"එයා ඒ හීන පුපුරවනවනවා." <br /> <br />මම මගේ තාත්තාට ආදරය කළ තරම වචනයෙන් විස්තර කරන්නට මට හැකියාව නැත. තාත්තා මගේ ඇඳ අසල වාඩි වී සිටිද්දී මම හෙමින් සීරුවේ ඔහුගේ අත ළඟට මගේ අත දිගු කරමි. එවිට ඔහු සිය දිගු ඇඟිලි වලින් මගේ අත්ල තරයේ අල්ලා ගනී. <br /> <br />"ඉතිං යෝධ මාමා එයා හදන හීන කුඩු වලට මොනව්ද කරන්නේ?" මම ඇසුවෙමි. <br /> <br />"නිස්කලංක රාත්‍රීන්වලදී" මගේ තාත්තා කතාවට මුලපිරුවේ එසේය. "එයා බොහොම හෙමිහිට ගම්වලට වැදිලා දරුවන් නිදා ඉන්නා ගෙවල් සොයාගෙන යනවා. එයා බොහොම උසයිනේ. ඒ නිසා තට්ටු දෙක තුනක් උස ගෙවල් වල ජනේල්වලින් වුණත් එබිලා බලන්න එයාට පුළුවන්. පුංචි ළමයෙක් නිදා ඉන්න කාමරයක් හමුවුණු ගමන් ඔන්න එයා එයාගේ පෙට්ටිය අරිනවා. <br /> <br />"පෙට්ටිය?" මම ප්‍රශ්න කළෙමි. <br /> <br />"මට කියන්න අමතක වුණානේ. මිතුරු යෝධයා එද්දි පෙට්ටියකුයි, දුම් බටයකුයි අරන් එන්නේ. ඒ දුම් බටය ලයිට් කණුවක් තරම් උසයි. අර පෙට්ටිය ඇතුලේ තමයි මැජික් කුඩු තියෙන්නෙ." <br /> <br />"ඊළඟට එයා පෙට්ටිය ඇරලා නියමිත කුඩු වර්ගය තෝරා ගන්නවා. ඒ කුඩු ටිකක් දුම් බටයට දමනවා.බටය කාමරයෙන් ඇතුළට දමලා පූපුහ් කියලා අර කුඩු ටික කාමරය ඇතුළට පිඹිනවා. කාමරය ඇතුලේ කුඩු විසිරිලා ළමයා හුස්ම ගත්දී ඒව ළමයගේ ඇඟට ඇතුළු වෙනවා. <br /> <br />"ඊට පස්සෙ" <br /> <br />"ඊට පස්සෙ ඒ ළමයාට හරි අපූරු ලස්සන සිහින පෙනෙන්නට පටන් ගන්නවා. මැජික් කුඩු හොඳින් ක්‍රියාත්මක වෙන්න පටන් ගත්තාම ළමයා සිහිනයෙන් දකින දේ සැබවින්ම සිද්ද වෙන්න පටන් ගන්නවා. එතකොට ඒ ළමයා ඉන්නේ ඇඳ උඩ නිදාගෙන නෙමෙයි. එයා හීනෙන් දකින හැම තැනම අවදියෙන්. මම කියන දේ ඔයාට තේරෙනවද? එයා දකින හීනය හීනයක් නෙමෙයි. හැබැහින්ම වෙන දෙයක් බවට පත් වෙනවා. හීනය සැබෑ ජීවිතය බවට පත් වෙනවා. දැන් රෑ වුණා. ඉතිරි හරිය හෙට කියන්නම්. සුබ රාත්රිතයක් මම නිදා ගන්නවා." <br /> <br />මට හාදුවක් දුන් තාත්තා කුඩා පැරෆින් ලාම්පුව නිවී යන තුරු එහි තිරය පහත් කරයි. අඳුරු කාමරය පුරා රතු පැහැති ආලෝකය පතුරුවමින් ඇවිලෙන ගිනි උඳුන අසලින් ඈඳි ගනී. <br /> <br />"තාත්තේ" මම තාත්තාට කතා කළෙමි. <br /> <br />"ඇයි පුතේ?" <br /> <br />"ඔයා මිතුරු යෝධයා දැකලා තියෙනවද?" <br /> <br />"එක වතාවක්. එකම එක වතාවක් මම එයාව දැකලා තියෙනවා." තාත්තා කීවේය. <br /> <br />"ඒ කොහෙදීද?" <br /> <br />"මම තවලම පිටිපස්සෙ වාඩිවෙලා හිටියා." තාත්තා කීවේය. "එදා රෑ බොහොම හොඳට හඳ පායලා තිබුණා. එහෙම ඉඳිත්දී මට ඉබේටම වාගේ උඩ බැලුණා. ඔන්න එතකොටම වාගේ යෝධ හෙවණැල්ලක් වගේ මිනිහෙක් කඳු මුදුන් දිගේ දුවගෙන ගියා මට පෙනුණා. එයා කඩිමුඩියේ දුවගෙන ගියා. එයාගේ ලෝගුව වළාකුලක් වගේ එයා පස්සෙන් දිගට දිගේ ඉගිලිලා ගියා. එයාගේ එක අතක ලොකු පෙට්ටිය. අනික් අතේ දුම් පයිප්පය. එයා තණ බිම අද්දර වල් රෝස යාය ළඟට ආවා. අඩියට දෙකට තණ බිම හරහා ගිහිං ඇසිපිය ගහන පමාවෙන් අතුරුදන් වුණා. <br /> <br />"ඉතිං ඔයාට බය හිතුනෙ නැද්ද?" <br /> <br />"අපෝ නැහැ! මම එයාව දැකගන්න ආසවෙනුයි හිටියේ" තාත්තා කීවේය. "මට පුංචි තැතිගැන්මක් දැනුනා, ඒත් බය හිතුණේ නෑ. දැන් ඉතින් නිදා ගන්න. ඔයාට සුබ රාත්‍රියක් වේවා!" <br /> <br /><B>-[රෝල් ඩාල් ගේ "ඩැනී"]["තාත්තයි මමයි"]</B> <br /><B>සිත්තම-</B> රුවන්මලී<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> රෝල් ඩාල්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - අනුර කේ එදිරිසූරිය<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1608&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1608' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-5928469053612279708?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-43756840785505188732011-02-08T23:16:00.001-08:002011-02-08T23:16:49.196-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1579%20Boy%20At%20Beach.jpg width=350 height=343 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>එකමත් එක කාලෙක මුහුදු වෙරළක් අයිනේ පුංචි සිප්පි කටුවක් වැටිලා තිබුණා. මේ සිප්පි කටුව කොච්චර ලස්සනද කිව්වොත් හරියට මුහුදේ හැම පාටක්ම එකතු වෙලා හැදුණා වගෙයි. මිනිස්සු ගොඩක් වෙරළට ආවා...විනෝද වුණා...යන්න ගියා..හැබැයි කවුරුවත් මේ සිප්පි කටුව දැක්කෙ නෑ. හැමෝම ආවෙ තම තමන්ගේ වැඩ වලට.., විවේක ගන්න, විනෝද වෙන්න, චිත්‍ර අඳින්න, කවි ලියන්න, සෙල්ලම් කරන්න, තනියෙන් ඉන්න...මේ වගේ දේවල් කරලා ඒගොල්ලෝ යන්න ගියා. <br /> <br />එදා හැන්දෑවෙ මේ වෙරළට ආවා පුංචි පිරිමි ළමයෙක්. එයාගෙ නම පැංචා. පැංචා හරි පුංචියි.<BR><BR>හැබැයි බොහොම නුවණැත්තා. පැංචාට තිබුණේ දිළිසෙන ඇස් දෙකක්. ජීවත් වුණේ අම්මා එක්ක. දුප්පත් අම්මා පැංචාට කන්න දෙන්න බොහොම වෙහෙස වුණා. මේ දෙන්නා හිටියෙ පුංචි ලෑලි ගෙදරක. ගෙදර බිත්ති වැහිලා තිබුණෙ පැංචාගේ අපූරු චිත්‍ර වලින්. ඒවායේ හිටියේ ලස්සන මාළු, මුහුදු පැළෑටි, මුහුදු රැළි, ගල් මල්, දිය කිඳුරියෝ, බෙල්ලෝ...මේ වගේ ලස්සන අය. පැංචා නිදා ගන්න ගියාම මේවා දිහා බලනවා. චිත්‍ර එක්ක කතා කරනවා. ගෙදරට ඈතින් රළ ගහන සද්දෙ ඇහෙන කොට පැංචා හිතා ගන්නවා තමන් ඉන්නෙ මුහුදු පතුලෙ කියලා. එහෙම හිතාගෙන නින්දට වැටෙන පැංචගේ මූණෙ හැමදාම ලස්සන හිනාවක් ඇ‍ඳෙනවා. අම්මා හිතන්නෙ පැංචට හීනෙන් සුරංගනාවියෝ කතා කරනවා කියලා. <br /> <br />ඉතිං එදා හොඳට නිදාගෙන නැගිටලා අම්මටත් උදව් පදව් වෙලා හැන්දෑවෙ පැංචා වෙරළෙ සෙල්ලම් කර කර හිටියා. පැංචා වැල්ලෙ දුවනවා..වෙරළට කණ තියලා මුහුදේ සද්දෙ අහනවා..ගල් මල් හොයනවා...රැල්ල එක්ක සෙල්ලම් කරනවා. එතකොට තමයි පැංචා දැක්කෙ වෙරළෙ වැටිලා ඉන්න අර ලස්සන සිප්පි කටුව. කොච්චර සිප්පි කටු ඇහිඳලා තිබුණත් මේ තරම් ලස්සන එකක් පැංචා ළඟ නෑ. පැංචා බොහොම ආසාවෙන් ඒක ඇහිඳ ගත්තා. සතුට ඉහ වහ ගිහින් සෙල්ලමත් නවත්තලා ගෙදර දිව්වා. අම්මට මේ අලංකාර සිප්පි කටුව පෙන්නලා පැංචා අපූරු නැටුමකුත් නැටුවා. <br /> <br />ඔන්න ඉර කහ පාට වෙලා, තැඹිලි පාට වෙලා , රතු පාට වෙලා මුහුදෙ හැංගිලා ගියා. පැංචා අම්මා හදලා දුන්න රොටිය කාලා ඇඳට ගියා නිදා ගන්න. අද පැංචට බිත්තියේ චිත්‍ර එක්ක කතා කරන්න අමතක වෙලා. පැංචා සිප්පි කටුව දිහා බලනවා..ඒකට කණ තියලා මූහුදේ සද්දේ අහනවා. මේ විදිහට පැංචාට ඉබේම නින්ද ගියා. නිදන් ඉන්න පැංචාගේ මූණට බිත්තියෙ ලෑලි අතරින් හඳ එළිය වැටිලා... සිප්පි කටුවත් හඳ එලියට දිලිසෙනවා. හදිසියේ කට හඬක් ඇහිලා පැංචාට ඇහැරුණා. පැංචා වට පිට බැලුවා. අම්මා නම් නිදි..මේ මහ රෑ වෙන කවුරු කතා කරන්නද..පැංචා ආයි ඇස් වහ ගත්තා. ටික වෙලාවක් ගත වුණා. මෙන්න ආයෙත් ඒ කට හඬ ඇහෙනවා. පැංචා ඇස් ඇරලා හොඳින් වට පිට බැලුවා. එතකොටයි පැංචා දැක්කේ...සිප්පි කටුව කතා කරනවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Sea Shell DOSI 1.jpg' width=350 height=233></p> <br />“නුඹ මිනිහෙක් වගේ කතා කරන්නෙ කෙහොමද?” පැංචා පුදුම වෙලා අහනවා. <br /> <br />“මුහුද යට ඉන්න අපි හැමෝටම කතා කරන්න පුළුවන්..හොඳ ළමයෝ, නුඹ මොකද මාව මෙහෙට ගෙනාවෙ?” සිප්පි කටුව උත්තර දුන්නා. <br /> <br />“නුඹ බොහොම ලස්සනයි නෙව...ඒ නිසයි ගෙනාවෙ. නුඹට බඩගිනිද?“ පැංචා අහනවා. <br /> <br />“මට බඩගිනියි.ඒත් මට කෑම තියෙන්නෙ මුහුදේ. හොඳ ළමයෝ, මට උදව්වක් කරපන්” <br /> <br />“ලස්සන සිප්පි කටුවේ, මොකක්ද මම කරන්න ඕනෙ?” <br /> <br />“මාව ආපහු මුහුදට ගිහින් දාපන්” සිප්පි කටුව බොහොම දුකෙන් කිව්වා. <br /> <br />“දැන් මහ රෑනේ. හොඳටම කළුවරයි. අනෙක මම ඇයි නුඹව මූහුදට දමන්නේ? නුඹට මා එක්ක මෙහෙ ඉන්න බැරි මොකද? මම නුඹව බාල්දියක දමලා හැමදාම අළුත් මුහුදු වතුර ගෙනත් දමන්නම්.” පැංචා නුවණැති විසඳුමක් දුන්නා. <br /> <br />“පොඩි ළමයෝ, නුඹ හරිම අපූරු දරුවෙක්. ඒ වුණාට මට මෙහේ නවතින්න හැටියක් නෑ. මගේ යාළුවෝ ඉන්නෙ මුහුද යට. ඒගොල්ලො නැතිව මාව පාළුවෙ මැරිලා යාවි. අනෙක මෙහෙ නැවතුණොත් මට පැවරුණු රාජකාරි කරන්නෙ කවුද? “ <br /> <br />“එහෙමද? මොනවද එතකොට නුඹට පැවරිලා තියෙන රාජකාරි?” පැංචා බැරෑරුම් විදිහට ඇහුවා. <br /> <br />“මට තමයි පැවරිලා තියෙන්නේ රෑට මුහුද ලස්සන කරන්න එලිය දෙන ආලෝක මාළුවො ගැන බලන්න. තව... ආලෝක පැළෑටි, දිළිසෙන ගල් මල් ...මේ හැමෝම රෑට එළිය බෙදනවද කියලා බලන්නේ මම. නැත්නම් අපේ ලෝකෙ කළුවරේ.“ සිප්පි කටුව විස්තර කළා. <br /> <br />“මොනවා? අපි දන්නෙ රෑට මුහුද යට කළුවරයි කියලා නෙව. අපි...ඒ කිව්වෙ මිනිස්සු..එහෙමයි හිතන් ඉන්නෙ.” <br /> <br />“හොඳ ළමයෝ, ඒ මිනිස්සුන්ට පේන කොටස. ආලෝකය තියෙන ගැඹුරු ‍සාගර පතුලට මිනිස්සුන්ට එන්න බෑ. ඒක බොහොම අපූරු ලස්සන ලෝකයක්. අපි එළිය ගන්නෙ ඉරෙන් සහ හඳෙන්. ඉතිං අපි නිතර මුහුද මතු පිටට ඇවිත් ඉරෙන් එළිය අරන් යනවා. සමහර මාළු රෑට ඇවිත් හඳ එළිය අරන් යනවා. “ <br />පැංචා පුදුමයෙන් කට ඇරන් අහන් ඉන්නවා. <br /> <br />“හොඳයි, මම නුඹව මුහුදට දමන්නම්.. ඒත් මම කොහොමද දැන ගන්නේ නුඹ කියන්නේ ඇත්ත ද කියලා?“ පැංචා අහනවා. <br /> <br />සිප්පි කටුව කල්පනා කළා. <br />“හරි, නුඹ හොඳ ළමයෙක් නෙව. මට කරන්න යන උදව්ව වෙනුවෙන් මම නුඹව අපේ ලෝකෙට එක්කගෙන යන්නම්” <br /> <br />“අපොයි!අපේ අම්මා මාව අඬ අඬා හොයාවි හෙට උදේට. “ පැංචා ගමන යන්න ආස වුණත් අදිමදි කළා. <br /> <br />“අනේ පොඩ්ඩෝ, එහෙම වෙන්නෙ නෑ. අපේ ලෝකේ රැයවල් තුනක් මෙහේ එක රැයයි. නුඹට එහේ දවස් තුනක් ගත කරලා හෙට උදේම මෙහෙ එන්න පුළුවන්.” <br /> <br />“ ඒ වුණත් මම මාළුවෙක් නෙවෙයි. මම කොහොමද මුහුද යට හුස්ම ගන්නෙ?” නුවණැති පැංචා ඇහුවා. <br /> <br />“නුඹ ඒ ගැන බය වෙන්න එපා. මම නුඹ ගැන බලා ගන්නම්.” සිප්පි කටුව සහතික වුණා. <br /> <br />“හොඳයි” පැංචා කැමති වුණා. <br /> <br />පැංචා සිප්පි කටුව අරන් පරිස්සමින් කලිසම් සාක්කුවෙ දා ගත්තා. අම්මට හොරෙන් පොල් අතු දොර ඇරගෙන එළියට ආවා. අහස කළුවරයි. හැම තැනම අඳුරුයි. පැංචා සිප්පි කටුව සාක්කුවෙන් එළියට ගත්තම ඒක එළිය විහිදවන්න පටන් ගත්තා. පැංචා ඒ එළියෙන් වෙරළට ගියා. <br /> <br />රැල්ල ඇවිත්වෙනදා වගේම පැංචාගේ කකුල් තෙමුවා. ඔන්න එතකොට සිප්පි කටුව කතා කළා. <br />“හොඳ ළමයෝ, දැන් නුඹ මාව අතේ ගුලි කරගෙන ඇස් පියා ගෙන මුහුද දිහාවට ඇවිදින්න ඕනෙ. නැවත ඇස් අරින්නෙ මම කතා කළාමයි. තේරුණාද?” <br /> <br />“ඔව්” පැංචා ඔළුව වැනුවා. <br />ඔළුව වනලා කියපු විදිහටම කළා. එතකොටම හරි අපූරු දෙයක් සිද්ධ වුණා. මුහුදු වෙරළ, කළුවර හැමදේම වෙනස් වෙලා පැංචව කොහේටද ඇදිලා යනවා. ඇස් අරින්න බැරි වුණත් පැංචට දැණුනා සීතල උණුසුම් දියවැල් අතරින් තමන්ව ඇදිලා යන හැටි. මෙහෙම ටිකක් වෙලා යද්දි පැංචට වෙනසක් දැනුණා. <br /> <br />“ඔන්න, දැන් පුළුවනි ඇස් අරින්න. “ පැංචට සිප්පි කටුව කතා කරන හඬ ඇහුණා. <br /> <br />පැංචා ඇස් ඇරියා. <br /> <br />හරි පුදුමයක්! සිප්පි කටුව බොහොම ලස්සන මුතු බෙල්ලෙක් වෙලා පැංචා දිහා බලන් ඉන්නවා. පැංචා වටේට එක එක මාළු පීනනවා. ඒ මාළුන්ගෙන් එක එක පාට එළි විහිදෙනවා. මුහුදු පැළෑටි වල කියන්න බැරි තරම් අලංකාර මල් පිපිලා. එක පැත්තකින් මුතු ඇට වලින් හදපු මාළිගාවක්. ඒ මාළිගාවේ දොරකොඩ පාට පාට ගල් මල් වලින් සරසලා. පැංචා පුදුම වෙලා බලන් ඉන්නවා. පැංචාගෙ කටත් ඇරිලා. <br /> <br />“පොඩ්ඩෝ, අපි දැන් යමු මාළිගාවට. නුඹ තමා අපේ අමුත්තා. “සිප්පි කටුව වෙලා හිටපු මුතු බෙල්ලා කතා කළා. <br /> <br />පැංචා මුතු බෙල්ලා එක්ක මාළිගාවට ඇතුල් වුණා. ඒ මාළිගාව කොච්චර ලස්සනද කියනවා නම් පැංචාට නිදා ගන්න කලින් අම්මා කියලා දෙන සුරංගනා කතාවලවත් ඒ වගේ ලස්සනක් තිබුණෙ නෑ. ඒකෙ කුළුණු හැදිලා තිබුණෙ පාට පාට විශාල ගල් මල් වලින්. බිත්ති වල පාට හැම නිතරම වෙනස් වුණා. නිල් පාටින් රෝස පාටට...රෝස පාටින් දම් පාටට...ඉඳ ගන්න තිබුණෙ සිප්පි කටු සහ මුහුදු පැළෑටි වලින් හදපු ආසන. දොරටු සරසලා තිබුණේ එළිය විහිදෙන පුංචි බූවල්ලන්ගෙන්. මාළිගාව පුරාම එක එක ප්‍රමාණයේ මාළු පිනමින් හිටියා. ඒගොල්ලන් මිනිස්සු වගේ කතා කරා. ඩොල්ෆින් මාළුවෙක් පීනගෙන ඇවිත් මිතුරු ලීලාවෙන් පැංචාට අතට අත දුන්නා. රන්වන් මාළුවෝ තමයි මාළිගාවෙ සංග්‍රහ කටයුතු කළේ. මාළිගාවෙ කෙළවරක බොහොම සුන්දර දිය කිඳුරියන් පිරිසක් ගී කිව්වා. පැංචා ඒ ගීත වලින් කොච්චර වශී වුණාද කියනවා නම් සංග්‍රහ ලැබිලා බොමින් හිටිය මිහිරි පානය කමිසෙ හලා ගත්තා. ඔන්න එතකොටම අස්සයෙකුගෙ පෙනුම තියෙන මාළුවෙක් පීනගෙන ඇවිල්ලා පැංචාව පිටේ තියා ගත්තා. ඒ මාළුවා ට තමයි භාරවෙලා තියෙන්නේ පැංචාව මුහුදු ලෝකෙ සිරි නරඹන්න එක්කන් යන්න. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Sea Shell DOSI 2.jpg' width=350 height=236></p> <br />මේ අමුතු ලෝකේ නායකයෙක් වත් රජෙක් වත් හිටියෙ නෑ. හැම කෙනාම තමන්ට අයිති කාරිය දැනන් හිටියා. කවුරුවත් අණ නොකරම ඒගොල්ලො තමන්ගෙ රාජකාරිය කළා. ඒ වගේම මේගොල්ලෝ බොහොම සමගියි. තල්මසුන් මෝරුන් පවා පුංදි බූවල්ලන්, හාල් මැස්සන් වගේ මාළු එක්ක සෙල්ලම් කළා, සාද පැවැත්වුවා.එකට කෑම කෑවා. <br /> <br />එදා රෑ පැංචා නිදා ගත්තේ උණුසුම් දිය රැල්ලක පැද්දෙමින්. කොට්ටෙට තියලා තිබුණෙ ජෙලි මාළුවෙක්. එදා රෑ පැංචා අපූරු හීන ගොඩක් දැක්කා. ඉන් එකක ඔහු මාළුවෙක් වෙලා මුහුදු ලෝකය ලස්සන කරන්න උදව් කරමින් හිටියා. <br /> <br />පහුවදා අවදි වෙන කොට පැංචාව බලන්න අළුත් යාළුවො ගොඩක් ඇවිත්. හාල් මැස්සන් රෑනක්, බූවලු පැටව් දෙන්නෙක්, ලොකු මෝරෙක්, තල්මස් පොඩ්ඩෙක්, කකුළුවෙක්, මහළු කැස්බෑවෙක් එහෙමත් ඒ අතර හිටියා. ඒ අය කෑම බීම ගොඩක් ගෙනත්. ඒවා පැංචා මනුස්ස ලෝකෙදි අහලවත් දැකලවත් , කාලාවත් තිබුණ දේවල් නොවෙයි. බඩට ඇති තරම් කාපු පැංචා මේ අළුත් යාළුවො එක්ක මුහුදු ලෝකෙ සිරි නරඹන්න ගියා. ඉතිං ඒ ගමනෙදි දැකපු දේවල් විස්තර කරන්න අවුරුදු සීයක්වත් යයි. ඒ ගමන් ඒ තරම් පුදුම දේවල් වලින් පිරිලා. මේ විදිහට දවස් දෙකක් ගෙවුණා. තුන්වෙනි දවසේ සුදු පාට ඩොල්ෆින් කෙනෙක් ඇවිත් පැංචාට ආරාධනාවක් කළා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Sea Shell DOSI 3.jpg' width=250 height=333></p> <br />“පුංචි ළමයෝ, නුඹ තමයි අපේ ලෝකෙට එන්න වාසනාවන්ත වුණු මුල්ම මිනිස් අමුත්තා. අපි කැමතියි නුඹට අපේ ලෝකේ විශේෂම ස්ථානයක් පෙන්වන්න. “ <br />පැංචා බොහොම කැමති වෙලා ඩොල්ෆින්ගේ පිටට නැග්ගා. ඩොල්ෆින් කටින් වතුර එහෙම විදලා මුහුදු පතුලෙ කෙළවරටම ගියා. එතන තිබුණා උමගක්. ඩොල්ෆින් ඒක ඇතුළෙන් හෙමිහිට පීනුවා. උමග කෙළවරට ළං වෙනකොට බොහොම මිහිරි ඒත් මන්දගාමී සංගීතයක් ඇහුණා...හරියට ඈත ලෝකෙකින් ඇහෙනවා වගේ. ටිකෙන් ටික ඒ සංගීත හඬ ළං වුණා. ඊළඟට පැංචා දැක්කෙ සුදු පාට අමුතු තැනක්. ඒක විශාල තැනි තලාවක්...හැම තැනම සුදු පාට ආලෝකයකින් වැහිලා. තැන තැන ලොකු පොඩි මාළු ඇටසැකිලි තිබුණා. ඒවා විවිධ ආලෝක වළළු වලින් සරසලා. <br /> <br />“මේ තමයි අපේ සුසාන භූමිය..අපි මැරුණම ‍එන්නෙ මෙතනට” සුදු ඩොල්ෆින් හෙමිහිට කිව්වා. <br /> <br />පැංචා බොහොම ගෞරවයෙන් මිනිස් ලෝකෙදි දැකලා තිබුණ විදිහට හිස නමලා මාළු ඇටසැකිලි වලට ආචාර කළා. <br /> <br />“මරණය කියන්නෙ ගරු කළ යුතු දෙයක්” පැංචා බොහොම දැනමුතු විදිහට පොතකින් කියවලා තිබුණු දෙයක් කිව්වා. <br /> <br />තුන්වෙනි දවස ඒ විදිහට අවසාන වුණා. ටික වෙලාවකින් පැංචාගේ යාළු මුතු බෙල්ලා පෙනී හිටියා. <br /> <br />“හොඳ ළමයෝ, දැන් නුඹට යන්න වෙලාව හරි. නැත්නම් නුඹට එළි වෙන්න කලින් යා ගන්න බැරි වේවි. “ <br /> <br />අපොයි! පැංචා අන්දමන්ද වුණා. පැංචාට කොහොමටවත් මතක් වුණේ නෑ යන්න ඕනේ විත්තියක්. ඒත් නොගිහින් කොහොමද? අම්මා කණගාටු වේවි. පැංචා කණගාටුවෙන් වුණත් යාළු මාළුවන්ට බූවල්ලන්ට දිය කිඳුරියන්ට බෙල්ලන්ට පුළු පුළුවන් විදිහට ආයුබෝවන් කිව්වා. සමහරු පැංචට තෑගි දෙන්න මුතු ඇට, සිප්පි කටු, මාළු දත් ගෙනත් තිබුණා. <br /> <br />මුතු බෙල්ලා ආපහු සිප්පි කටුවක් වෙලා පැංචාගේ අතට පැන්නා. පැංචා ඇස් වහ ගත්තා. උණුසුම් සීතල දියවැල් වේගයෙන් පහුවෙන හැටි පැංචාගේ ඇඟට දැණුනා. <br /> <br />“ඔන්න අපි ආවා.” <br />ඇස් ඇරපු පැංචා දුටුවේ තමන් මුහුදු වෙරළේ හිටගෙන ඉන්නවා. <br /> <br />“හොඳ ළමයෝ, දැන් අපි කණගාටුවෙන් වුණත් සමු ගනිමු. නමුත් එක් දෙයක්.. මුහුදු පතුලේ ලෝකය නුඹ සමග හැමදාම මිතුරුයි. නුඹට කරදරයක් වුණු ඕනෑම විටෙක හවසට මේ වෙරළට ඇවිත් කතා කරපන්. නුඹට මා හමුවේවි. එතෙක් මම නුඹට තෑග්ගක් දෙනවා. අද නොවෙයි හෙට රෑට නුඹේ ගෙදර බිත්තිය දෙස බලාපන්.” <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Sea Shell DOSI 4.jpg' width=350 height=233></p> <br />සිප්පි කටුව එහෙම කියලා ආචාර කරලා මුහුදු රැළි අතරේ අතුරුදහන් වුණා. පැංචා බොහොම දුකෙන් අඳුරේම ගෙදර ගියා. හෙමින් සැරේ ඇඳට නැගලා නිදා ගත්තා. <br />උදෑසනින්ම අම්මා පැංචාව අවදි කළා. අවදි වුණ පැංචා මෙහෙම හිතනවා.. <br /> <br />“එතකොට මම දැක්කෙ හීනයක් ද?” <br /> <br />අත දිග ඇරලා බලපු පැංචා දැක්කෙ මුහුදු ලෝකෙන් තෑගි ලැබුණු මුතු ඇට. පැංචාට වැටහුණා ඒ හීනයක් නොවන බව. එදා රෑ වෙනකල් පැංචා හිටියේ ඉවසිල්ලක් නැතුව.පැංචා රෑට කෑවයින් නොකෑවයින් ඇඳට පැනලා මුහුදු චිත්‍ර ඇඳපු ලෑලි බිත්තිය දිහා බලාගෙන හිටියා. ඔහොම ඉන්කොට පැංචට නිදිමත වෙනවා. පැංචා මූණෙ වතුර ගානවා. ඇස් පිහාටු වලින් අදිනවා, ඇහැරිලා ඉන්න. අන්තිමට මැදියම් රැය එළඹුණා. මෙන්න බිත්තිය පණ ඇවිත් වගේ හෙළවෙනවා. ටිකකින් පැංචට පේනවා මුහුදු පතුල. ඒකෙ රැළි නැගෙනවා...මාළු පීනනවා..දිය මල් සෙලවෙනවා..අඳුනන මාළු ඇවිත් පැංචට කතා කරනවා.පැංචා මුලින් පුදුම වෙලා ඉන් පස්සේ සතුටු වුණා. යාළු මාළුවන් සමග කතා කරන්න පටන් ගත්තා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Sea Shell DOSI 5.jpg' width=350 height=280></p> <br />පහුවදා උදේ බිත්තිය පරණ පුරුදු විදිහට තිබුණා. සායම් ගැලවුණු චිත්‍රත් ඔහේ තිබුණා. ඒත් ඉන් පස්සේ හැමදාම රෑට බිත්තියට පණ ආවා. <br /> <br />කාලය ගත වුණා. මුතු ඇට විකුණලා මුදල් ලැබුණ නිසා පැංචාගේ අම්මාගේ කරදර අඩු වුණා. පැංචා වෙලාවට පාසල් ගියා. සමහර දිනවල හවසට පැංචා වෙරළේ ඉඳගෙන ඉන්නවා. ඒත් පැංචා‍ගේ අතේ තිබුණු සිප්පි කටුව නම් කවුරුවත් දැක්කෙ නෑ. පැංචා බොහොම සතුටින් මුහුදු මිතුරන් සමග කාලය ගත කළා. <br /> <br />[ලිව්වේ- වසිලිස්සා| ඇන්දේ- නම නොදන්න සුරංගනාවි]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> වසිලිස්සා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1579&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1579' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4375684078550518873?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-79447259316232101012011-02-07T20:37:00.001-08:002011-02-07T20:37:26.062-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Kid%20Thinkers%20THERAWILI%203K.jpg width=200 height=201 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><B>මෙන්න තේරවිලි කවි තුනක්. හා හොඳයි තෝරමු බලන්ට....</B> <br /> <br />1. අත්තේ පනත්තේ කොහොඹේ ලියක් ඇතී <br />ඒකිගෙ බඩේ දරු තුන් සිය හැටක් ඇතී <br />උන්ගෙන් එකෙක් ඉරු දෙවියන්ට දා ඇතී <br />මෙතුන් පදේ තේරුවොතින් නුවණ ඇතී <br /> <br />2. සස්සඳ ගලේ ගල පල්ලේ උපන් සතා <br />ඔළුව නැතුව කඳමයි සාප දුන් සතා <br />නෙත් දෙක උඩ බලා බිම ගොදුරු කන සතා <br />මෙතුන් පදේ තෝරාලා කියනු පුතා <br /> <br />3. රුක් අග වසන මුත් කුරුලෙක් නොවේමය <br />නෙත් තුන ඇති නමුත් මෙහෙසුරු නොවේමය <br />පොතු පිළි අඳින මුත් තවුසෙක් නොවේමය <br />ජලයෙන් පිරි නමුත් පොකුණක් නොවේමය <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1569&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1569' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7944725931623210101?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-15230651624472977342011-01-25T02:10:00.001-08:002011-01-25T02:10:58.520-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Flower%20And%20Bee%20DOSI.jpg width=250 height=223 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පැහැපත් මගෙ සුමිතුරු මල <br />වැඩ ඇත්තෙකි ලොවට සකල <br />වැටෙතත් පරවී හෙට බල <br />ඔබලත් දිවි වේය සපල <br /> <br />ඉතිරෙයි සුවඳින් මේ දෙස <br />පැහැදෙයි පැහැයෙන් ඇස ඇස <br />දුරු වෙයි අද ගිනි මගෙ කුස <br />සැලසෙයි වැඩ ඔබෙන් මෙලෙස <br /> <br />සර හා ගස ඔබ ඇති කල <br />විද හා විසිතුරු පත් පෙළ <br />සනහා ලන අප යදි රළ <br />ඔබ හා සම කොද ලොව තුළ <br /> <br />කැමැත් තෙන්ම දෙයි පැණි ඔබ <br />ගනිත් මගෙන් නෙක දුක් ලැබ <br />එහෙත් කිසිත් නැති ලෙස ලොබ <br />මහත් දෙඬුම් මගෙයි සුලබ <br /> <br />බොහෝ අයට උප දෙසකට <br />දො හෝ මෙලොව උපත් ඔබට <br />සහෝ දරව උපදින්නට <br />අහෝ මටත් ඇතොත් දැනට <br /> <br />[කුමරතුඟු කවි ගී]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කුමාරතුංග මුනිදාස<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1502&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1502' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1523065162447297734?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-12285488034679263692011-01-11T01:08:00.001-08:002011-01-11T01:08:48.379-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1488%20Poem4%20Kids.jpg width=225 height=314 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පිනි බිඳිති ඇහැරිලා <br />මල් මත ම හිනැහිලා <br />සියපතක ගී ලියා <br />ගයමු අපි සැනසිලා.. <br /> <br />සමනලුන් ඉගිලිලා <br />යන්නෙ කොහි කැළඹිළා <br />සුදු අහස කළු වෙලා <br />අඬනු ඇයි දුක වෙළා.. <br /> <br />කඳු මුදුන් තැනිතලා <br />තුරුවදුලු සරසලා <br />ගුමු ගුමුව බිඟු ගුලා <br />දියවැල්ය ගල ගලා.. <br /> <br />පවන් රැළ් විසිරිලා <br />තරු කිණිති නෙත් සළා <br />සඳ රැසේ වැතිරිලා <br />සා පැටවු නිදි නොලා.. <br /> <br />හෙට උදේ පිපෙන මල් <br />හැඩ කරන අහස නිල් <br />නෙක පාට සුවඳ මල් <br />ලොව තනන පුංචි මල්..<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> තුෂාරි ප්‍රියංගිකා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1488&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1488' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1228548803467926369?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-14998108966102184962011-01-04T01:05:00.001-08:002011-01-04T01:05:14.310-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Chain%20With%203%20PANAD.jpg width=231 height=288 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පුරුක් තුන බැගින් ඇති දම්වැල් කෑලි පහක් කම්මල් කරු වෙත ගෙනා මිනිසෙක් ඒවා එකම දම්වැලක් ලෙස පාස්සා දෙන මෙන් ඉල්ලා සිටියේය. ඒ සඳහා පුරුක් කීයක් කපා පෑස්සිය යුතුදැයි වැඩය ආරම්භ කිරීමට පෙර කම්මල් කරුවා මඳ වේලාවක් කල්පනා කළේය. පුරුක් හතරක් කපා නැවත් පෑස්සිය යුතු බව ඔහු තීරණය කළේය. <br /> <br /><B>එහෙත් ඊට අඩු පුරුක් ගණනක් කපා පෑස්සීමෙන් එම වැඩය කළ හැකිය. ඒ කෙසේද?</B> <br /> <br />[වයි පෙරෙල්මාන්ගේ 'ගණිත විනෝදය'ඈසුරිනි.] <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1477&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1477' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1499810896610218496?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-28737277639365266942010-12-29T02:29:00.001-08:002010-12-29T02:29:58.985-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1382%20KQ.jpg width=280 height=229 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ඉතා හොඳ නමක් දිනාගෙන සිටි ෂෑන් නම් කුඩා භික්ෂුවක් චීනයේ ගමක ජීවත් වුණා. හොඳ නමක් දිනා සිටියත් මේ භික්ෂූව මානාධිකයි. <br /> <br />දිනක් ක්වියි ජුන්ට ඔහුගේ මානාධිකම ගැන ආරංචි වී, හොඳ පාඩමක් ඔහුට උගන්වන්නෙමියි සිතා ආරාමයට ගියා. ක්වියි ජුන්, ෂෑන් නම් භික්ෂුව ඉදිරියේ පෙනී සිටියත් ඔහුව නොදුටුවා සේ භික්ෂුව හැසිරෙන්නට වුණා. <br /> <br />ඒ මොහොතේ භික්ෂුව ළඟට පැමිණි ඇබිත්තයා,-<BR><BR>හමුදා නිළධාරියකුගේ පුතෙකු ආරාමයට පැමිණ සිටින බව භික්ෂුවට දන්වා සිටියා. ඔහු ඉදිරියට ගිය භික්ෂූව ගරු සරු ඇතිව ඔහුව පිළිගත්තා. <br /> <br />හමුදා නිළධාරියාගේ පුතා ආරාමයෙන් පිට වූ පසු භික්ෂූව ඉදිරියට ගිය ක්වියි ජුන්, ඔහුගේ දෙබිඩි ස්වරූපය ගැන විස්තර විමසුවා. <br /> <br />"ඔබවහන්සේට අර පැමිණි හමුදා නිළධාරියාගේ පුතාට ආචාර කරමින් කතා කරන්නට හැකි වුණා නම්, ඇයි මට විතරක් අහංකාරකමක් පෙන්නුවේ?" ක්වියි ජුන් ඇසුවා. <br /> <br />"කරුණාකරලා මාව වැරදියට තේරුම් ගන්න එපා. මට අනුව, ආචාර කිරීම යනු ආචාර නොකිරීමයි. ආචාර නොකිරීම යනු ආචාර කිරීමයි...." භික්ෂුව සැණෙකින් උත්තර දුන්නා. <br /> <br />ක්වියි ජුන්ට භික්ෂුවගේ පහත් පිළිතුර වැටහී භික්ෂුව අතවූ කෝටුව ගෙන ඔහුගේ තට්ටයට වැරෙන් පහරක් ගසා, "ඔබවහන්සේට අනුව, පහරදීම යනු පහර නොදීමයි.. පහර නොදීම යනු පහර දීමයි.. ඒ නිසා මට ඔබවහන්සේට පහර දෙන්නට සිදුවුණා.."යි, භික්ෂුවට පැවසුවා. <br /> <br />තමන් කරපු අනුවණ ක‍්‍රියාව භික්ෂුවට වහා වැටහුණා. එදායින් පසු භික්ෂුව සියලුම දෙනාට උස් පහත් බේද නොසලකා එක ලෙස සැලකුවා. <br /> <br />[ජන කතාවක් ඇසුරිනි.]<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1382&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1382' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2873727763936526694?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-1964939538718288132010-12-29T00:39:00.001-08:002010-12-29T00:39:52.905-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS7/Kids%20Songs%20SL%20Peshala%20Mendis.jpg width=250 height=202 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>මගේ කරට මුතුමාල ගොතන්නට <br />මැයි ගහ මුදුනේ කැකුළු පිපේ <br />කණට අරුංගල් තෝඩු හදන්නට <br />නිල් අහසේ තරු පොකුරු පිපේ <br /> <br />සීතල පින්නෙන් මා රැකගන්නට <br />සඳරැස් සළුපිළි පොරවනවා <br />අව්වැසි දිනවල හෙවණ සදන්නට <br />දසැඟිලි මුතුකුඩ ඉහලනවා <br /> <br />මගේ කරට මුතුමාල ගොතන්නට.... <br /> <br />රෑ සිහිනේ දුටු ලොවට මුවාවී <br />තුරුණු වියේ හිරු බැස යනවා <br />දුක සැප අහලා මා සනසන්නට <br />තනිකම මා වට දැවටෙනවා <br /> <br />මගේ කරට මුතුමාල ගොතන්නට.... <br /> <br /><font size="4"><span style="background-color: #FFFFCC"><a target="_blank" href="http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtCat=RMUS&ArtID=1452">සිංදුව අහන්න</a></span></font> <br /> <br /><I>මියැසිය- රෝහණ වීරසිංහ <br />ගායනය- පේෂලා මෙන්ඩිස්</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කුමාරදාස සපුතන්ත‍්‍රී<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1440&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1440' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-196493953871828813?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-47834067568770405192010-12-27T22:21:00.001-08:002010-12-27T22:21:09.504-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1391%20Hubath%20Dissanayaka%20Beautiful%20Night.jpg width=250 height=200 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>සඳ පානේ වැලි තලා <br />සුරකුමරියෝ මල් සලා <br />නටති මෙ දෙස බල බලා <br />ගිගිරි වළලු පයනොලා <br /> <br />සුර කුමරුවො පෙළ සැදී <br />අතින් හිසින් රඟ යෙදී <br />හඟවති තාලය බැඳී <br />වීණා බෙර නද නොදී <br /> <br />සඳ ද සිනිඳු රැස් කඳු <br />නොහෙළා බිමැ එක බඳු <br />වලාකඩින් පිරිසුදු <br />පෙරා එවයි බිඳු බිඳු <br /> <br />ගඟද සුළඟ සමගිනී <br />කතා නොකැරැ පෙරැ මෙනී <br />හබල් පහර ඔරුයෙනී <br />නිසොල්මන්වැ විඳැ ගනී <br /> <br />වසු පැටියෝ ගෙල පසා <br />මිණි වැල් සෙලැවෙන නිසා <br />රිසිලෙස ඇඟ නොම කසා <br />හිඳිති තණට ඇස වසා <br /> <br />සුරතල් දරු බියවෙතී <br />කුරුළු පැටවු නොහඬතී <br />නළැවිල්ලෙන් කම් නැතී <br />කිරිල්ලෝද සැතැපෙතී<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> හියුබත් දිසානායක<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1391&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1391' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4783406756877040519?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-79404657657679612842010-12-27T03:18:00.001-08:002010-12-27T03:18:34.858-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1442%20KoombiyaAchchiye.jpg width=250 height=259 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>හාච්චියක් එක්කල දුන් විස්කිරිඤ්ඤ රස ගුලාව <br />කෝච්චියේ කොළඹ ගිහින් ගෙනත් දුන්නු බට නළාව <br />තාච්චියේ නටන කැවුමෙ කොණ්ඩය බැන්දූ කලාව <br />ආච්චියේ තව මතකයි නුඹේ මුවේ මල් හිනාව <br /> <br />පැණි පෙර පෙර පොළෙන් ගෙනත් අපට කැවු ගඩු ගුඩාව <br />ටොකු ඇණ ඇණ ඔලුව බැලූ හිස රිද්දන පොඩි පනාව <br />ඉදල අරන් මැද මිදුලේ සිත්තම් ඇන්දූ රටාව <br />තාම කියල ඉවරත් නෑ අන්දරේගේ රස කතාව <br /> <br />හඳ හාමිත් මග අරිනව වෙනද වගේ නෑ හිනාව <br />අපිව දාල දිවිය ලෝකේ යන්නට ආවද වෙලාව <br />පෝච්චියේ වතුර තාම නටන්නේ නෑ ලිප දිහාව <br />ආච්චියේ මළ පාළුයි අපෙ පොල් අතු බංගලාව <br /> <br />[2005] <br />ඇන්ඳේ- රුවන්මලී<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කූඹියා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1442&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1442' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7940465765767961284?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-67116470991284320332010-12-09T02:22:00.001-08:002010-12-09T02:22:28.746-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS7/Children%20Playing%20Singing%20Dancing.jpg width=250 height=159 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>එක්වෙමු එක්වෙමු එක්වෙමු <br />අපි පුංචි යාළුවෝ <br />එක්වෙමු එක්වෙමු එක්වෙමු <br />අපි පුංචි යාළුවෝ <br /> <br />කොස් කොළ අරගෙන ඔටුනු හදාලා <br />අඟුරු වලින් ලොකු රැවුලක් ඇඳලා <br />වංගෙඩියෙන් සිංහාසනෙ හදලා <br />රජ සෙල්ලම අද හවස කරන්නට <br /> <br />එක්වෙමු එක්වෙමු එක්වෙමු <br />අපි පුංචි යාළුවෝ.... <br /> <br />බෙලෙක්කෙ අරගෙන බෙරපද ගහලා <br />හිරමනයෙන් වයලීනය වයලා <br />සරම්පටෙන් සර්පිනාව ගහලා <br />සිංඳු කියාලා නැටුම් නටන්නට <br /> <br />එක්වෙමු එක්වෙමු එක්වෙමු <br />අපි පුංචි යාළුවෝ.... <br /> <br /><font size="4"><span style="background-color: #FFFFCC"><a target="_blank" href="http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtCat=RMUS&ArtID=1336">සිංදුව අහන්න</a></span></font> <br /> <br /><I>මියැසිය- ඔස්ටින් මුණසිංහ <br />ගායනය- සමූහ</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සමන් අතාවුදහෙට්ටි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1410&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1410' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6711647099128432033?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-27195766479829875852010-12-08T01:50:00.001-08:002010-12-08T01:50:50.296-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1371%201.jpg width=350 height=192 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ඔන්න දවසක් දා පාව්ලික් කෝත්කාත් එක්ක මාළු අල්ලන්ට ගියා. ඒත් එදා ඒ දෙන්නට කිසිම වාසනාවක් තිබුණේ නෑ. මොකද එකම මාළුවෙක් වත් ඒ දෙන්නා දමපු ඇම ගිලින්න ආවෙ නැති නිසා. අන්තිමේදි ඒ දෙන්නා ගෙදර ගියා. ඒ යන අතරමග තිබුණු සමූහ ගොවිපලේ එළවළු වත්තේ වැටට උඩින් පැන ගත් පාව්ලික් සහ කෝත්කා කැකිරි ගෙඩි වලින්-<BR><BR>තමන්ගේ සාක්කු හොඳහැටි පුරවා ගත්තා. මේ බව දුටු මුරකරුවා එයාගේ නළාව පිම්බා. එතකොටම වාගේ පාව්ලික් සහ කෝත්කා වැටට උඩින් පැනලා දිව්වා. සමූහ ගොවිපලේ එළවලු පාත්තියෙන් කැකිරි කඩා ගත්තු නිසා කලබැගෑනියක් ඇතිවෙයි කියලා පාව්ලික් බය වුණා. ඉතින් එයා කළේ තමන් ලඟ තිබුණු ඔක්කොම කැකිරි ටික කෝත්කාට දුන්නු එකයි. <br /> <br />කෝත්කා බොහොම කලබලෙන් ගෙදර දුවගෙන ආවා. <br /> <br />"අම්මේ, මේ බලන්න. මං කැකිරි හුඟක් ගෙනාවා අම්මට දෙන්න" <br /> <br />කෝත්කාගේ කමිස සාක්කුව කැකිරි වලින් පිරිලා තිබුණා. ඒ වගේම කමිසය අස්සෙත්, අත් වලත් විශාල කැකිරි ගෙඩිය බැගින් තිබුණා. <br /> <br />"ඔයාට මේවා කොහෙන්ද කෝත්කා?" අම්මා තරහෙන් ඇහුවා. <br /> <br />"එළවළු වත්තෙන්" <br /> <br />"මොන එළවළු වත්තෙන්ද?" <br /> <br />"ගඟ පහළ සමූහ ගොවිපලේ එළවළු වත්තෙන්" <br /> <br />"කවුද ඔයාට මෙව්වා කඩන්නය කියල අවසර දුන්නෙ?" <br /> <br />"කවුරුත් නෑ. මං කඩා ගත්තා" <br /> <br />"ඒ කියන්නේ ඔයා හොරකම් කළා කියන එකද?" <br /> <br />"මං හොරකම් කළේ නෑ අම්මා. මං එව්වා ගත්තා විතරයි. පාව්ලික් ටිකක් කඩා ගත්තා. මමත් ටිකක් කඩා ගත්තා." <br /> <br />ඔන්න කෝත්කා කැකිරි ගෙඩි එක එක එළියට දමමින් එයාගෙ සාක්කු හිස් කරන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"සාක්කු හිස්කරන්නෙපා දැන්ම." <br /> <br />"ඒත් ඇයි?" <br /> <br />"මොකද ඔයා මේවා ආපහු ගත්තු තැනටම දමන්න ඕනෑ නිසා" <br /> <br />"අනේ අම්මේ, මට එව්වා ආයෙත් ගෙනියන්න බෑ. එව්වා තිබ්බේ එළවළු පාත්තියේ. මං ආයෙ ගිහින් තැබුවට ඒවා ආයෙ වැවෙන්නෙ නෑනේ." <br /> <br />"ඒකට කාරි නෑ. ඔයා ආපහු මෙවා තිබුණු තැනටම ගිහින් දමන්න ඕනෑ." <br /> <br />"මං ඒවා වීසි කරන්නම්" <br /> <br />"නෑ, ඒක කොහොමටත් කරන්න බෑ. මොකද ඒවා හිටෙවුවෙවත්, ඒව බලාගත්තෙ වත් ඔයා නෙමෙයි. ඒවා විසිකරල දමන්න තරම් අයිතියක් ඔයාට නෑ කෝත්කා." <br /> <br />ඔන්න ඉතින් කෝත්කා එතකොට අඬන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"එතන මහළු මුරකාරයෙක් හිටියා, එයා නලාව පිඹිද්දි අපි පැනලා ආවා" <br /> <br />"දැං තේරෙනවද ඔයාට, ඔයා කොච්චර නරක ළමයෙක්ද කියලා. බැරිවෙලාවත් එයා ඔයාව අල්ලගත්තා නම්?" <br /> <br />"එයාට අපිව අල්ල ගන්න බැරිවුණා. එයා හුඟක් මහළු කෙනෙක්" <br /> <br />"ඔයා ඔයා ගැන ලැජ්ජාවෙන්න ඕනෑ" අම්මා කිව්වා. <br /> <br />"ඒ මහළු මුරකාරය කැකිරි වලට වග කියන්න ඕනෑ. ගොවිපොළේ කැකිරි නැති වුණු වග දැනගත්තොත් බැනුම් අහන්න වෙන්නෙ එයාටයි. ඒක හොඳ දෙයක්ද කෝත්යා?" <br /> <br />එහෙම කියලා අම්මා ඔක්කොම කැකිරි ටික කෝත්කා ගේ සමිස සාක්කුවට ආයෙත් පිරෙව්වා. කෝත්කා මහ හයියෙන් අඬන්ට පටන් ගෙන මෙහෙම කිව්වා. <br /> <br />"මං යන්නෙ නෑ. මහළු උන්දැ ලඟ තුවක්කු බටයක් තිබුනා. මං ගියොත් මට වෙඩි තියයි" <br /> <br />" එයා එහෙම කළත් ඒක වැරදි නෑ. හොරකම් කරන පුතෙක් මට ඕනෑ නෑ." <br /> <br />කෝත්කා තව තවත් හයියෙන් අඬන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"අනේ අම්මේ, එන්න මාත් එක්ක යන්න. එළිය හරිම කළුවරයි. මට බයයි!" <br /> <br />"ඒ වුණාට ඔයා හොරෙන් කැකිරි කඩන්න බය වුණේ නෑ නේද?" <br /> <br />සාක්කුවට දැමිය නොහැකි තරමේ කැකිරි ගෙඩි දෙක කෝත්කා ගේ අතට දෙමින් අම්මා එයාව දොර දිහාට තල්ලු කළා. <br /> <br />"මේ කැකිරි ආපහු තිබුණු තැනට නොදමනවා නම් ඔයා ආයෙත් ගෙදර ආවෙ නැති වුණාට කමක් නෑ." <br /> <br />අම්මා ගේ ඇතුලට ගිහින් දොර වහලා දැම්මා.කෝත්කා හෙමින් පාර පහලට ඇවිදගෙන ගියා. <br /> <br />හැම තැනම තරමක් කළුවර වෙලයි තිබුණේ. <br /> <br />"මං මෙව්වා කාණුවට වීසි කරලා ගිහින් අම්මට කියනවා ඒවා ආපහු තිබුණු තැනටම දැම්මා කියලා" වට පිට බලන අතරතුරේ ඔන්න කෝත්කා එයාටම කියා ගත්තා." නෑ, ඒක <br />කොහෙත්ම හොඳ වැඩක් නෙමෙයි. අනිත් එක කවුරු හරි දැක්කොත්.ඒ විතරක් නෙමෙයි අර මහළු උන්දැට මං හින්දා කරදර විඳින්න සිදුවුනොත්." එහෙම හිත හිතා කෝත්කා බොහොම දුකෙන් පාරේ පහළට ඇවිදගෙන ගියා. එයා හිටියේ හොඳටෝම බයවෙලා. "පාව්ලික් ට නම් කිසි කරදරයක් නෑ.එයාගෙ කැකිරිත් ඔක්කොම මට දීලා එයා කිසි කරදරයක් නැතුව ගේ ඇතුලට වෙලා ඉන්නවා.එයාට කිසි බයක් නෑ" ඇවිදගෙන යන අතරතුරේ කෝත්කා හිතුවා. <br /> <br />අන්තිමේදි ගම අවසාන වෙන තැන තිබුණු කුඩා අඩි පාර දිගේ කුඹුර මැදින් කෝත්කා ගමන් කරන්ට පටන් ගත්තා.ඇහැට පෙනෙන තරමේ අවතාරයක් වත් නෑ. කෝත්කා කොයි තරම් බය වුණාද කිව්වොත් ගොවිපළ තෙක් ඉතිරි මුළු දුරම හයියෙන් දුවලා ගියා. ගොවිපොළට ළඟා වුණු කෝත්කා මුර කුටිය ලඟට ගිහින් අඬන්ට පටන් ගත්තා.අඬන සද්දෙ ඇහුනු මහල්ලා එළියට ආවා. <br /> <br />" මොකද මේ අඬන්නෙ පුංචි කොලු පැටියෝ?" <br /> <br />" මං කැකිරි ආපහු ගෙනාවා සීයේ" <br /> <br />"මොන කැකිරිද?" <br /> <br />"පාව්ලිකුයි මමයි අද කඩාගත්තු කැකිරි. අම්මා කිවුවා ඒවා ගත්තු තැනින්ම තියලා එන්ට කියලා." <br /> <br />"ආහ්... එහෙමද? එහෙනම් අද දවාලේ මං නලාව පිම්බේ උඹලා දෙන්නට නේ හැබෑට. ඒ වුණත් උඹලා කැකිරි කඩා ගත්තා එහෙනම්. හොර ගෙඩියො..!" <br /> <br />"පාව්ලික් ටිකක් ගත්තා. මං ටිකක් ගත්තා. ඒත් පාව්ලික් එයාගෙ ටිකත් මට දුන්නා." <br /> <br />"පාව්ලික් මොකක් කළත් ඒකට කාරියක් නෑ. ගොවිපොලෙන් හොරකම් කරන්ට කලින් හොඳහැටි හිතන්න තිබුනා නෙවද? මං හිතනවා උඹ ආයෙ එහෙම කරන එකක් නැතය කියලා. දැං ඉතින් ඕං ඔය කැකිරි ටික මෙහාට දීල ගෙදර පලයක් පොඩි කොලු පැටියො" <br /> <br />කෝත්කා තම සාක්කු සියල්ල හිස් කරමින් කැකිරි ගෙඩි ටික බිම තියන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"එච්චරයිද?" මහලා ඇහුවා. <br /> <br />"ඔව්, නෑ... නෑ... එකක් ඇරෙන්න" එහෙම කියලා කෝත්කා ආයෙත් අඬන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"ඉතිං කෝ ඒක?" මහල්ලා ඇහුවා. <br /> <br />"මං..මං… මං ඒක කෑවා සීයේ. මං එහෙම නොකරන්නයි තිබුණේ...ඒත්" <br /> <br />"ඔයා ඒක කෑවා. හරිද? කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑ ඒ ගැන. මං දන්නවා නෙව" <br /> <br />"ඒ වුනත්... ඒ වුනත් සීයට කරදරයක් වෙයි ද මං හින්දා?" <br /> <br />"අහා.. මේ හැටි වදවෙන්න තරම් කාරණේ මේකයි හැබෑටම එහෙනම්?" මහල්ලා සිනාසෙන්නට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"එක කැකිරි ගෙඩියක් හින්දා මං කරදරේ වැටෙන්නේ නෑ දරුවෝ. හැබැයි අර ඔක්කොම කැකිරි ගෙඩි ටික ආපහු නොගෙනාවා නම් මං වැටෙන්නෙ ලොකු කරදරේක තමයි.” <br /> <br />මහල්ලාට සුබ රාත්‍රියක් පැතූ කෝත්කා පාර දිගේ පහළට දුවලා ගියා. ඒත් එක පාරටම නැවතුනු කෝත් කා "සීයේ! සීයේ!" කියලා කෑ ගහන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"ඒ පාර මොකද?" <br /> <br />"මං අර කාපු කැකිරි ගෙඩියට ඒගොල්ලො කියයිද මං ඒක හොරකං කළා කියලා?" <br /> <br />"ඒක නම් කොහොම වෙවිද මං දන්නෑ කොලුවො?. "හොඳයි, ඒ වුණත් අපි කියමුකො ඔයා ඒක හොරකම් කළේ නැහැයි කියලා." සීයා කෝත්කාට උත්තර දුන්නා. <br /> <br />"ඒත්..." <br /> <br />"අපි කියමු මෙහෙම. මං ඔයාට ඒක තෑගි දුන්නා කියලා" <br /> <br />"ස්තුතියි සීයේ. සුබ රාත්‍රියක් එහෙනම්!" <br /> <br />"සුබ රාත්‍රියක් දරුවෝ!" <br /> <br />කෝත්කා තමාට ලැබුණු වටිනා දේ ගැන කොයිතරම් සතුටට පත් වුණාද කියතොත් එයා කුඹුරු මැද්දෙන් වේගයෙන් දුවගෙන ගියා.අගල් වලට ඉහළින් පනිමින් පාලම් හරහා දුවගෙන ගියා. අන්තිමේදි කෝත්කා ගමට ලං වෙද්දි හෙමින් හෙමින් පහළට ඇවිදගෙන යන්ට පටන් ගත්තා. එදා කෝත්කාට දැනුනෙ කවදාවත් නොවුනු තරමේ සතුටක්!<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නිකොලායි නෝසව්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - ප්‍රශංසනී පරණවිතාන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1371&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1371' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2719576647982987585?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-23888293497277714592010-12-08T01:06:00.001-08:002010-12-08T01:06:20.725-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Sri%20Lankan%20Cows%20QNA%20Proverbs.jpg width=231 height=173 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ගවයා අපට බෙහෙවින් ප්‍රයෝජනවත් සතෙක්. එමෙන්ම බොහෝ ජනශ්‍රැති වලට පාදක වූ සතෙක්. ගවයා වටා ගෙතුණු ප්‍රස්ථාව පිරුළු බොහොමයි. එයින් 5ක් කියන්න ඔබට පුළුවන්ද? <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1402&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1402' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2388829349727771459?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-4505007619490988202010-11-24T19:56:00.001-08:002010-11-24T19:56:48.418-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Unknown%20Face%20Q9.jpg width=195 height=259 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ඇය කළ සොයාගැනීම වෛද්‍ය විද්‍යාවේ දියුණුවට මහත් බලපෑමක් කළේය. එය ඇයට කීර්තිය ගෙන ආවේය. එහෙත්, ඒ සොයාගැනීම ම ඇගේ මරණයට ද හේතු විය. නොබෙල් ත්‍යාගයෙන් පිදුම් ලැබූ විශිෂ්ට විද්‍යාඥවරියක් වූ ඈ කවුද? <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1359&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1359' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-450500761949098820?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-34578833579768272952010-11-24T02:36:00.001-08:002010-11-24T02:36:08.165-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS5/1357%20World%20Laragest%20Goliath%20Frog.jpg width=250 height=299 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ලොව සිටින ලොකුම ගෙඹි විශේෂය ජීවත් වෙන්නෙ බටහිර අප්‍රිකාවේ. සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේදි "ගොලියත් ෆ්‍රොග්" ලෙස හැඳින්වෙන්න මෙම විශාල ගෙඹි විශේෂය සත්ව විද්‍යාත්මකව නම් කරලා තියෙන්නෙ Conraua Goliath ලෙසයි. බටහිර අප්‍රිකාවෙ කැමරූන් සහ සමකාසන්න ගිනියාව නිජබිම කරගත් මෙම ගෙඹි විශේෂයේ වැඩුණු සතෙක් දිගින් සෙ.මී. 33 ක්ද, බරින් කිලෝ ග්රෑම් 3.3 ක්ද වෙනවා. ක්‍රස්ටේසියාවන්, කුඩා ගෙම්බන් සහ වෙනත් කෘමි විශේෂ ආහාර වශයෙන් ගන්නා මොවුන් ජීවත් වෙන්නෙ නොගැඹුරු වැලි පතුළක් ඇති වේගයෙන් ගලා යන ජල පහර සහිත ගංගා වලයි. මෙවැනි ගංගා වල හොඳින් ඔක්සිජනීකෘත වූ ඉතා පැහැදිලි ජලය තිබීම එයට හේතුවයි. කැමරූන් හි උතුරු ප්‍රදේශයේ සිට දකුණු දෙසට සමකාසන්න ගිනියාවේ බෙනිටෝ නදිය තෙක් කි.මී. 50 ක් වූ ප්‍රදේශය වාසස්ථානය කරගෙන තමයි මෙම ගෙඹි විශේෂයේ පැතිරීම සටහන් වෙන්නෙ. මෙම ගෙම්බන්ගේ ආයු කාලය වසර 15 ක්. මොවුන්ගේ ශ්‍රවණ සංවේදනයන් ඉතාම තියුණුයි. එහෙත් අනෙකුත් ගෙම්බන්ගේ මෙන් ඝෝෂක මඩි පිහිටා නෑ. <br /> <br />බටහිර අප්‍රිකානුවන්ට නම් ගොලියත් ගෙම්බන් කියන්නෙ ප්‍රණීත ආහාරයක්! ඒ විතරක් නෙමෙයි හොඳ සුරතලෙක්! වාසස්ථාන සීග්‍රයෙන් විනාශ වී යාමත්, ආහාරයක් ලෙස යොදා ගැනීමත් ලොව වටා විවිධ සත්වෝද්‍යාන වලට සහ සුරතලුන් ලෙස අපනයනය කිරිමත් මේ වන විට ඔවුන්ගේ සීග්‍ර වඳවී යෑමට හේතුවක් වෙලා තියෙනවා. එමෙන්ම මෙම ගෙඹි විශේෂය ස්වභාවික පරිසරයේ හැරෙන්නට කෘතිම පරිසරන්හිදී අභිජනනය නොකිරීමත් සැලකිය යුතු හේතුවක්. ඒ නිසාම, වඳවි යාමේ තර්ජනයට මුහුණ පා සිටින ගෙඹි විශේෂයක් ලෙස කැමරූන් රජය විසින් නම් කරනු ලැබ ඇති මොවුන් අපනයනය කළ හැක්කේ වසරකට ගෙම්බන් 300 ක් පමණක් ලෙස සීමා පනවලා තිබෙනවා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> පුබුදු ගයාන් වර්ණකුලසූරිය<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1357&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1357' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-3457883357976827295?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-24481948169947320322010-11-23T22:39:00.001-08:002010-11-23T22:39:07.068-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1353%20Leo%20Tolstoy%20The%20Child.jpg width=250 height=399 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>එක් කාලෙක මහලු මිනිහෙක් වාසය කළා. ඔහු කොච්චර මහලු ද කියතොත් ඔහුගේ ඇස් පේන්නේ නැහැ. අත පය වලංගු නැහැ. කෑම කන කොට අත වෙව්ලන නිසා කෑම බීම හැම තැනම දමනවා. ඇස් පේන්නේ නැති නිසා වැසිකිළියටවත් යන්න අමාරුයි. මහල්ලාගෙ පුතයි ලේලියි මහලු පියාට නියම විදිහට ඇප උපස්ථාන කළේ නැහැ. මහලු පියා නිදා ගත්තෙ ගෙයි මුල්ලෙ පැදුරකයි. ඇඳුම් සෝදා දුන්නෙ නැහැ. නාවලා පිරිසිදු කළේ නැහැ. මේ විදිහට මහල්ලා බොහොම දුක් වින්දා. <br /> <br />දවසක් කෑම කන අතර අත වෙව්ලන නිසා පිඟාන බිම වැටිල බිඳුණා. වතුර බොන කෝප්පයත් බිඳුණා. පුතයි ලේලියි පියාට හොඳටම බැණලා බෙලෙක් පිඟානකුයි වතුර බොන්න ටින් එකකුයි ගෙනත් දුන්නා. මහලු පියා ශෝකයෙන් ඇඩුවා මිස වෙන කරන්න දෙයක් තිබුනෙ නැහැ. <br /> <br />මහල්ලාට පොඩි මුණුපුරෙක් හිටියා. දවසක් ඒ පොඩි දරුවා කුණුගොඩක තිබුණු පරණ බෙලෙක් පිඟානකුයි ටින් එකකුයි හොයා ගෙන හොඳට හෝදලා ගෙදර ගෙනත් තිබ්බා.<BR><BR>''මොනවටද පුතා මේ පරණ බෙලෙක් පිඟානයි, ටින් එකයි හෝදලා තිබ්බේ?'' කියා අම්මයි තාත්තයි ඇහැවුවා. <br /> <br />''මම ලොකු මිනිහෙක් වෙලා කසාද බැන්ඳට පස්සෙ තාත්තා නාකි මිනිහෙක් වෙනවා. එතකොට තාත්තට කන්න බොන්න දෙන්න මම දැන්ම ඉඳලා පිඟානකුයි, ටින් එකකුයි සූදානම් කරල තියනවා.'' කියා දරුවා කිවුවා. තාත්තගෙයි අම්මගෙයි ඇස්වල කඳුළු පිරුණා. ඔවුන් ඉක්මනට තාත්තව නාවලා, පිරිසිදු ඇඳුම් අන්ඳවලා, නිදාගන්න හොඳ ඇඳක් දීලා පියා මිය යන තෙක්ම හොඳට ඇප උපස්ථාන කළා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ලියෝ තෝල්ස්තෝයි<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - සිරිල් සී. පෙරේරා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1353&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1353' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2448194816994732032?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-73007898181043092562010-11-21T21:17:00.001-08:002010-11-21T21:17:09.875-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS3/1344%20Neelya%20Kariyawasam%20Bricks.jpg width=250 height=207 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ගොඩනැගිලි ඉදිරිකිරීම් කර්මාන්තයේදි කවදත් නැතුවම බැරි දෙයක් තමයි ගඩොල් කියන්නෙ. ඒත් මේ ගඩොල් ගලටත් ඉතිහාසයක් ඇති බව ඔබ දන්නවාද? ගඩොල් ගල් භාවිතය මුලින්ම ආරම්භ වෙලා තියෙන්නෙ නියෝලිතික යුගයෙදියි. ඒ කාලේදී බොහොම සරල ක්‍රමයක් අනුගමනය කරලා තමයි ගඩොල් සෑදිම කරලා තියෙන්නෙ. ඒ කියන්නෙ අනා ගත් මැටි හෝ මඩ සකසා ගත් අච්චුවක දමලා ඉර අව්වේ වේලෙන්නට තියලා තමයි ආදි වාසින් ගඩොල් නිර්මාණය කරගත්තෙ. සූර්ය තාපයෙන් වියලූ මඩ ගඩොල් සෑදිම සහ භාවිතය ඇරඹී ඇත්තේ මෙසපොතෙමියාවෙන්.<BR><BR>ඒ ක්‍රිස්තු පූර්ව 4000 කට පමණ පෙර. මැටි කර්මාන්තයේ හා තාක්ෂණයේ ක්‍රමික දියුණුවත් සමග පෝරණු උපකාරයෙන් ගඩොල් පිළිස්සීම ඇරඹිල තියෙනවා. එමගින් වඩා කල්පවතින විදියට ගඩොල් සකස් කරගන්නට පුළුවන් කම ලැබී තිබෙනවා. මුල්ම ශිෂ්ඨාචාර යුගවලට අයත් මෙසපොටේමියාවෙ සහ ඊජිප්තුවේ ගොඩනැගිලි වල මෙසේ පුළුස්සා සකසා ගත් ගඩොල් තවමත් දක්නට ලැබෙනවා. ඒවායෙහි පිටත බිත්ති පිලිස්සු ගඩොල් ඇතිරීමෙනුත් ඇතුළත බිත්ති සූර්ය තාපයෙන් වියලා ගත් ගඩොල් වලිනුත් සකසා තිබෙනු දක්නට පුළුවන්. <br /> <br />පුරාණ ඊජිප්තුවෙ සහ ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ඨාචාර වාසීන් මඩ වියලා සකස් කරගත් ගඩොල් සුලබව භාවිතා කරලා තිබෙන බව බුහෙන්, මොහෙන්ජදාරෝ සහ හරප්පාහි නටබුන් වල පැහැදිව පෙනෙන්නට තිබෙනවා. <br /> <br />ඉන් පසු කාලයේදී රෝමානුවන්, ජර්මානුවන් සහ චීන ජාතිකයින් ගඩොල් සෑදිම සහ භාවිතය බොහෝ සෙයින් සිදු කලා. ඒ විතරක් නෙමෙයි ගඩොල් භාවිතා කරලා සුවිසල් එමෙන්ම ව්ශ්මිත ගොඩනැගිලි ඉදිකරන්නටත් පෙළඹුනා. <br /> <br />4 වෙනි සියවසේ ඉදිකල රෝමානු- කොන්ස්තන්තීනු බැසිලිකාව, වර්ෂ 1500 දී ජර්මනියේදී ඉදිකළ ලොව උසම ගඩොල් කුළුන සහිත ශාන්ත මාර්ටිනස් පල්ලිය, ඔර්ඩන්ස්බර්ගිහි ඉදිකර ඇති ලොව විශාලම ගඩොලින් නිම වූ රජ මාළිගය ලෙස සැළකෙන මැල්බර්ක් මාලිගය මේ විස්මිත ගඩොල් නිර්මාණ අතර තිබෙනවා. ඒ වගේම ජේතවනාරාම ස්ථූපය ලොව ඇති සුවිසල්ම ගඩොල් නිර්මාණ අතරින් එකක්.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නීල්යා කාරියවසම්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1344&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1344' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7300789818104309256?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-60709949274320520902010-11-18T03:11:00.001-08:002010-11-18T03:11:36.627-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/1333%20Water%20Boy.jpg width=249 height=249 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>නිල් අහස වෙන්න ආසයි මට අම්මේ <br />වලාකුළක ගෑවි ගෑවි කතා කරන්න <br /> <br />පොඩි තරු කැටයක් වෙන්න ඕනෙ අම්මේ <br />හඳ නැති දාටත් අම්මා ළඟ තනියට ඉන්න <br /> <br />ලොකු ගඟක් වෙන්න ආසයි මට අම්මේ <br />වන වදුලු මැදින් නගර මැදින් ගලා බහින්න <br /> <br />මහ මුහුද වෙන්න ආසයි මට අම්මේ <br />දඟ රැල්ල වෙලා පුංචි අයගෙ කකුල් තෙමන්න <br /> <br />තිත් මුව පැටියෙක් උනොත් එහෙම අම්මේ <br />මට පුළුවන් වෙයි පිම්මෙ දුවලා ඔට්ටු තියන්න <br /> <br />රන් සමනලයෙක් වෙන්නද මම අම්මේ <br />දුර පියාඹලා දේදුන්නෙන් පාට ගේන්න <br /> <br />හැඩ මල් යායක් වෙන්නම් මම අම්මේ <br />ඉරත් එක්ක අවදි වෙලා සුවඳ බෙදන්න <br /> <br />මම හොඳ ළමයෙක් වෙන්නම් මගෙ අම්මේ <br />මාව ආදරේට තුරුල් කරන් කතා කියන්න<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> වසිලිස්සා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1333&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1333' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6070994927432052090?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-14084128028615054832010-11-18T03:05:00.001-08:002010-11-18T03:05:05.940-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1328%20Nikolai%20Nosov%20The%20Crucian%20Carp.jpg width=320 height=154 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>විතාලික් ගේ අම්මා එයාට පුංචි කාප් මාළුවෙක් දැමූ ටැංකියක් තෑගි දුන්නා. ඇත්තටම ඌ හරිම ලස්සන පුංචි මාළුවෙක්. මුලදී විතාලික් ඒ ගැන කොයිතරම් සතුටට පත් වුණාද කිව්වොත් ඌට කෑම දැම්මෙත් ටැංකියෙ වතුර දිනපතා මාරු කළෙත් විතාලික්මයි. ඒත් කාලය ගෙවෙද්දි විතාලික්ට ඒ ගැන තිබුණු උනන්දුව-<BR><BR>-අඩු වෙලා යන්ට පටන් ගත්තා. කොච්චර අඩු වුණාද කියතොත්, ඌට කෑම දෙන එක පවා විතාලික්ට අමතක වුණා. <br /> <br />ඔන්න ඒ වගේම විතාලික්ට හිටියා මුර්ෂික් කියලා පූසෙකුත්. ඌ අළු පාට ලෝම පිරුණු, විසාල කොළ පාට ඇස් දෙකක් තියෙන එකෙක්. මුර්ෂික් ටැංකිය ඇතුලේ එහාට මෙහාට පීනන පුංචි කාප් මාලුවා දිහාවෙ බලා ඉන්ට ආස කළා.ඉතින් ඌ කලේ පැය ගණන් ටැංකිය ඉදිරියෙ ඉඳගෙන කාප් මාලුවා දිහා බලාගෙන ඉන්න එකයි. <br /> <br />"මුර්ෂික් දිහාවෙ ඇහැ ගහගෙන ඉන්න එක හොඳයි. නැත්තං ඔන්න ලඟදීම දවසක ඔයාගෙ මාළුවව කාලා දමන්න බැරි නෑ." ඔන්න විතාලික් ගේ අම්මා අනතුරු ඇඟෙව්වා. <br /> <br />"එයා එහෙම කරන්නෙ නෑ. එහෙම නොකරන්න මං බලාගන්නම්කො" ඔන්න විතාලික් කිව්වා. <br /> <br />දවසක් අම්මා එළියට ගිය වෙලාවේ, සෙර්යෝෂා කියන යාළුවා ආවා විතාලික්ව බලන්න."ෂා...හරිම ලස්සන කාප් මාලුවෙක්! මං ඔයාට නලාවක් දුන්නොත් මේ මාළුවව මට දෙනවද?" ඔන්න කාප් මාළුවා දැක්ක හැටියෙම එයා ඇහුවා. <br /> <br />"මට මොකටද නළාවක්? අපෝ, නළාවකට වඩා මාළුවා කොච්චර හොඳයිද!" <br /> <br />"නෑ. එහෙම නෙමෙයි. නළාව නම් පිඹින්න හරි පුළුවං. ඒත් මාළුවෙක්ගෙන් මොනව කරන්නද?" <br /> <br />"ඌ ටැංකියේ පීනන හැටි බලන්න පුළුවන් නෙව. නිකම්ම නිකං නලාවක් පිඹිනවට වඩා ඒක කොයිතරම් අපූරුද!" <br /> <br />"හරි මෝඩයෙක් තමයි!" ඔන්න සෙර්යෝෂා කිව්වා. <br /> <br />"ඒ විතරක් නෙමෙයි. මේ පූසට පුළුවං ඕනෙම වෙලාවක ඔයාගෙ මාළුවා ගිලලා දාන්න. එහෙම වුනොත් මාලුවත් නෑ, නලාවත් නෑ. නලාව යකඩවලින් හදලා තියෙන නිසා පූසට බෑ කොහෙත්ම ඒක කන්න " <br /> <br />"අම්මා ආස නෑ මං එක එක දේවල් හුවමාරු කරගන්නවට. නලාවක් ඕනෙ නම් අම්මා මට අරන් දෙයි" <br /> <br />"ඒත් ඔයාගේ අම්මට බෑ කවදාවත් මේ වගේ නළාවක් ඔයට අරන් දෙන්න.මොකද මේව කඩෙන් ගන්න බැරි හන්දා. මේක හමුදාකාරයෙකුගේ නලාවක්. දන්නවද, මං එළියට ගිහින් මේක පිඹින වෙලාවෙකම අනිත් අය හිතන්නෙ හමුදාකාරයෝ ඇවිත් කියල " සෙර්යෝෂා තවදුරටත් කියා හිටියා. <br /> <br />ඊළඟට, සෙර්යෝෂා එයාගේ සාක්කුවෙන් නලාව අරන් කන් බිහිරි වෙන තරම් සද්දෙට ඒක පිම්බා. <br /> <br />"අනේ, මටත් දෙන්නකො බලන්න" ඔන්න විතාලික් ඉල්ලා හිටියා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Nikolai Nosov The Crucian Carp 2.jpg' width=150 height=346></p> <br />විතාලික් නලාව අතට අරන් පිම්බා. මහ විසාල හඬකින් ඒක නාද වුනා.ඒ හඬට විතාලික්ට බොහොම ආසා හිතුණා.ඔන්න ඉතින් දැං නලාව අයිතිකරගැනීම වගේම මාළුවගෙන් වෙන්වීමෙ සාංකාවත් විතාලික් ගේ හිතට දැනුණා. <br /> <br />"හරි. මං ඔයාට මාළුවා දුන්නොත් ඔයා ඌව දමන්නෙ මොකටද? ඔයාට ටැංකියක් වත් නෑ නෙව" <br /> <br />"ඉතිං මං ඌව ජෑම් බෝතලේකට දමනවා. අපේ ගෙදර තියෙනවා ලොකු එකක් " <br /> <br />"හ්ම්... හරි. එහෙනම් ගන්න " අන්තිමෙදී හිත හදාගත්ත විතාලික් කිව්වා. <br /> <br />මාළුවා අල්ලා ගන්න එක ඒ දෙන්නට බොහොම අසීරු වුණා. මොකද මාළුවා බොහොම ලේසියෙන් අත්වලින් ලිස්සලා ගිය හින්දා.අන්තිමේදි ගේ මැද්දෙ හැමතැනම වතුර ඉහිරමින් සෙර්යෝෂාට හැකි වුණා ඌව අල්ලා ගන්ට.ඒ වෙද්දි සෙර්යෝෂා ගේ කමිස අත් වැලමිට වෙනකල්ම හොඳහැටි තෙමිලයි තිබුණේ. <br /> <br />"ඇල්ලුවා". සෙර්යෝෂා කෑ ගහල කිව්වා. <br /> <br />"ඉක්මනට ගිහින් මට වතුර වීදුරුවක් අරන් එන්න". විතාලික් කෝප්පයක් පිරෙන්න වතුර අරන් ආවා. සෙර්යෝෂා මාලුවා ඉක්මනින් වතුර කෝප්පෙට දැම්මා.ඊළඟට දෙන්නම සෙර්යෝෂා ගේ ගෙදර ගියා. ජෑම් බෝතලේ සෙර්යෝෂා කිවුව තරම් විසාල වුනෙත් නැති නිසා මාළුවට හොඳහැටි පීනන්න පුළුවන් තරම් ඉඩකඩක් ලැබුණේ නෑ.පුංචි කාප් මාළුවා බෝතලේ ඇතුළේ ඉස්සරහටත් පස්සටත් පීනන හැටි ඒ දෙන්න බලා හිටියා.සෙර්යෝෂ හිටියේ පුදුම සතුටකින්. ඒත් විතාලික් හිටියේ ඩිංගක් විතර කණගාටුවෙන්. ඒ මොකද එයාගේ මාළුවාව දුන්න නිසාත්, ඊටත් වඩා වැඩියෙන්, නලාවකට මාළුවා හුවමාරු කළා කියලා අම්මට කියන්න එයා හුඟක් බය වුණු නිසාත්. <br /> <br />"සමහර විට ඌ නැති එක අම්මට ඒ හැටි ගානක් නැතිවෙයි." ගෙදර යන අතරතුරේ විතාලික් හිතුවා. <br /> <br />"කෝ ඔයාගේ මාළුවා?" ඒත් ඔන්න විතාලික් ගෙදර ආ හැටියෙම අම්මා ඇහුවා. <br /> <br />මොකද්ද දෙන උත්තරේ කියලාවත් විතාලික්ට හිතා ගන්න බැරිවුණා ඔන්න. <br /> <br />" මුර්ෂික් කාලා වත්ද?" අම්මා ආයෙත් ඇහුවා. <br /> <br />"මං දන්නෑ" විතාලික් ඇහෙන නෑහෙන හඬින් උත්තර දුන්නා. <br /> <br />"අර බලන්න" අම්මා කිවුවා. <br /> <br />"ගෙදර කවුරුත් නැති වෙන තුරු ඉඳලා මාළුවව අල්ලගෙන කාලා.වතුර ඉහිරිලා තියෙන හැටි බලන්න! මහ කපටි පූසෙක්! කෝ මේකා? විගහින් හොයාගෙන එනවා ඌව මෙහාට" <br /> <br />" මුර්ෂික්! මුර්ෂික්!" විතාලික් ඌට කොයිතරම් අඳ ගැහුවත් ඌ පෙනෙන මානෙක වත් හිටියෙ නෑ. <br /> <br />"හෙමින් සැරේ ජනේලෙන් පැනලා ගිහින් වගෙයි. එළියට ගිහින් බලන්න" <br /> <br />ඔන්න ඉතින් විතාලික් එයාගේ කබායත් ඇඳගෙන ගෙවත්තට ගියා. <br /> <br />"අනේ, දැං මං මොකද කරන්නේ?" විතාලික් බොහොම කණගාටුවෙන් හිතුවා. "මං හින්දා මුර්ෂික් ට වෙන්නෙ දැන් හැංගිලා ඉන්නයි" <br /> <br />විතාලික් ආපහු ගෙදර ගිහින් මුර්ෂික් හොයාගන්න බරිවුණා කියලා කියන්න හිතුවා විතරයි, මෙන්න බිම්ගෙයි ඇරුණු කවුළුවකින් හිටියෙම මතුවුන මුර්ෂික් දොර පැත්තට දුවන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />"අනේ, මගෙ හොඳ පූසි පැටියෝ ගෙදර නම් යන්නෙපා ඔන්න. අම්මගෙන් හැංගිලා ඉන්න වෙයි ඔයාට දැන්" විතාලික් කිව්වා. <br /> <br />මුර්ෂික් පුරු පුරු ගාමින් විතාලික් ගේ දැවටි දැවටි හෙමින් ඤාව්! ඤාව්! කිවුවා. <br /> <br />"ඔයාට තෙරෙන්නෙ නැද්ද මං කියන දේ, මෝඩ පූස් පැටියො. දැන් කොහොමටවත් ඔයාට ගේ ඇතුලට යන්න බෑ" <br /> <br />ඒත් මුර්ෂික් ඇහුම්කන්දෙන පාටක් පෙනුනෙ නම් නෑ. විතාලික්ගේ කකුලෙ දැවටි දැවටි, උගේ ඔලුවෙන් හෙමින් පිරිමදිමින් මූර්ෂීක් බොහොම ආදරෙන් විතාලික් දිහාවෙ බලන් හිටියා විතාලික් දොර අරින තුරු. විතාලික් උත්සහ කළේ මූර්ෂීක් එතනින් එළවා දමන්ට. ඒත් ඒ වැඩේ හරිගියේ නැහැ. අන්තිමේදි විතාලික් එක්පාරටම දොර ඇරලා ගේ ඇතුලට ගිහින් ඉක්මනින්ම දොර වැහුවෙ මූර්ෂීක් එයාගේ පස්සෙන් එක නවත්වන්න. <br /> <br />"ඤාව්!" ඔන්න දොර එහා පැත්තෙ ඉඳන් මූර්ෂීක් කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />"නිස්සද්ද වෙයන් මෝඩයෝ! අම්මට ඇහුනොත් හොඳහැටි ගුටි කන්න වෙයි ඔන්න" දොර පළුවෙන් එබුන විතාලික් කිව්වා. <br /> <br />මූර්ෂීක් අල්ලාගත්ත විතාලික් ඌව බිම්ගෙයි කවුළුවෙන් ඇතුලට දැම්මා. මූර්ෂීක් කකුල් වලින් පහුරුගාමින් බිම්ගේ ඇතුලට යන එක වළක්වන්න හැදුවා. මොකද ඌ කැමති උනේ නෑ බිම්ගේ ඇතුලෙ හිරවෙලා ඉන්න. <br /> <br />"යනව ඇතුලට. ගිහින් ඉන්නවා" විතාලික් කිව්වා. ඒ පාර නගුට විතරක් එළියට හිටින විදියට අන්තිමේදි මූර්ෂීක්ව කවුළුවෙන් ඇතුළට තල්ලු කරගන්න විතාලික්ට හැකි වුණා.තරහෙන් නගුට හොලවලා මූර්ෂීක් බිම් ගේ ඇතුලේ නොපෙනී ගියා. ඉතින් විතාලික්ගේ හිතට සැනසිල්ලක් දැනුණා. විතාලික් හිතුවෙ ඌ බිම්ගෙට වැදුනා කියලයි. ඒත් ඊළඟ මොහොතේ මූර්ෂීක් ආයෙත් වතාවක් කවුළුවෙන් එළියට ඔළුව දැම්මා. "කොහෙද යන්නේ මෝඩයෝ" කවුළුව අතින් අවහිර කරමින් විතාලික් කිව්වා. <br /> <br />"මං කිව්වනේ, මේ වෙලාවෙ උඹට ගෙදර යන්න බෑ" <br />"ඤාව්!" ඔන්න මූර්ෂීක් අඬන්න පටන් ගත්තා. <br />"අනේ ඤාව්වො,මට තෙරෙන්නෙ නෑ මොකද කරන්නෙ කියලා" ඌට හෙමින් තට්ටු කරලා විතාලික් කිව්වා. <br /> <br />එහෙම කියල විතාලික් වට පිට බැලුවේ කවුළුව වහලා දමන්න පුළුවන් දෙයක් අහල පහළ තියේද කියලයි. ඔන්න එතකොට එයා දැක්ක ගඩොල් කැටයක් බිම් ගේ අද්දර වැටිලා තියෙන හැටි. ගඩොල අහුල ගත්ත විතාලික් එයින් කවුළුව හරස් කළා. <br /> <br />"දැං නම් ඔන්න එළියට එනව බොරු. ටික වෙලාවක් ඔයා මෙහෙම ඉන්නකො. හෙට වෙද්දි අම්මට මාළුවා ගැන හැමදේම අමතක වුණාම මං ඔයාව එළියට ගන්නම්" <br /> <br />ආපහු ගෙදර ගිය විතාලික් අම්මට කිව්වා එයාට මූර්ෂීක් ව හොයාගන්නට බැරි වුණු බව. <br /> <br />"කමක් නෑ. ආවදෙන්කො එයා. මොන විදිහකිනවත් එයාට සමාවක් නම් නෑ මගෙන්" අම්මා කිවුවා. <br /> <br />රෑ කෑම වෙලාවෙදී විතාලික් හිටියේ බොහොම කණගාටුවෙන්. ඇත්තෙන්ම එයාට කිසිම දෙයක් කන්න තරම් වුවමනාවක් තිබුණෙ නෑ. <br /> <br />"මං මෙතන ඉඳගෙන හොඳට කෑම කනවා. පව් මූර්ෂික්! ඌ කළුවර බිම්ගේ ඇතුලට වෙලා ඉන්නවා ඇති" <br /> <br />අම්මා රෑ කෑම මේසෙන් එහා මෙහා වෙනකල් හිටිය විතාලික් එයාගේ මස් පංගුව සාක්කුවේ දමාගෙන හෙමින් ම බිම් ගේ පැත්තට දුවලා ගියා.ඊලඟට ගඩොල අහක් කරලා " මුර්ෂීක්!මුර්ෂීක්!" කියලා කතා කලා. <br /> <br />ඒත් මූර්ෂීක්ගෙ කිසිම සද්දයක් නෑ.කවුළුව දෙසට නැමුණු විතාලික් ඇතුල බැලුවා, ඒත් මොකුත්ම නොපෙනන තරමට ඇතුල කට්ට කළුවරයි. <br /> <br />"මුර්ෂීක්! මුර්ෂීක්! මගෙ පොඩි පූස් පැටියෝ. මේ බලන්න මං උඹට රසම රස මස් කෑල්ලක් ගෙනාව" <br /> <br />ඒත් මුර්ෂීක් එළියට ආවෙ නම් නෑ. <br /> <br />"එන්නෙ නැද්ද එළියට? හරි එහෙනම් ඕක ඇතුලටම වෙලා බඩගින්නෙම ඉන්න එකයි ඇත්තෙ" එහෙම කියලා විතාලික් කණගාටුවෙන් ගෙදර ගියා. <br /> <br />මුර්ෂීක් නැති නිසා විතාලික්ට හොඳටෝම පාළුයි.ඒ විතරක් නෙමෙයි, අම්මට බොරු කියල රවට්ටපු එක ගැන විතාලික් ගේ හිතේ තිබුණේ මහ විසාල බරක්. <br /> <br />අම්මා දැක්කා විතාලික් අසතුටෙන් ඉන්න හැටි. <br /> <br />"මං ඔයාට තව මාළුවෙක් ගෙනත් දෙන්නම් කො. දැන් සතුටෙන් ඉන්න." අම්මා කිවුවා. <br /> <br />"මට මාළුවෙක් ඕනෑ නෑ" <br /> <br />ඇත්තටම නම් විතාලික්ට ඕනෙ වුණේ අම්මට ඇත්ත කියන්නයි. ඒත් ඒ තරම් දිරියක් එයාට තිබුනේ නැති නිසා විතාලික් නිශ්ශබ්දව හිටියා.ඔන්න එතකොටම වාගේ විතාලික් ගෙ ජනේලය එපිටින් ඇහුණේ හීනියට පහුරු ගාන හඬක්.ඒත් එක්කම "ඤාව්!" ගෑමක්.විතාලික් උඩ බලද්දි දැක්කේ ජනේල් පඩිය අද්දර ඉඳගෙන ඉන්න මූර්ෂීක්ව.ඌ බිම්ගේ ඇතුලෙන් එළියට ආවේ කොහොමද? <br /> <br />"ආහ්...මේ ඉන්නේ හොර ගෙඩියා! මෙහාට එනවා නරකම නරක දඟ පූසා!" <br /> <br />එහෙම කියලා අම්මා ජනේලය ඇරියා. මූර්ෂීක් හෙමින් ගෙට ඇතුළු වුණා.අම්මා මූර්ෂීක්ව අල්ලා ගන්නට සූදානම් වෙද්දිම මූර්ෂීක් මේසය යටට රිංගා ගත්තේ හරියටම මොකක් හරි වැරැද්දක් වෙන්නට යන බව තේරුණා වගෙයි. <br /> <br />"අපොයි... හරිම කපටියෙක් තමයි මෙයා නම්. වැරැද්දක් කළා දන්න හින්දා තමයි මේ. විතාලික් මෙයාව අල්ලාගන්න උදව් කරන්න මට" <br /> <br />විතාලික් මේසය යටට බඩ ගෑවා.විතාලික්ව දැක්ක මූර්ෂීක් සෝපාව යටට දුවල ගිහින් හැංගුණා.ඒ ගැන විතාලික් සතුටු වුණා. ඒත් අම්මට උදව් කරන්නත් ඕනෑ නිසා විතාලික් මුර්ෂීක් ගෙ පස්සෙන් බඩගාගෙන ගියා. විතාලික් පුළුවන් තරම් හයියෙන් කෑ ගැහුවෙ මුර්ෂීක් ට එතැනින් බේරිලා පැනගන්න ඉඩ දෙන්න ඕනෑ නිසයි. සෝපාව යටින් මතුවුණ මුර්ෂීක් දුවන්න පටන් ගත්තා. විතාලික් කාමරේ වටේටම දුවමින් මූර්ෂීක් පස්සෙ පන්නන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />"ඔය විදියට කෑ ගහන එක නවත්වන්න. ඔහොම කෑ ගහල කවදාවත්ම ඔයාට ඌව අල්ලගන්න නම් ලැබෙන්නෙ නෑ" අම්මා කිව්වා. <br /> <br />ජනේලෙන් එළියට පනින්න හිතාගෙන මුර්ෂීක් මාළුටැංකිය තියා තිබුනු ජනේල් පඩිය උඩට පැන්නා.ඒත් කකුල ලිස්සලා ගිහින් ඌව මාළුටැංකියට ඇදගෙන වැටුණේ හැම තැනම වතුර ඉහිරවමින්. ඊලඟ විනාඩියෙ තරහෙන් ඇඟ ගසමින් මූර්ෂීක් ගොඩට ආව. එතකොටම වාගේ අම්මා ඌව බෙල්ලෙන් අල්ලා ගත්තා. <br /> <br />"දැං, මං උඹට හොඳ පාඩමක් කියාදෙන්නයි යන්නෙ" <br /> <br />"අනේ අම්මේ.. අම්මේ! ඌට ගහන්නෙපා අම්මේ" එහෙම කියපු විතාලික් එකපාරටම අඬන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />"ඌට අනුකම්පා කරන්න එපා. ඌ මාළුවට කොහෙත්ම අනුකම්පා කළේ නෑ නෙව" <br /> <br />"ඌට නෙමෙයි බනින්න ඕනේ අම්මේ" <br /> <br />"ආහ්.. ඌට නෙමෙයි? මාළුවා කෑවෙ කව්ද එහෙනම්?" <br /> <br />"ඌ නෙමෙයි අම්මේ" <br /> <br />"එහෙනම් කවුද?" <br /> <br />"මමයි" <br /> <br />"මොකක්? ඔයා මාළුවව කාලා දැම්මා?" <br /> <br />"නෑ. මං කෑවෙ නෑ. නලාවකට හුවමාරු කරා" <br /> <br />"මොකකට?" <br /> <br />"මෙන්න මේකට" <br /> <br />සාක්කුවෙන් නලාව එළියට ගත්තු විතාලික් ඒක අම්මා දිහාවට දිගු කළා. <br /> <br />"ඔයා ඔයා ගැනම බොහොම ලැජ්ජාවෙන්න ඕනෑ" <br /> <br />"මං එහෙම කරන්න හිතුවෙ නෑමයි. ඒත් සෙර්යෝෂා ඇහුවා මාරුකරගනිමුද කියලා. ඉතිං මං හා කිව්වා" <br /> <br />"මං කිව්වේ ඔයා ඇත්ත නොකියපු එක ගැන ලැජ්ජා වෙන්න ඕනෑ කියලයි. මුර්ෂීක්ට මං කොච්චර බැන්නද. තමන් කළ වැරැද්දට අනිත් අය අල්ලලා දෙන එක හොඳ දෙයක්ද?" <br /> <br />"මං බය වුණා අම්මා බනියි කියලා" <br /> <br />"ඇත්ත කතා කරන්න බය වෙන්නෙ බයගුල්ලෝ. මං මුර්ෂික්ට දඬුවම් කළා නම් ඒක කොහොමට හිටියිද?" <br /> <br />"ආයෙ කවදාවත්ම මං එහෙම කරන්නෙ නෑ" <br /> <br />"ඔව්. මං හිතනවා ඔයා එහෙම නොකරාවි කියලා. මේ වතාවෙ සමාව දෙනව. මොකද පහුවෙලා හරි ඇත්ත කියපු හින්දා" <br /> <br />මූර්ෂීක්ව ඔසවා ගත්ත විතාලික් ඌව ගිනි උඳුන ලඟට අරන් ගියා. ඇඟට ඇලිච්ච තෙත ලෝම නිසා මූර්ෂීක්ව පෙනුනේ පූසෙකුට වඩා හරියට ඉත්තෑවෙක් වගෙයි. සතියක් බඩගින්නෙ හිටියා වගෙ ඌ හිටියේ කෙට්ටු වෙලා. විතාලික්ට මූර්ෂික් ගැන දුක හිතුණා. සාක්කුවෙ දමාගෙන උන්නු මස් කෑල්ල එළියට ගත්ත විතාලික් ඒක පුටුව උඩින් තිබ්බා මුර්ෂීක්ට කන්න.කෑදර කමින් මස් කෑල්ල ගිලල දාපු මුර්ෂීක් පුටුවෙ දිගා වුණේ උණුසුම් වෙන්ට හිතාගෙන. ඊටපස්සෙ විතාලික්ගේ ඔඩොක්කුවට පැන්න මුර්ෂීක් බෝලයක් වගේ ගුලි වෙලා පුරු පුරු ගාන්නට පටන් ගත්තා. මුර්ෂීක්ගේ ඉවරයක් නැති පුරු පුරු ගෑම විතාලික් ව සතුටට පත් කළා.ඒක නිකම්ම නිකං පුරු පුරු ගෑමක් විතරක්ම හැර වෙන දෙයක් නොවුනු නිසා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නිකොලායි නෝසව්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - ප්‍රශංසනී පරණවිතාන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1328&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1328' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1408412802861505483?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-54173610528152635452010-11-16T01:19:00.001-08:002010-11-16T01:19:48.677-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/1324%20Kind%20Yellow%20Rose.jpg width=320 height=240 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>තැනිතලාවට අළුත් දවසක් උදාවුණා...ඉර හෙමින් හෙමින් කන්ද නැගලා මීදුම පහු කරන් වලාකුළකට ගොඩ වුණා...ඉරේ රස්නෙට වලාකුළු රත් වෙලා එකතු කරන් හිටපු වැහි බිංදු පිනි බිංදු වෙලා පොළොවට වැටුණා...වලාකුළු අතරින් හෙමින් මතුවෙලා වට පිට බලන කොට අහස රත්තරන් පාට වෙලා එළිය වැටුණා. ඉරේ රැස් හීන් කිරණ වෙලා අහසෙ ඉඳන් පොළොවට එළිය ගෙනාවා. ඉර එළිය වැටෙද්දි නිදාගෙන හිටපු මල් ඇහැරිලා නිදි ගැට කැඩුවා. ගඟ අද්දර තැනිතලාවෙ පිපුණු ලස්සන කහ පාට රෝස මල-<BR><BR>කොළයකට ඔළුව තියාගෙන නිදාගෙන ඉඳලා ඇහැරිලා අහස දිහා බැලුවා... ඉර එළිය රස්නෙ වැඩියි...රෝස මල ආයෙත් ඇස් වහ ගත්තා. ආයෙත් හෙමින් සැරේ ඇස් ඇරලා හිනා වෙන කොට සුළඟ හෙමින් හමලා රෝස මල නැළෙව්වා. මේ රෝස මල කහම කහ පාටයි. එයාගෙ සුවඳ කඳු වළලු හතක් එහාට විහිදෙනවා. වලාකුළු වලින් එහා අහස් ගංගාවෙ පාවෙන පාරාදීසයේ ඉන්න සුරංගනාවියො රෑට ඇවිත් රෝස මල ඉඹලා සුවඳ අරන් යනවා ඒ ගොල්ලන්ගෙ සළු වලට සුවඳ කවන්න... <br /> <br />රෝස මල මේ තරම් සුවඳ ඇයි කියලා දන්නවද? රෝස මලට තිබුණෙ බොහොම කරුණාවන්ත හදවතක්. ඒ හදවතේ පිරුණු ආදරය තමයි සුවඳ වෙලා හැම තැනම පැතිරෙන්නෙ.. රෝස මල වෙන මල් වගේ ඉක්මණින් පරවෙලා ගියේ නෑ, දවසින් දවස ලස්සන වුණා. පැණි අරන් යන බමරුන්ටත්, පාට දීලා යන සමනලයින්ටත්, බය හිතෙන කළුවරටත් රත්තරන් පාටට හිනාවෙන ඉරටත් එක වගේ ආදරේ වුණා..පොඩි ළමයින්ට පැණි කුරුල්ලන්ට බිම් මල් වලට මිහිරි හඬින් සුබ පැතුවා. ඇයි කළබලේ පියාඹන මැස්සන්ට ? ගිරි මුදුන් වල ඉඳන් ඉඳලා හිටලා පහළට ඇවිත් අහක බලන් යන රාජාලියන්ට, කෑම හොයන් යන වළස් හාමිලට වගේම ආඩම්බරෙන් වලිග කරකවන කොටි හපුවන්ටත් බොහොම ආචාරශීලීව සුබ පැතුවා. සමහරු රෝස මලට පෙරළා සුබ පැතුවා. තව අය ආඩම්බරෙන් අහක බලන් ගියා. ඒ වුණාට රෝස මල දුක් නොවී තව තවත් හිනා වුණා. ඒ හින්දම හැමදාම අළුත් වුණා. <br /> <br />මේ උදෙත් රෝස මල හැමෝ එක්කම හිමිදිරියෙ ලස්සන විඳිමින් ඉන්න කොට තමයි මකුළුවෙක් තමන්ගෙ දැලේ රැඳුණු පිනි වලින් මුතු මාලයක් හදාගෙන ගහකින් පහළට පහළට බැහැලා ඇවිත් ආචාර කළේ. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Kind Yellow Rose 2.jpg' width=300 height=202></p> <br />"සුබ උදෑසනක් රෝස මල" <br /> <br />රෝස මල බොහොම සතුටින් දෙපැත්තට වැනිලා මෙහෙම කියනවා. <br /> <br />"සුබ උදෑසනක් පුංචි මකුළුවෝ" <br /> <br />මකුළුවා රෝස කටු උඩින් අඩිය තියලා උඩට උඩට ගිහින් රෝස මලට ළං වෙලා පිනි මුතු මාලෙ රෝස මලට දැම්මා. වීදුරු වගේ පිනි කැට රෝස කම්මුල් උඩ රැඳිලා බොහොම අපූරුවට දිලිසුනා. <br /> <br />රෝස මල සතුටින් හිනා වුණා. මකුළුවාට සුබ පතලා මෙහෙම ඇහුවා. "කරුණාවන්ත පුංචි මකුළුවෝ, මමත් කැමතියි නුඹට තෑග්ගක් දෙන්න..නුඹට ඕනෑ මොනවද?” <br /> <br />මකුළුවා කල්පනා කරලා මෙහෙම උත්තර දෙනවා... <br /> <br />"ලස්සන රෝස මලේ, මගේ දැලේ ඕනෑ තරම් පිනි කැට තියෙනවා. ඒත් සුවඳ නෑ...මට නුඹේ එක රෝස පෙත්තක් දුන්නොත් මගේ ගෙදරත් සුවඳ හමාවි.” <br /> <br />"අපොයි ඒක සුළු දෙයක්නෙ...” රෝස මල හිනාවෙලා මල් පෙත්තක් ගලවලා මකුළුවාට දුන්නා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Kind Yellow Rose 3.jpg' width=300 height=201></p> <br />මකුළුවා බොහොම සතුටින් රෝස පෙත්ත අරන් ගෙදර ගියා. රෝස පෙත්ත මකුළු දැලේ එල්ලුවම දැල වියලා තිබුණු ගහම සුවඳ වුණා. මකුළුවා බොහොම සතුටින් මකුළු දැල උඩ නැටුමක් නැටුවා. ඉර හෙමිහිට බැහැලා ගියා. රෝස මලෙන් වෙන් කරපු මල් පෙත්ත හෙමින් හෙමින් මැලවුණා. සුවඳ අඩුවුණා...ඊළඟ උදේ මල් පෙත්ත පර වෙලා ගිහින් තිබුණා. මකුළුවා බොහොම දුකෙන් රෝස මල ළඟට ගියා...කාරණය අහපු කරුණාවන්ත රෝස මල තවත් පෙත්තක් ගලවලා දුන්නා. <br /> <br />මේ විදිහ‍ට හැමදාම උදේට රෝස මල මකුළුවාට පෙති ගලවලා දුන්නා. දවස් ගත වෙලා ගියා. එක දවසක් ඉර පායන කොට රෝස මලේ ඉතිරි වෙල‍ා තිබුණෙ එකම එක පෙත්තයි. රෝස මල තව දුරටත් කඳු යායෙන් එහාට සුවඳ විහිදුවෙ නෑ.පෙති නැති නිසා ලස්සන තිබුණෙත් නෑ. රෝස මල පර වෙමින් තිබුණා. <br /> <br />පැණි කුරුල්ලෝ මේ ආරංචිය සමනලයින්ට කිව්වා.සමනලයෝ සුරංගනාවියන්ට කිව්වා... සුරංගනාවියන්ගෙ කඳුළු වලාකුළු උඩට වැටුණම වලාකුළු දියවෙලා කැලෑවට වැටුණා... එතකොට කැලේ ගස් රෝස මල ගැන දැනගත්තා. ගස් වලින් සත්තු දැන ගත්තා. හැමෝම තැනිතලාවට එකතු වුණා. කවදාවත්ම සුබ උදෑසනක් නොකියූ වලස්හාමි පවා ආවා. මකුළුවා බොහොම දුකට පත් වෙලා රෝස ගහ මුලට වෙලා ඇඬුවා. අහල පහල ගස් අතු නමාගෙන බිම බලාගෙන දුක්වුණා. රෑ බෝ වුණා..රෝස මල පරවුණා. හැමෝම කණගාටු වෙලා තමන්ගෙ ගෙවල් වලට ගියා. <br /> <br />තැනිතලාව නිහඬ වුණා. හඳ එළිය පැතිරෙන්න පටන් ගත්තා. ඒ වෙලාවෙ ඈත නිම්නයක ඉඳලා සමනලයෙක් පියඹලා ඇවිත් රෝස ගහේ වැහුවා. ඒ සමනලයාගේ තටු බොහොම අලංකාරයි. ලෝකේ හැම පාටම ඒ තටුවල තිබුණා. සමනලයා කහ පාට ඉල්ලගෙන තිබු‍නේ රෝස මලෙන්. මලේ ඉතිරි වෙලා තිබුණු අන්තිම පෙත්ත මත වහපු සමනලයා බොහොම දුකෙන් මෙහෙම කෙඳිරුවා. <br /> <br />"කරුණාවන්ත රෝස මල, කාටත් සුවඳ දුන් පාට දුන් ආදරණීය හදවත, නැවත පිබිදෙන්න ... අනේ! නැවත පිබිදෙන්න..” <br /> <br />මැදියම් රැය එළඹුණා. එළිය නිවලා හඳත් නින්දට ගියා.. කළුවරේ සමනලයා එකම එක කඳුළක් හෙළුවා ... ඒ කඳුළු බිංදුව රෝස මල් පෙත්ත උඩ රැඳුණා. ඉන්පස්සේ සමනලයා පියඹලා ගියා. සමනලයාගේ කඳුළු බිංදුව රෝස මල් පෙත්තටත්, මල් පෙත්තෙන් රෝස කටු වලටත්, කටු වලින් මුල් වලටත් උරා ගත්තා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Kind Yellow Rose 4.jpg' width=300 height=306></p> <br />පහුවදා ඉර කන්ද නැගලා වෙනදා වගේම පෑව්වා. පොළොව දිහා බලද්දි ඉර පුදුම දෙයක් දැක්කා. පරවුණ රෝස මල ළඟ කටුවක් උඩ කහම කහ පාට රෝස පොහොට්ටුවක් මතුවෙලා. ඒ පොහොට්ටුව උඩ කඳුළු බිංදුවක් වගේ පිනි බිංදුවක් රැඳිලා. ඉර සතුටින් හිනාවුනා. ඉර හිනාවෙනවා ඇහුනු දුකෙන් හිටි සුරංගනාවියො, කුරුල්ලො, වලස් හාමිලා සමනල්ලු තැනිතලාවට දුවගෙන ආවා. සුවඳ දිදී හෙමිහිට පිපෙන්න පටන් අරන් තිබුණ රෝස පොහොට්ටුව දැක්කා. මුළු තැනිතලාවම සිනා හඬින් සංගීතයෙන් පිරුණා. බිම් මල් බොහොම අලංකාර නැටුමක් නැටුවා. බෙන වලට වෙලා වියළි පලතුරු කකා හිටපු කැලෑ හාවො එළියට ඇවිත් කණ් උස්සලා උඩ පැන්නා. මකුළුවත් දුවගෙන ආවා... හොඳටම සතුටු වුණා. හැබැයි පෙති නම් ඉල්ලන්නෙ නෑ කියලා හිතුවා ආයෙ කවදාවත්. ඒත් රෝස පොහොට්ටුව පිපුනම හැමදාම උදේට පිනි මුතු මාලෙ දාලා ලස්සන කරනවා කියලා හිතා ගත්තා. <br /> <br />ඉතිං ඔන්න මේ රෝස පොහොට්ටුව ඉක්මණින් පිපේවි. හැමෝටම ආචාරශීලීව හිස නමාවි. සුරංගනාවියෝ රෑට තනි රකීවි. රාජාලියො, සමනල්ලු, බත් කූරො, මැස්සො රෝස මලට සුබ පතාවි! කරුණාවන්ත රෝස මලින් හමන සුවඳ තැනිතලාවෙන් එහා කඳු වලින් ඈතට විහිදේවි. ඒ සුවඳ දැනෙන නපුරු හදවත් උනත් ආදරයෙන් ඉතිරේවි.... <br /> <br />[ලිව්වේ- වසිලිස්සා| ඇන්දේ- නම නොදන්න සුරංගනාවි]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> වසිලිස්සා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1324&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1324' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-5417361052815263545?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-68220901200234135722010-11-09T02:56:00.001-08:002010-11-09T02:56:38.546-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo%20And%20Sister%201.jpg width=300 height=325 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>සීතල නමුත් පැහැදිලි උදෑසනක වැලන්ටිනා තම අයියා පෝලෝව අවදි කළා. <br /> <br />‘ඇහෙනවද? ඇහෙනවද? පෝලෝ ඔයාට ඇහෙනවද කුරුල්ලෙක් සිංඳු කියනවා....? මට ඒ කුරුල්ලව හොයන්න යන්න ඕනෑ..’ <br /> <br />‘මොනවද ඔයා කියන්නේ වැලන්ටිනා? කුරුල්ලෙක්? කොහෙද?’ තවමත් නිදිමතෙන් හිටිය පෝලෝ ඇස් පොඩි කරමින් ඇහුවා. <br /> <br />‘වැලන්ටිනා.... ඒ පාර ඔයා කොහෙද යන්නෙ..?’ <br />ගුහාවෙන් එළියට යන සිය නැගණිය දුටු පෝලෝ ඇසුවා. <br /> <br />‘ඇයි ඔයා ගුහාව ඇතුලෙ ඉන්නෙ නැත්තෙ? අම්මා ළඟ උණුසුමයි.. එන්න ඇතුළට’<BR><BR>‘ඔයත් එන්නකො එළියට..’ ගහක් උඩට නගින් ගමන් වැලන්ටිනා අයියාට කතා කළා. <br /> <br />‘බලාගෙන වැලන්ටිනා ඔය ගහට නගින්නේ..’ පෝලෝ කනස්සල්ලෙන් සිය නැගණියට අවවාද කළා. <br /> <br />ඒත් ඇහුම්කන් නොදුන් වැලන්ටිනා ගහෙන් බිමට වැටී, හිම බෝලයක් මෙන් කැරකි කැරකී පල්ලම පහළටම ඇදුණා. <br /> <br />පින්ග් සහ පින්ගා; පුංචි පෙන්ගුවින් දෙදෙනා වැලන්ටිනාට නැගිටින්නට උදව් කළා. <br /> <br />‘පෝලෝ.. අපිට උදව් කරන්නකෝ!’ පෙන්ගුවින් දෙදෙනා ඒ වෙනකොටත් එතැනට එමින් හිටිය පොලෝට කීවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 8.jpg' width=400 height=249></p> <br />‘ඔයා නම් හරිම නරක ළමයෙක් වැලන්ටිනා..’ පොලෝ නැගණියට දොස් පැවරුවා. <br /> <br />‘මට පෙන්ගුවින්ලා එක්ක සෙල්ලම් කරන්න ඕනෑ....’ වැලන්ටිනා තමාගේ ඇස් වලයි, නහය උඩයි, ඔළුවෙයි ගෑවිලා තියෙන හිම පිහදාන අයියාට කීවා. <br /> <br />‘ඔයා දන්නවාද පෙන්ගුවින්ලා අපිට වඩා වෙනස් කියලා..?’ වැලන්ටිනා පොලෝගෙන් ඇහුවා.. ‘එයාලා සීත කාලෙට නිදා ගන්නෙ නෑ..’ <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 2.jpg' width=300 height=232></p> <br />‘මම ඒක දන්නවා වැලන්ටිනා.. මම ඔයාගෙ ලොකු අයියනේ..’ <br /> <br />‘මම යනවා මාළු අල්ලන්න..’ පින්ග් කීවා.. ‘වැලන්ටිනා ලෑස්ති නම් අපිට පුළුවන් අයිස් වල කෙළවරටම යන්න..’ <br /> <br />‘ඔව්..ඔව්.. මමත් එනවා ඔයාලා එක්ක මාළු අල්ලන්න යන්න..’ යැයි කීව වැලන්ටිනා, අයිස් කෙළවරට ඉක්මණින් දුවන්න පටන් ගත්තා. <br />වැලන්ටිනාට ඕනෑ වුණේ අනෙක් අයට පෙර අයිස් කෙළවරට යන්නයි. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 3.jpg' width=300 height=460></p> <br />‘වැලන්ටිනා.... මම එනකල් ඉන්න.... ඔයා කවදාවත් අයිස් උඩ ඉඳන් මාළු අල්ලලා නැහැ..’ පෝලෝ දුවගෙන යන නැගණියට කෑගැහුවා. <br /> <br />‘අපි මෙතැන හිටගෙන ඉන්න එක නුවණට හුරු මදි..’ බිලීපිත්ත ලෑස්ති කරන ගමන් පින්ගා කීවා. <br />‘මෙතැන අයිස් ශක්තිමත් මදි නිසා කොයිවෙලේ හරි කැඩෙන්න පුළුවන්..’ <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 4.jpg' width=300 height=335></p> <br />‘නෑ.. නෑ.. පින්ගා.. මට මෙතැන හොඳයි.. පාට පාට මාළු ගොඩක් මට පේනවා. කෝ ඉන්න ඒ මාළුවෝ මම ඔයාලට අල්ලලා දෙන්න..’ යැයි කියා, වතුරට පාත්වුණ වැලන්ටිනාගේ කකුල් ගාවින් අයිස් කැටේ කැඞී වෙන්වුණා. වෙන්වුණ අයිස් කෑල්ල දියරැලි නිසා වේගයෙන් ඈතට ගහගෙන ගියා. <br /> <br />‘අනේ....! මාව තනියෙන් යවන්න එපා..’ වැලන්ටිනා බයෙන් කෑගැහුවා. <br /> <br />හොඳ වෙලාවට සිද්ද වුණ හැමදේම දුටු මුහුදුසිංහයෝ රංචුවක් හනික ඇවිදින්, වැලන්ටිනා උන් අයිස් කෑල්ල අල්ලගත්තා. <br /> <br />‘අයියෝ....! මාව ගහගෙන යනවා.. මට පීනන්නත් බෑ..’ වැලන්ටිනා හොඳටම ඇඬුවා. ‘පෝලෝ... ඔයා මට උදව් කරනවා නේද?’ <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 5.jpg' width=300 height=323></p> <br />වතුරට පැන්න පෝලෝ ඉක්මණින් නැගණියට ළඟට පීනුවා. ‘මට නම් තේරෙන්නෙ නෑ වැලන්ටිනා, ඔයා කොහොමද හැම වෙලේම අවුලකට කොටුවෙන්න දන්නෙ කියලා..’ ගොඩට පීනන ගමන් පෝලෝ කීවා. ‘නුසුදුසු තැන නුසුදුසු වෙලාවට ඔයා හැම වෙලේම ඉන්නවා.. ඔයා නම් හරිම දඟකාර නංගියෙක්..’ <br /> <br />සීතල නිසාත් ගොඩක් බය වී සිටි නිසාත් වැලන්ටිනාට මෙදාපාර නම් කිසිම දෙයක් කියා ගන්නට බැරි වුණා. <br /> <br />‘ගොඩට ආව පෝලෝ නැගණියව තුරුල් කරගෙන අස්වැස්සුවා. පින්ග් වැලන්ටිනාව උණුසුම් කරන්න තැත් කළා.’ <br /> <br />‘මම පොරොන්දු වෙනවා මීට පස්සෙ හොඳට ඇහුම්කන් දෙනව කියලා.. මෝඩ වැඩත් මම ටිකක් අඩුවෙන් කරන්නම්....’ <br />වැලන්ටිනා හිමිහිට කීවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 6.jpg' width=300 height=370></p> <br />‘ඒක හොඳයි වැලන්ටිනා.. අපි එහෙනම් දැන් ගෙදර යමුද?’ පෝලෝ ඇසුවා. පෝලෝ සහ වැලන්ටිනා ඔවුන් වෙසෙන බිම් පෙදෙසට පැමිණි පසු, පෙන්ගුවින් දෙදෙනාගෙන් සමුගත්තා. <br /> <br />‘මම අම්මට කියනවා ඔයා මාව බේරගත්ත විදිහ..’ වැලන්ටිනා මිමිණුවා. <br /> <br />‘එපා.. අම්මට කිසිම දෙයක් කියන්න එපා.... අම්මා හොඳටම බයවෙයි.. අපි මේ සිදුවීම අපි දෙන්නා අතරෙ විතරක් තියාගමු.. එතකොට ඒක අපේ රහසක්..’ ගුහාවට ගිය පෝලෝ සද්ද කරන්න එපායි ඇඟිල්ලක් කටට තියා නංඟිට පෙන්නුවා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Polo And Sister 7.jpg' width=300 height=334></p> <br />තවමත් නිදාගෙන උන් අම්මා ළඟට ගිය පෝලෝ සහ වැලන්ටිනා හිමින් සීරුවේ අම්මා ළඟින්ම වැතිරුණා. <br /> <br />‘හොඳට නිදාගන්න වැලන්ටිනා.. ඔයා නම් හරිම දඟකාර නංගියෙක්.... ඒ වුණත් මගේ නංගියා මට හොඳයි..’ පෝලෝ රහසින් වැලන්ටිනාට කීවා. <br /> <br /><B>නෝරීස් කෙරන් සහ ජීන් බැප්ටයිස්ට් බැරෝනියන්</B> ලියූ කතන්දරයක්<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1307&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1307' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6822090120023413572?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-37165256921870780802010-11-08T01:21:00.001-08:002010-11-08T01:21:13.052-08:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/ width=0 height=0 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><B>මේ පැනය ගණංකාරයන්ටයි!</B> <br /> <br />ඔන්න පුංචිත්තෙක් පුංචි පෙට්ටියකට මකුළුවොයි කුරුමිණියොයි 8 දෙනෙක් එකතු කළා. එයා මේ පුංචි සත්තුන්ගෙ පාද ගැනලා බැලුවා. මකුළුවන්ගෙයි කුරුමිණියන්ගෙයි මුළු පාද සංඛ්‍යාව 54යි. ඔයාලට පුළුවන්ද කියන්න පෙට්ටියේ හිටිය මකුළුවොයි කුරුමිණියොයි ගාන වෙන වෙනම? (ඕනෙ නං පුංචි උදව්වක් කරන්නම්. මකුළුවෙකුට පාද 8කුත් කුරුමිණියෙකුට පාද 6කුත් තියනවා.) <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1300&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1300' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-3716525692187078080?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-23961440870344074732010-11-01T00:55:00.001-07:002010-11-01T00:55:30.918-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/Flowers%20N%20Blind%20Boy.jpg width=231 height=214 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><B>ඇඟිලි තුඩට මල් පෙතිවල ඇති මෙලෙක <br />මට දැනෙනවා එය අල්ලන හැම විටෙක <br />පාට කියා ඇත්නම් ගතියක් මලක <br />අම්මේ අත නොගෑවෙන එක තමයි දුක</B> <br /> <br />මේ කවිය තිබෙන්නේ හරිම ලස්සන කවි කතාවක. දන්නවද මේ පොත මොකද්ද කියලා? දන්නවද ඒ පොත ලිවුව කවියා කවුද කියලා? <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1285&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1285' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2396144087034407473?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-62474498261289232972010-10-07T04:28:00.001-07:002010-10-07T04:28:28.024-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS7/Punchi%20Punchi%20Bol%20Pini%20Keta.jpg width=250 height=156 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පුංචි පුංචි බොල් පිණිකැට <br />පුංචි දෙපා සිපගන්නට <br />ලා තණ ගොබ උඩට වෙලා <br />රණ්ඩු කරනවා <br />පුංචි මලේ උඹ වෙනුවෙන් <br />උඳුපියලිය පලස එලා <br />වෙලේ නියර නිල්ල ඉහන් <br />බලා ඉන්නවා <br /> <br />කුරුළු ගෙවල් දොර ඇරියා <br />වත්ත පහළ දොළ හැඬුවා <br />නෑහුන ගානින් නිදියා <br />ඉන්න එපා මලේ <br />ගිරව් රෑන උදේ රැයින් <br />වෙල් ඉපනැල්ලට ඇවිදින් <br />ගුරු ගෙදරට උඹ යන මග <br />සිංඳු කියනවා <br /> <br />පුංචි පුංචි බොල් පිණිකැට.... <br /> <br />මද්දහනේ නුඹ එනකොට <br />කුසගිනි විමසා බලන්න <br />බැද්ද පුරා ඇඹුල් පේර <br />පොකුරු පැහෙනවා <br />මුළු ලෝකෙම ඉහට අරන් <br />පුංචි මලේ ගෙදර වරෙන් <br />ඉදිකඩ ළඟ මං නැවතී <br />බලා ඉන්නවා <br /> <br />පුංචි පුංචි බොල් පිණිකැට.... <br /> <br /><font size="4"><span style="background-color: #FFFFCC"><a target="_blank" href="http://www.boondi.lk/Downloads/Music/Punchi%20Punchi%20Bol%20Pini%20Keta.mp3">සිංදුව අහන්න</a></span></font> <br /> <br /><I>මියැසිය- රෝහණ වීරසිංහ <br />ගායනය- එඩ්වඩ් ජයකොඩි</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කුමාරදාස සපුතන්ත‍්‍රී<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1260&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1260' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6247449826128923297?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-43012039710168190502010-10-07T03:34:00.001-07:002010-10-07T03:34:39.411-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Rajali%20Kathawa%20LT%201.jpg width=320 height=207 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>මහ පාරක් අසල ලොකු ගහක කූඩුවක් හදාගත් රාජාලියෙක් පැටවු ගැහැව්වා. මේ කූඩුව තිබුණේ මුහුදෙන් බොහොම ඈත. <br /> <br />ගහ අසල මිනිසුන් කීපදෙනෙක් වැඩකරමින් ඉන්නකොට රාජාලි අම්මා මුහුදෙන් ලොකු මාළුවෙකු ඩැහැගෙන පැටව් ලඟට ආවා. මාලුවා දුටු මිනිස්සු ගහ වට කරගෙන කෑ ගහන්ටයි, රාජාලියාට ගල් ගහන්ටයි පටන් ගත්තා. රාජාලියා මාළුවා බිම දැම්මා. මිනිස්සු මාලුවා අරගෙන ගියා.<BR><BR>රාජාලියා කූඩුව අයිනේ වහලා හිටියා. රාජාලි පැටව් කෑම ඉල්ලා කෑ ගහන්ට පටන් ගත්තා. <br /> <br />රාජාලියාට බොහොම මහන්සි හන්දා ආයෙත් මූදට පියඹා යන්ට ශක්තිය තිබුණේ නැහැ. ඌ තම පැටව් පියාපත් වලින් වහගෙන හුරතල් කලා. උන්ගේ පිහාටු හොටෙන් පිස දැම්මා. ටිකක් ඉවසන ලෙස රාජාලි අම්මා පැටවුන්ගෙන් ඉල්ලා හිටියා වගෙ. පැටවුන්ව වැඩියෙන් හුරතල් කල තරමට උන් කෑම ඉල්ලා කෑ ගැසුවා. <br /> <br />එතකොට රාජාලි අම්මා ඉහළ අත්තකට පියඹා ගියා. පැටවු වැඩියෙන් කෑ ගහන්ට පටන් ගත්තා. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Rajali Kathawa LT 11.jpg' width=320 height=217></p> <br />රාජාලි අම්මා මහ හයියෙන් හඬ නගා පියාපත් වනලා මුහුද දෙසට පියාඹා ගියා. <br /> <br />හවස ඇඳිරි වැටුණායින් පසු රාජාලි අම්මා සෙමින්, සෙමින් පහළින් පියාඹා ආවා. ඌ ආවේ ලොකු මාලුවෙකු ඩැහැගෙනයි. <br /> <br />ගහ ළඟට ආ රාජාලි අම්මා වට පිට බැලුවා මිනිසුන් නැත්ද කියා දැනගන්ට. ඉක්මනට ඌ කූඩුව අයිනෙ වැහුවා. <br /> <br />රාජාලි පැටවු කටවල් ඇරලා කෑම ඉල්ලුවා. රාජාලි අම්මා මාලුවා කෑලි වලට ඉරලා පැටවුන්ට බෙදා දුන්නා.<BR><BR>[උපුටනය- <B>ලියෝ තෝල්ස්තෝයි ළමා කතා</B>| ප්‍රකාශනය -ප්‍රෝග්‍රසිව් පබිලිෂින් හවුස්]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ලියෝ තෝල්ස්තෝයි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1257&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1257' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4301203971016819050?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-40584565580008865892010-10-05T22:07:00.001-07:002010-10-05T22:07:57.971-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Mahaweli%20River%20MKA.jpg width=250 height=155 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ශ්‍රී පාදෙන් මතු වෙලා <br />කඳු අසිරිය බල බලා <br />මහවැලි ගං කුමරි වඩියි <br />කඳු අතරින් ගල ගලා <br /> <br />හෝහෝ ගාමින් හෙමින් <br />පොල්ගොල්‍ලෙන් හැරවෙමින් <br />ශ්‍රී දළදා සමිඳු වඳියි <br />රජ රට වෙත යන ගමන් <br /> <br />මාදුරු ඔය කොත්මලේ <br />මොරගහ රන්දෙනි ගලේ <br />මහවැලි ජලකඳ එක්වෙයි <br />වික්ටෝරිය ඇළදොරින් <br /> <br /><B>කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්</B> <br />1987| 5 වසර C <br /> <br /><I>'කව්මුතු' කාව්‍ය සංග්‍රහයෙනි</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මාලතී කල්පනා ඇම්බ්‍රෝස්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1244&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><BR><iframe src ='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BlogHitter.php?ArtID=1244' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:300px; height:30px;' allowTransparency='true'>></iframe><BR><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4058456558000886589?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-78381769156421225952010-09-20T21:10:00.001-07:002010-09-29T22:44:19.687-07:00<img src="http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/" width="0" align="center" border="0" height="0" /><br /><span style="font-size:large;"><br /><b>මේ පැන ඔබේ විදු දැනුම විමසීමටයි.</b><br /><br />1. රබන් ගැසීමට පෙර රබාන රත් කර ගන්නේ ඇයි?<br />2. ඈත දුම්රියක් එන හඬ රේල්පීලි වලට කණ තබා අසා සිටීමෙන් දැන ගත හැක. එසේ වන්නේ ඇයි?<br />3. අපේ සඳ මතුපිට කිසිදු ආකාරයකින් ජීවීන් බිහි වීමට කිසිදු ඉඩක් නැත්තේ ඇයි?<br />4. අමු පළතුරු කූඩයකට ඉදුණු පළතුරු කිහිපයක් දැමීමෙන් අමු පළතුරු ඉදීම වේගවත් වන්නේ ඇයි?<br /><br /></span><br /><iframe src="http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1202&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80" style="border: medium none ; overflow: hidden; width: 600px; height: 80px;" allowtransparency="true" scrolling="no" frameborder="0"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7838176915642122595?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-70949943020824484902010-09-10T03:48:00.001-07:002010-09-10T03:48:10.369-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/PUNC/Puncha3%20PeraHora.jpg width=320 height=319 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පුංචලාගේ ගෙදර පිළිකන්නෙ තියෙනවා සරුවට වැවිච්ච පේර ගහක්. ඒ තරම්ම වයස නැති උනත් ගහ බොහොම අපූරුවට අතු විහිදිලා සෑහෙන උසට වැවිලයි තිබුණෙ. ඒ විතරක් නම් මදැයි, වාරෙටත් අවාරෙටත් ගහ පිරෙන්න මලුත් ගෙඩිත් තියෙන මේ පේර ගහේ ගෙඩි රසයෙනුත් ඉහළයි. හැබැයි දන්න දවසෙ ඉඳන් හොඳම පේර වල රස වැඩියෙන්ම බැලුවෙ නම් පුංචම තමයි. <br /> <br />අහල පහල කාටත් දෙන්න ඕනෑ වුනත් කවදාවත් හොඳ ගෙඩියක් ගහෙ ඉතිරිවෙන්නෙ නෑ කියලා තාත්තා හැමදාමත් අමනාපෙන් උන්නෙ. මොකද හැම ගෙඩියක්ම හීනියට කොනිති ගහල වගෙ ලකුණු. <br /><BR><BR>"මේ සත්තු එක්ක බෑ... හැම ගෙඩියම නාස්ති කරනවා" <br /> <br />ඉතින් මේ වාරෙ තාත්තා අපූරු යෝජනාවක් ගෙනාවා. ඒ තමයි තරමක් ලොකු වෙච්චි ගෙඩි පොලිතීන් උරයකින් වහමු කියන එක. <br /> <br />"පුතේ, පරිස්සමෙන් නැගලා ආං අර අත්තෙ ගෙඩියත් වහලා දන්න ඕනෑ .ගෙඩි දහයක් පහළොවක් විතර ඉතුරු කලාම ඇති. " තාත්තා කිවුවා. <br /> <br />"ඒ මොකටද?" පුංචා ඇහුවා. <br /> <br />"ගස් වල ගෙඩි හැදෙන්නෙ අපිට විතරක් කන්න නෙමෙයි. කුරුල්ලන්ටයි, ලේනුන්ටයිත් එක්ක" <br /> <br />" හොඳයි තාත්තේ" පුංචා කිවුවා. <br /> <br />ඔන්න ඉතින් පුංචා තාත්තත් එක්ක එකතු වෙල පේර ගෙඩි සෑහෙන ගනනක් වැහුවා. <br /> <br />දවස් ගෙවිලා ගියා. <br /> <br />පුදුමයකට වගේ ඒ වතාවෙත් පොලිතින් උරය ඉතුරු වෙන්න පේර ගෙඩි අතුරුදන් වෙලා තිබුනා. ඒ විතරක් නම් මදැයි ඉතිරි පේර ගෙඩි ආයෙත් කොනිති ගහලා. <br /> <br />"හ්ම්ම්..." බැරෑරුම් විදියට කියූ තාත්තා පුංචා දිහා බලල යන්න ගියා. <br /> <br />දවසක් තාත්තා වෙනදාට වඩා කලින් ගෙදර ආවා. ගෙට ගොඩ වුණා විතරයි මෙන්න "දඩස්" ගාලා සද්දයක් ඇහුණා ගෙයි පිළිකන්නෙන්. ඒත් එක්කම මොකද්දෝ බර දෙයක් පේර ගහ උඩට වැටුණා වගේ ගහ හෙලවෙන්න පටන් ගත්තා. <br /> <br />තාත්තත් අම්මත් දුවගෙන ආවා පිළිකන්නට. ආතයි, අත්තම්මයි ත් දුවගෙන ආවා පිළිකන්නට. දැක්ක දෙයින් හැමෝම පුදුම වුණා. <br /> <br />" පුංචා..?" අම්මා පුදුමයෙන් කිව්වා. <br /> <br />අනේ, මෙන්න පුංචා ඉන්නව පේර අත්තක එල්ලිලා, ඔලුවෙන් හිටගෙන. කලිසම ඇමිණිලා ගහේ අත්තක. තාත්තගෙ සද්දෙන් කලබල වෙච්චි පුංචා ගහෙන් බිමට පනිනකොට තමයි මේ අකරතැබ්බය වෙලා තියෙන්නෙ. <br /> <br />ඒ විතරක් නම් මදැයි, ඔලුවෙන් හිටවිලා ඉන්න පුංචගේ සාක්කුවෙන් "දඩ බඩස් - දඩ බඩස්" ගාලා පේර ගෙඩි එක එක බිමට වැටුණා. <br /> <br />"හොරා අහුවුණා එහෙනම්...ඈහ්?" අම්මා කිවුවා. <br /> <br />“ඔයගොල්ලො කවුරුත් නොදැන උන්නට මං හිතුවා, මේ වැඩේ කරන්නෙ සතෙක් නං නෙමෙයි කියලා. ලමයෙක්ගෙ නියපොතු පාරවල් තමයි හැම ගෙඩියකම තිබුණේ.“ තාත්තා කාට කාටත් ඇහෙන්න කිවුවා. <br /> <br />"ඒත් ඉතිං හැම පේර ගෙඩියක්ම කොනිති ගහන්නෙ අහවල් වුවමනාවකටද?" අත්තම්මා ඇහුවා. <br /> <br />"ගෙ.. ගෙ.. ගෙඩිය පැහිලද කියල බලන්නයි ආතම්මෙ.." පුංචා අමාරුවෙන් ඒ ටික කියා ගත්තා. <br /> <br />"හා.. හා.. හා.. නියමයි! අන්තිමේදි පේර ගහම හොරාව අල්ලලා දුන්නා එහෙනම් ඈහ්..!" ආතා හැමෝටම ඇහෙන්න හයියෙන් කිවුවා. <br /> <br />"මදැයි දැං ඉතිං වෙච්ච හරිය..වැරැද්දට හොඳ දඬුවම කුත් ලැබිලා තියෙන්නෙ?" තාත්තා කිවුවා. <br /> <br />එහෙම කියලා හැමෝම බඩ අල්ලාගෙන හිනාවෙද්දි අමාරුවෙන් වුණත් ඉතිං පුංචටත් හිනා නොවී ඉන්න බැරිවුණා.<BR><BR>සිත්තම- රුවන්මලී<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ප්‍රශංසනී පරණවිතාන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1176&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7094994302082448490?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-70825628234158736062010-09-09T03:51:00.001-07:002010-09-09T03:51:36.080-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS2/Lilo%20and%20Stitch%202002.jpg width=300 height=371 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ඔන්න පොඩිත්තනේ අද අපි කියන්නට යන මේ අපූරු කාටූන් චිත්‍රපටය පුංචි ඔයාලා වෙනුවෙන් හැදුවේ වෝල්ට් ඩිස්නි සමාගමයි. ඒ 2002 වසරේදියි. ලිලෝ අවුරුදු පහක් වයසැති පුංචි ගෑනු ළමයෙක්. එයා ජීවත්වෙන්නෙ හවායි දූපතේ එයාගේ අක්කත් එක්ක. හදිසි අනතුරකින් දෙමාපියන් මියගියාම පුංචි ලිලෝව බලාගන්නෙ එයාගෙ අක්කා. පුංචි ලිලෝ හුඟක් ආදරෙයි සත්තුන්ට. <br /> <br />ඒ අතරෙ වෙනත් ලෝකයක ඉන්න සත්වයෙක් තමයි "එක්ස්පෙරිමෙන්ට් 626"කියන්නෙ. එයා ජාන තාක්ෂණයෙන් බිහිකල බුද්ධිමත්ම ඒත් නපුරු විනාශකාරි කෙනෙක්. ඉතින් දඬුවමක් විදියට එයාව ඒ ග්‍රහලෝකයෙන් වෙනත් ග්‍රහලෝකයකට පිටමං කරනවා. ඒ වෙලාවෙදි "එක්ස්පෙරිමෙන්ට් 626" ගමන් කල යානය අනතුරකට ලක් වෙනවා. ඒ නිසා "එක්ස්පෙරිමෙන්ට් 626" වැරදීමකින්-<BR><BR>-පෘථිවියේ හවායි දූපතට ගොඩ බහිනවා. පුංචි බලු පැටියෙකුට සමාන රූපයක් තියෙන හින්දා තවත් අත් වැරැද්දකින් "එක්ස්පෙරිමෙන්ට් 626" සුරතල් සතුන් ඇති දැඩි කරන ස්ථානයකට ගෙන යනවා. <br /> <br />ඔන්න ඒ වෙලාවෙදි තමයි සුරතල් බලු පැටියෙකු සොයමින් සිටින ලිලෝට "එක්ස්පෙරිමෙන්ට් 626" දකින්න ලැබෙන්නේ. ඉතින් ලිලෝ තමන්ගේ හුරතලා විදියට තෝරගන්නෙ "එක්ස්පෙරිමෙන්ට් 626". ඇය ඔහුට දෙන නම තමයි " ස්ටිච්". ඔන්න එදා ඉඳලා "ලිලෝ" සහ " ස්ටිච්" අතර ගොඩ නැගෙන අපූරු යාළුකම සහ ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වයේ අපූරු සිදුවීම ගැන කියැවෙන අපූරු කාටූන් චිත්‍රපටක් මේ. <br /><p align='center'> <br /><object width="350" height="287"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/L4X1_3VipWs?fs=1&hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/L4X1_3VipWs?fs=1&hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="350" height="287"></embed></object> <br /></p> <br />විනාශකාරි බුද්ධියක් තියෙන "ස්ටිච්" අපූරු යහපත් හිතක් තියෙන කෙනෙක් බවට පත් වෙන්නෙ "පුංචි ලිලෝ" ගේ අසීමිත ආදරය නිසා. අන්තිමේදී ස්ටිච් අනුන් ගැන හිතන බොහොම යහපත් කෙනෙකු බවට පත් වෙනවා. අපූරු ගීත ගණනාව කින් රස ගැන්වී තිබෙන මේ කාටූන් චිත්‍රපටය නරඹන පුංචි ඔයාලට හොඳ හැටි හිනාවෙන්නත් අවස්ථාව ලැබෙනවා.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> පුබුදු ගයාන් වර්ණකුලසූරිය<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1172&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7082562823415873606?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-47296781201024597222010-09-09T03:21:00.001-07:002010-09-09T03:21:58.597-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS3/Orang%20Outang%20DOSI.jpg width=270 height=238 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>සත්වෝද්‍යාන වල ජීවත් වන ඔරන්-උටන් ලා ඔවුන් නැරඹීමට එන ම්නිසුන් දැකීමෙන් අසීමිතව සතුටු වන බවයි විද්‍යාඥයෝ කියන්නේ. ඒ හරියටම අපි ඔරන් -උටන්ලා දැකලා සතුටු වෙනවා වාගේමලු. කූඩුවල සිටින වානර වර්ගයේ සතුන් සියල්ලෝම පාහේ ඒ අවට සැරි සරන නරඹන්නන් දැකීමෙන් මහත් ප්‍රබෝධමත් ස්වභාවයක් පෙන්වන බව පරීක්ෂයෝ සොයා ගන්නට සමත් වෙලා තියෙනවා. ඔරන්-උටන් ලාගේ චර්‍යා රටා පිළිබඳ දිර්ඝ අධ්‍යනයන්ට අනුව කියන්නෙ, ඔරන් -උටන් සතුන් නරඹන්නන් දැකීම ඔවුන්ගේ දහවල් කාලය විනෝදයෙන් ගෙවා දැමීමෙ මගක් ලෙස-<BR><BR>සලකන්නට පුරුදු වී ඇති බවයි. මේ පර්යේෂණය කරලා තියෙන්නෙ ඕස්ට්‍රේලියාවේ මෙල්බර්න් හී ඇති සත්වෝද්‍යානයේ ජීවත් වෙන ඔරන් උටන් ලා 5 දෙනෙක් යොදාගෙන. ඔවුන් රඳවා සිටි කූඩුවෙහි ඇති කවුළුව අඩක් සම්පූර්ණයෙන් විවෘතවත් ඉතිරි අඩ වසා ඇති ලෙසත් සකසා තිබුනා. <br /> <br />ඔරන් -උටන්ලාට සැඟවී සිටින්නට ඕනෑ නම් වැසුණු කවුළු අර්ධ‍යෙන් ඒ සඳහා ඉඩකඩ සපයා දී තිබුණා. එසේ නමුත් මේ ඔරන් උටන් සතුන් වැඩි ප්‍රියතාවක් දැක්වුවෙ විවෘත කවුළුව ඉදිරියේ හිඳගනිමින් නරඹන්නන් දෙසා බලා සිටීමයි. එම පරීක්ෂණයෙන් මෙල්බර්න් විශ්විද්‍යාලය රැස් කල දත්තයන්ට අනුව, වැසුනු කොටසේ ගත කල කාලය මෙන් හතර ගුණයක් ඔරන් -උටන්ලා විවෘත කවුළුව ඉදිරියේ දීර්ඝ නැරඹීම් වල යෙදී සිටි බවයි. <br /> <br />"පෙර අධ්‍යනයන් වලට අනුව කියා තිබුණේ නම් නරඹන්නන් සංඛ්‍යාව ඉහළ යත්ම එය මෙවැනි සතුන්ට මහත් කරදකාරි තත්වයන් බවට පත් වන බවයි. ඒත්, මේ පරීක්ෂණයට අනුව, නරඹන්නන් ගේ පැමිණීම් ඔවුන්ට කරදකාරි වුණා නම් ඔවුන් ඉතාම අඩු කාලයක් විවෘත කවුලුව අසලත් වැඩි වේලාවක් එයින් ඉවත්ව ඉන්නටත් ඉඩ තිබුණා. ඒත් ඇත්තෙන්ම මෙහි දි සිදු වුණේ ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ සිදුවීමක්. ඔවුන්ගේ වැඩි ආකර්ෂණය වී තිබුණේ විවෘත කවුළුවයි. ඒ නිසා ඔවුන් විවෘත කවුළුව ඉදිරියේ පෙනී සිටීමින් බොහෝ වේලාවක් එහි ගත කරන්නට යොමු වී සිටියේ නරඹන්නන්ගේ දසුන ඔරන් උටන්ලාට මහත් ආකර්ෂණීය වන බව තහවුරු කරමින්. " මේ පිළිබඳ පර්යේෂණ වල නියැලී සිටි මහාචාර්ය පෝල් හෙම්ස්වර්ත් මේ පිළිබඳ පැහැදිලි කරමින් කියා සිටියා. <br /> <br />[ද ටෙලිග්‍රාෆ් ඇසුරිනි.]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> රුවන්මලී<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1171&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4729678120102459722?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-56034885434002235342010-09-06T23:40:00.001-07:002010-09-06T23:40:18.943-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Weralu%20Nelamu%20KOOMB.jpg width=250 height=166 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>කඩුළු වැටේ - වෙරළු ගසේ <br />වෙරළු ඉදී - මුකුළු කරයි <br />දුවගෙන එමු - ගසට නැගෙමු <br />අතු සොලවමු - වෙරළු නෙලමු <br /> <br />හෙල්ලි හෙල්ලි - බිමට වැටී <br />වෙරළු පිරේ - ඔඩොක්කුවේ <br /> <br />වැඩිය කඩන - නරක ළමයි <br />නොවී කෝම - ඉන්නද අපි <br />වෙරළු විකුට - දිවි රකිනා <br />අම්මා පොළේ - ඉන්න කලේ <br /> <br />දුක නොසිතන් - වෙරළු ගසේ <br />අම්මා වගෙයි -නුඹත් අපේ <br />ඔක්කොම ගෙඩි බිමදාලා <br />අතු හිස් කොට සිනා සුනේ<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> කූඹියා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1162&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-5603488543400223534?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-31207427586093987822010-09-01T22:25:00.001-07:002010-09-01T22:25:38.662-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Crying%20Wimala.jpg width=250 height=256 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පොඩි විමලා <br />හිස නමලා <br />කඳුළු සලා හඬන්නේ <br /> <br />කවි පාඩම් <br />පොත පාඩම් <br />ඇයි එහෙනම් හඬන්නේ <br /> <br />ගණන් පොතේ <br />වැරදි නැතේ <br />ඇයි එහෙනම් හඬන්නේ <br /> <br />වැට පැටලී <br />ගවුම ඉරී <br />කඳුළු පිරී හඬන්නේ <br /> <br />එයම මිසක් <br />වෙන ගවුමක් <br />නැති ළමයෙක් හඬන්නේ <br /> <br />එකතු වෙමූ <br />අපි සිතමූ <br />කාටද මෙය කියන්නේ <br /> <br />[අතුරු මිතුරු- ළමා කවි සංග්‍රහය- 1979]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මොනිකා රුවන් පතිරණ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1143&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-3120742758609398782?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-72288343975011697642010-08-31T23:46:00.001-07:002010-08-31T23:46:48.328-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS7/Tikiri%20Liya%20IMG.jpg width=250 height=410 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා <br />කළෙත් අරන් ලිඳට ගියා <br />ලිඳ වටකර කබරගොයා <br />ටිකිරි දැකල පැනල ගියා <br /> <br />කළේ දියෙන් පිරීගියා <br />පිරුණු කළේ ඉහළ ගියා <br />ටිකිරි උකුල නෙරා ගියා <br />කළේ උකුල උඩට ගියා <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br />අතක් කළේ වටා ගියා <br />අතක් පහළ වැටී ගියා <br />මූණ බිමට නැමී ගියා <br />පයක් ඉදිරි බලා ගියා <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br />ටිකිරි දෙවැට දිගේ ගියා <br />වැටේ මලක් ඉහට ගියා <br />ඉහේ මලක් පිපී ගියා <br />ටිකිරි හැඩට පෙනී ගියා <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br />මලට ඇහැක් ඇදී ගියා <br />ඇහැට ඇහැක් ගැටී ගියා <br />මුතු දෙපලක් පෙනී ගියා <br />ටිකිරි හනික ගෙදර ගියා <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරි <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිමලී <br /> <br />කළේ දියෙන් ටිකිරි ටිකිරි <br />පිරීගියා ටිකිරි ටිකිරි <br />ටිකිරි උකුළ ටිකිරි ටිකිරි <br />නෙරා ගියා ටිකිරි ටිකිරි <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරි <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිමලී <br /> <br />අතක් කළේ ටිකිරි ටිකිරි <br />වටා ගියා ටිකිරි ටිකිරි <br />මූණ බිමට ටිකිරි ටිකිරි <br />නැමී ගියා ටිකිරි ටිකිරි <br />පයක් ඉදිරි ටිකිරි ටිකිරි <br />බලා ගියා ටිකිරි ටිකිරි <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරි <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිමලී <br /> <br />ටිකිරි ටිකිරි ටිකිරිලියා.... <br /> <br /><font size="4"><span style="background-color: #FFFFCC"><a target="_blank" href="http://www.boondi.lk/Downloads/Music/Tikiri%20Tikiri%20Tikiri%20Liya.mp3">සිංදුව අහන්න</a></span></font> <br /> <br /><I>මියැසිය- සුනිල් සාන්ත <br />ගායනය- සුනිල් සාන්ත සමග පිරිස</I><BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සුනිල් සාන්ත<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1131&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-7228834397501169764?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-2505396246409398882010-08-31T22:02:00.001-07:002010-08-31T22:02:50.534-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/PLUM%20ATAYA%20By%20Leo%20Tolstoy.jpg width=229 height=300 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>දවසක්දා අම්මා ප්ලම් ගෙඩි කීපයක් ගෙනාවා. දවල් බතෙන් පස්සෙ ළමයින්ට ප්ලම් ගෙඩි බෙදා දීමටයි අම්මා ලෑස්ති වුණේ. වාන්යා කිසිම දවසක ප්ලම් ගෙඩි කාලා නැහැ. ඔහු ප්ලම් ගෙඩි අරගෙන ඒවා සිඹින්ට පටන් ගත්තා. ප්ලම් ගෙඩි වල පුසුඹ බලන්ට ඔහු බොහොම සතුටු වුණා. ඒවායේ රස බලන්ට ඔහු බොහොම ආශා කළා. හැම තිස්සෙම ප්ලම් ගෙඩි ළඟින් ඔහු එහා මෙහා ගියා. කෑම කාමරෑයි කිසිවෙක් හිටියෙ නැති වෙලාවකදී, වාන්යා හොරෙන්ම ප්ලම් ගෙඩියක් අරගෙන කටේ දමා ගෙන කෑවා. දවල් කෑමට ඉස්සෙල්ලා ප්ලම් ගෙඩියක් අඩු වෙලා තියෙන හැටි අම්මා දැක්කා.අම්මා මේ ගැන තාත්තාට කීවා. <br /> <br />දවල් කෑමට වාඩි වෙලා තාත්තා ළමයින්ට කතා කරලා මෙහෙම කිව්වා. "ළමයිනේ ප්ලම් ගෙඩියක් කෑවෙ කවුද?" "අපි කෑවේ නැහැ." කියලා ළමයි හැමදෙනාම පිළිතුරු දුන්නා.<BR><BR>"මම කෑවේ නැහැ" කියලා වාන්යා කියන කොට ඔහුගේ මුහුණ ජම්බු ගෙඩියක් වගේ රතු වුණා. <br /> <br />"නුඹලා කෑවේ නැතිනම් බොහොම හොඳා. නමුත් කාරණය එය නොවෙයි. ප්ලම් ගෙඩි ඇතුලෙ ඇට තියෙනවා. ඒවා කන හැටි නොදන්න ළමයි ඇට ගිලිනවා. බැරිවෙලාවත් ඇටයක් ගිලුණොත් පහුවදාට ඒ ළමයා මැරිලා යාවි. මම බයවෙන්නෙ ඔය හන්දා" කියලා තාත්තා ළමයින්ට කීවා. <br /> <br />වාන්යාගේ මුහුණ සුදුමැලි වුණා. "නෑ, මම ප්ලම් ඇටය ජනේලයෙන් එළියට වීසි කළා" වාන්යා තාත්තාට කිවුවා. <br /> <br />එතකොට හැමදෙනාම හිනා වුණා. වාන්යා විතරක් ඇඬුවා.<BR><BR>[උපුටනය- <B>ලියෝ තෝල්ස්තෝයි ළමා කතා</B>| ප්‍රකාශනය -ප්‍රෝග්‍රසිව් පබිලිෂින් හවුස්]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ලියෝ තෝල්ස්තෝයි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1129&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-250539624640939888?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-17416264490373706422010-08-27T03:41:00.001-07:002010-08-27T03:41:29.905-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS5/Garry%20Turner%20SKIN%20GREC.jpg width=250 height=365 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ලොව අරුම පුදුම හැකියාවන් ඇති අය ගැන අපි ඕනෑ තරම් අහලා තියෙනවා. ඉතින් ඔන්න අද අපි මේ කියන්නට යන්නෙ තමන්ගේ හම ඇදෙන තරම හින්දා ගිනස් වාර්තාවක් පිහිටවූ අපූරු හාදයෙක් ගැන. ඔහු ‘ගැරී ටර්නර්’. ඔහු ගිනස් වාර්තාව තැබුවේ 1999 ඔක්තෝබර් 29 වෙනිදා. ඒ තමන්ගේ උදරයේ හම සෙ.මී. 15.8 ක් තරම් වූ දුරක් ඇදීමෙන්. <br /> <br />"මං කුඩා කාලෙදි, ඒ කියන්නෙ මට වයස අවු. 4ක් 5 ක් වෙද්දි මගේ දෙමව්පියෝ දැනගෙන හිටියා මට තියෙන්නෙ අසාමාන්‍ය සමක් බව. මගේ යාළුවෝ පවා පුරුදු වෙලා හිටියා දුවගෙන ඇවිත් මගේ සම අදින්න." ඔන්න එහෙමයි ගැරී එයාගෙ මේ විස්මිත සම ගැන කියන්නෙ. වෛද්‍යවරුන් කියන හැටියට නම් ඇත්තෙන්ම මෙය රෝගි තත්වයක්. ඔහුගේ සම සහ ශරීර අභ්‍යන්තර අවයව සහ බන්ධනි හා පෑහෙන්න ඕනෙකරන සම්බන්ධිත පටක වර්ධනයේ අක්‍රමිකතාවක් හේතු කොට ගෙන තමයි ඔහුට මේ රබර් සම හිමි වෙලා තියෙන්නෙ. මේ සම කොතරම් සුවිශේෂි ද කියනව නම් කොතරම් ප්‍රමාණයක් ඇදීමෙන් පසු වුවත් එකම රැල්ලක් හෝ නැම්මක් ඇති නොවන පරිදි යථා තත්වයට පත් වීමට හැකියාව තියෙනවා. ඔහුගේ මේ විස්මය ජනක හැකියාව නිසාම, ඔහු සුලබව ඇති වෙන අස්ථි සන්ධි පැනීම් සහ කොන්දෙ අමාරු වලින් පෙළෙනවා. <br /> <br />ගැරී කියන හැටියට නම් මුලින් ඔහු මේ සන්දර්ශන සියල්ලක්ම පාහේ හුදු විනෝදය පිණිස පමණක් කල බවයි. එහෙත් කල් ගත වෙද්දි ශරීර සුවතාවයේ දුෂ්කරතා නිසා ඔහු සිය රැකියාව වූ ඉදිකිරීම කටයුතු අත හැරල පූර්ණ කාලීන සංදර්ශකයෙක් බවට පත් වුණාලු. ඒ වගේම ඔහු කැමතිම අංගය ඔහුගේ ගෙලෙහි සම ඇද ඉන් කට වසා ගැනීම බවත් පවසනවා. වෛද්‍ය වරු කියන්නෙ නම් කල් ගත වෙද්දි ගැරී ගේ හම තව තව ලිහිල් සහ නම්‍යශීලි වන බවයි.ඉතින් ඔහුගේ මේ අපූරු සම්පත භාවිතයෙන් ඇදහිය නොහැකි තරමේ විස්මය ජනක ඉදිරිපත් කිරීම් තව තවත් කරන්නටයි ගැරී නම් බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සඳුන් රාජකරුණා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1112&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1741626449037370642?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-49191988170951250732010-08-27T03:19:00.001-07:002010-08-27T03:19:23.026-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS3/Mr%20Nine%20Mathemagics%20Prof.jpg width=275 height=237 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>හුඟක් පොඩ්ඩෝ හිතාගෙන ඉන්නෙ ගණිතය කියන්නේ හරිම කරදරයක් කියලා. ඒත්, ගණිතය කියන්නේ හිතා ගන්නත් බැරි තරමට අපූරු මැජික් එකක්! මේ මැජික් වල රහ වැටුනොත් නම් පොඩ්ඩො ගණිතය එක්ක මීට වඩා හුඟාක් යාළු වෙයි. ඔන්න ඉතිං අපි ගණිත මැජික් දැන ගන්නත් එක්කලා ඔයාලා කවුරුත් දන්න කියන යාළුවෙක් එක්ක කතාබහ කළා. ඒ තමා Mr. Nine! මේ ඒ රසවත් කතාබහෙන් කොටස් කීපයක්. <br /> <br /><B>අපි:</B> Mr. Nine, ඇත්තටම ගොඩක් අය කියනවා ඔයා හරි නපුරුයි කියලා....<BR><BR>අපිට මුලින්ම කියන්නකෝ මේ කතාව ඇත්තක්ද කියලා.... <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> හපොයි පිස්සුද? ඔය කතාව මහම මහ බොරුවක්නේ. <br />මගේ චරිතය ඝාතනය කරන්න හදපු එකක්. මට කරන්ඩ පුළුවං අපූරු වැඩ ගැන දන්නව නම් කිසිම කෙනෙක් ඔය වගේ දෙයක් කියනවා තියා හිතන්නෙවත් නෑ . <br /> <br /><B>අපි:</B> මොනවද අප්පේ ඔය කියන අපූරු වැඩ? <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> හා..... එහෙනං..... ලේසි එකකින් පටන් ගන්නම්කෝ... ඕනෙ ඉලක්කමකින් මාව වැඩි කරන්න. උත්තරයේ ඉලක්කම් එකතුකලාම ඒ එන උත්තරෙත් නවය. <br /> <br /><B>අපි:</B> ආං.. කෝ.. බලමු.... <br />9x11=99 <br />9+9=18 <br />කෝ ඉතිං උත්තරේ දහ අටනේ? <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> හරි දැං දහ අටෙ ඉලක්කම් දෙක එක්තු කරන්නකො... <br /> <br /><B>අපි:</B> 1+8=9 <br />ෂා ඔව්මයි... ඉන්න තව ඒවා බලමු.... <br /> <br />9x25=225 <br />2+2+5=9 <br /> <br />9x22=198 <br />1+9+8=18 <br />1+8=9 <br /> <br />ඒකනං හරිම මැජික්...! <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> ඕක මොන මැජික්ද මෙන්න තවත් වැඩක්... සංඛ්‍යාවක් ලියන්න. <br /> <br /><B>අපි:</B> ම්........853.. <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> රායිට් දැං ඒක අග ඉඳන් මුලට ලියන්න <br /> <br /><B>අපි:</B> 358 යි නේ..... <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> දැන් වැඩි ගානේන් අඩු ගාන අඩු කරන්න <br /> <br /><B>අපි:</B> 853 -358 නේ? ම්.... උත්තරය 495.... <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> දැං ඔය ඉලක්කම 9න් ඉතුරු නැතුව බෙදෙනවා.... <br /> <br /><B>අපි:</B> ඔහ් හොඳටම ෂුවර්ද...? <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> ඉර හඳ වගේ <br /> <br /><B>අපි:</B> ම්..... බලමු 495 / 9 = 55 <br />ඇත්ත නේන්නම්.. <br />බලමු තව එකක්.... <br />ම්... 5912 - 2195 = 3717... <br />ඒක 9 බෙදෙනවද බලමු... <br />3717 / 9 = 413 <br />දෙයියනේ හරි පුදුමයි.... <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> මේකත් බලන්න..... ඔන්න මේකනං රාජකීය වැඩක්.... <br /> <br />987654321 x 09 = 08888888889 <br />987654321 x 18 = 17777777778 <br />987654321 x 27 = 26666666667 <br />987654321 x 36 = 35555555556 <br />987654321 x 45 = 44444444445 <br />987654321 x 54 = 53333333334 <br />987654321 x 63 = 62222222223 <br />987654321 x 72 = 71111111112 <br />987654321 x 81 = 80000000001 <br /> <br />නවයෙ ඉඳං අවරෝහණ ක්‍රමයට ඉලක්කම් නවය පෙළට ලිවුවහම එන ඉලක්කම තමා 987654321..... ඕං ඒ යෝදයව මගේ ගුණාකරවලින් වැඩි කරගෙන ගිහිල්ලා තමා ඔය තියෙන්නේ. පේනවා නේද වැඩේ? <br /> <br />හැමතිස්සෙම උත්තරේට එන ඉලක්කමේ මුලයි අගයි අංක දෙකෙන් පෙන්නන්නේ අර ගුණකරපු ඉලක්කමමයි. දැක්කා නේ? ඒදෙක අතර තියෙන්නෙත් ඉලක්කම් නවයයි.... ඒ මැද තියන ඉලක්කම් වලත් අපූරු සංඛ්‍යා රටාවක් හොඳට බැලුවොත් ඔයාලට පෙනේවි. <br /> <br /><B>අපි:</B> ඔහ්... Mr. Nine, අපට වතුර ටිකක් දෙනවද? <br /> <br /><B>Mr. Nine:</B> (තමාටම) මැජික් දැකලා උගුර කට වේලිලා ඇති.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> චාමිනී සෙව්වන්දි<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1111&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4919198817095125073?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-90124587994090633352010-08-27T02:24:00.001-07:002010-08-27T02:24:12.568-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS1/Frog%20N%20Rooster.jpg width=291 height=207 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>එක් සිසුවෙක් සිය ගුරුතුමා ළඟට ගොස් "ගුරුතුමනි..., ගොඩක් කතා කිරීමෙන් හොඳක් සිද්ද වෙනවද?" යැයි ඇසුවේය. <br /> <br />සිය සිසුවා දෙස බැලූ ගුරුතුමා, "මැඩියෝ, දිවා රෑ හඬ නගනවා. නමුත් කවුරුත් උන්ට අවදානය යොමු කරන්නේ නැහැ. ඒත් බලන්න උදේ පාන්දර හඬලන කුකුළා දිහා.. දවසේ වැදගත් මොහොතක ඇහෙන උගේ හඬ නිසා සියලූම දෙනා අවදි වෙනවා.. වැඩියෙන් කතා කිරීමට වඩා වැදගත් වෙන්නෙ, සුදුසු දේ සුදුසු වෙලාවට පමණක් පැවසීමයි...", සිය සිසුවාට තේරුම් බේරුම් කර දුන්නේය. <br /> <br />(ජන කතාවක් ඇසුරිනි.)<BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/TransIcon.jpg' width='12' height='16' /> පරිවර්තනය - මුතු පබා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1110&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-9012458799409063335?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-14356128049616766912010-08-24T23:40:00.001-07:002010-08-24T23:40:59.811-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/ width=0 height=0 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ක්‍රි.ව. 79 අගෝස්තු 24 වන දිනය ලෝක ඉතිහාසයේ වැදගත් සිදුවීමක් සටහන් වූ දිනයක්. ඒ කුමක්ද? <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1098&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-1435612804961676691?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-63474389845422369672010-08-15T23:44:00.001-07:002010-08-15T23:44:25.217-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS5/Oldest%20Women%20GRG.jpg width=250 height=167 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ජෝර්ජියාවෙන් ලැබෙන වාර්තාවකට අනුව මිහිමත වෙසෙන වයස්ගතම පුද්ගලයා ජෝර්ජියානු ඈත කඳුකර පළාතේ - සෂිරෙ හි ජීවත් වන බව හෙළි වේ. ඇයගේ වයස මෙ වන විට අවුරුදු 130 කි. නමින් ඇන්තිසා ක්විචාවා නම් වන ඈ 1880 ජූලි 8 වනදා උපත ලද බවත් දැනට බටහිර ජෝර්ජියාවෙ 40 වියැති සිය මුණුබුරෙකු හා කඳුකර පළාතක වෙසෙන බවත් වාර්තා වෙනවා. <br /> <br />ඇගේ වයස සනාථ කල හැකි උප්පැන්න සහතිකයක් මේ වන විට ඈ සතුව නැහැ. එහෙත් ඒ බව තහවුරු කල හැකි සෝවියට් යුගයේ ලියවිල්ලක් ඈ සතුව තිබෙනවා. ඇයට එක් පුතෙකුත්, මුණුබුරන් දස දෙනෙකුත්, මී මුණුබුරන් දොළොස්දෙනෙකු සහ මී- මී මුණුබුරන් සය දෙනෙක් සිටිනවා. <br /> <br /> සිය 130 වෙනි වසර සම්පූර්ණ කල ක්විචාවා තවමත් යහපත් සිහි කල්පනාවෙන් යුතු අතර ඇගේ ප්‍රියතම විනෝදාංශයක් වූ ගෙතුම් කලාවේ තවමත් යෙදී සිටින්නේ යැයි ඇගේ අසල්වාසීන් මෙන්ම ඇගේ පවුලේ අය ප්‍රකාශ කරනවා. ඇවිදීමේදී සහ දිගු වේලාවක් ඇඳෙහි වැතිර සිටීමේදි යම් යම් දුෂ්කරතාවන් තිබුණත්, කිසිවෙකුගේ උදව් උපකාරයකින් තොරවම ගෙවත්තෙ ඇවිදීම තවමත් ඇයට තනිව කළ හැකිය. <br /> <br />ඉතින් ඇයගේ මේ විස්මිත උපන්දිනය සමරමින් පසුගිය ජූලි 8 වෙනිදා ඇගේ නිවසේ උපන්දින සාදයක් පැවැත් වුණා. ජෝර්ජියානු ජන සංගීතයෙන් මෙ උත්සවය හැඩ ගැන් වුණු අතර සම්ප්‍රදායික ආහාර වට්ටෝරු අනුව සැකසුනු කෝන් කැඳ සහ කුළු බඩු සහ පැලෑටි විශේෂ යොදා සැකසූ කුකුළු මස් ව්‍යංජනයකින් පැමිණ සිටි සියළු දෙනාට සංග්‍රහ කරන්නත් ඇගේ මුණුබුරු මිනිබිරියෝ අමතක කළේ නෑ.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> සුමුදු තිවංක ගමගේ<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1062&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-6347438984542236967?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-28952757944705216232010-08-10T00:53:00.001-07:002010-08-10T00:53:46.394-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/PUNC/Gune%20Seeyage%20Radiowa.jpg width=300 height=413 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පුංචා හිටියේ ඔංචිලි පැද පැද. "පුංචෝ... පුංචෝ.. මගෙ පොඩි කොල්ලෝ" ඔන්න ආත්තම්මා පුංචව හොයනවා. <br />කතාකරන විදියෙන් පුංචා දැනගත්තා අත්තම්මාට මොකක් හරි වැඩක් කරවගන්න ඕනෙ වෙලා කියලා. <br /> <br />"ආතම්මේ, මං මිදුලේ" පුංචා උත්තර දුන්නා. <br /> <br />"අනේ, මගෙ හොඳ කොල්ලා වගේ ගිහිං ගුණේ සීයගෙ කොරටුවෙන් බුලත් කොළ දහයක් විතර ඉල්ලං වරෙං මයෙ පුතේ" ඔන්න අත්තම්මා වැඩේ පැවරුවා පුංචට. <br />"හ්ම්... හරි" එහෙම කියලා පුංචා කෙලින්ම දුවල ගියේ කන්ද පල්ලෙහාට. ඒ කියන්නෙ ගුණේ සීයගෙ ගෙදරට. <br /> <br />පුංචා යද්දි, මිදුලේ අඹ ගහ පාමුල ඉඳගෙන ගුණේ සීය මොකද්දෝ ලොකු වැඩක්. ළං වෙලා බලද්දි ගුණේ සීයා ඊයම් පාට පෙට්ටියක් අතෙ තියාගෙන මොන මොනවදො කරනවා.<BR><BR>"සීයේ, මේ මොකද්ද මේ?" <br /> <br />"පරණ රෑඩියො එකක් නෙ පුංචො, අවුරුදු පහළොවක් විතර පරණයි මයෙ හිතේ" <br /> <br />"ඉතිං මේක වැඩ කරනවද තාම?" <br /> <br />"ඔව්, ඔව්... නැතුව ..නැතුව" <br /> <br />"ඉතිං සීයේ රෙදි කෑල්ලක් අතේ තියන්ද රේඩියෝව අහන්නෙ??" <br /> <br />"නෑ.. නෑ..පුංචෝ. මේං මේකට හොඳහැටි දූවිලි අල්ලලා. මං මේ ඒක පිරිසිදු කොරන්ටයි ලෑස්ති වුණේ. ඉතිං පුංච මොකද මේ පැත්තේ?" <br /> <br />"ආතම්ම කිවුව කොරටුවෙන් බුලත් කොළ දහයක් විතර ගෙනෙන්ටයි කියලා" <br /> <br />"ආහ්, ඩිංගක් හිටු, මං කඩාගෙන එන්නං" <br /> <br />"හරි සීය කොළ කඩාගෙන එන්නකො එහෙනං. මං මේක පිරිසිදු කරන්නං සීයා එනකල්" <br /> <br />"අන්න ඒක නම් හොඳ වැඩක් පුංචෝ. ඕං හොඳට වැඩේ කෙරෙන්නට ඕනෑ එහෙනං ඈහ්.." <br /> <br />ගුණේ සීයා කොරටුව පැත්තට ගියා. පුංචා වැඩේ පටන් ගත්තා. <br /> <br />"අම්මෝ,හැබෑටම මේකෙ තියෙන කුණු..!! ගුණේ සීයටනම් හුඟ වෙලාවක් යයි අද මේක ඉවරකරන්න" <br /> <br />ඉස්කුරුප්පුව ළඟ තිබුණු නිසා ඇණ මුරිච්චි ගලවා ගන්න එක පුංචට බොහොම ලේසි වුණා. <br /> <br />ඉතිං ඊළඟට පුංචා දුවලා ගියේ පොඩි ලිඳට. එතනින් වතුර බාල්දියකුත් ඇදගත්තා අමාරුවෙන්. ගේ පිටිපස්සෙ ඇවිදලා පරණ බුරුසු කෑල්ලකුත් හොයා ගත්තා. ඊට පස්සෙ රේඩියොවේ කෑලි ඔක්කොම එක එක ගලවලා බුරුසුවෙන් මැදලා හොඳට හේදුවා. හෝදලා වේලෙන්න තිබ්බා. දැං වැඩේ ඉවරයි ඔන්න. <br /> <br />එතකොටම වාගේ ගුණේ සීයත් ආවා කොරටුවේ ඉඳලා. <br /> <br />"මයෙ පුතා වැඩේ අහවර ද?" ගුණේ සීය ඇහුවා පුංචගෙන්. <br /> <br />"ඔන්න සීයේ, දැන් සීයට වැඩේ ලේසියි. කුණු දූවිලි බිංදුවක් වත් නෑ. ආං බලන්න අර තියෙන්නෙ හොඳට දිලිසි දිලිසී…..හෙහ් …..හෙහ්" පුංචා කිවුවා. <br /> <br />ගුණේ සීයට බොහොම සතුටුයි. <br /> <br />"බොහොම පිං පුංචෝ උදව්වට!" <br /> <br />"ආපෝ..ඒක ඒ හැටි දෙයක් නෙමෙයි සීයේ..පිං මොකටද? ඕං එහෙනම් මං යනව" එහෙම කියලා පුංචා බුලත් ටිකත් අරගෙන පියාඹලා ගියා. <br /> <br />" මතක ඇතුව කෑලි ටික හොඳට වේලුණාම තිබුණු විදියටම හයිකරගන්න... සීයේ" ගෙදර යන්න කන්ද නගින අතරෙ පුංචා ආයෙත් හැරිලා ගුණේ සීයට කිවුවා. <br /> <br />" කෑ..කෑ.. කෑලි හයි කරන්න? හපොයි දෙයියනේ....." <br /> <br />කලබල වුණු ගුණේ සීයා දිව්වා අඹගහ පාමුලට. <br /> <br />අන්තිමේදි වතුර බාල්දියයි බුරුසුවයි,ගලවපු රේඩියොවෙ පොඩි පොඩි කෑලි ටිකයි දැක්කම තමයි පුංචාගේ පිරිසිදු කිරීමේ තරම ගුණේ සීයට හොඳ හැටි තේරුණේ.<BR><BR>සිත්තම- රුවන්මලී<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ප්‍රශංසනී පරණවිතාන<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1039&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-2895275794470521623?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-86269418827621145532010-08-10T00:22:00.001-07:002010-08-10T00:22:10.913-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS4/ width=0 height=0 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR><B>මෙවර තේරවිලි දෙකක්. කවියෙන්ම තෝරන්නට හැකි නම් අගෙයි.</B> <br /> <br />1. එනවා නේනවා තෝරා කියන් මට <br />ලුංඩි කඩේ කද තෝරා කියන් මට <br />පංච නෙලුම් මල තෝරා කියන් මට <br />ලුංඩි පුරුෂයා තෝරා කියන් මට <br /> <br />2. නැත සැවුලා කවදාවත් අඬලන්නේ <br />කොට වකලා කටු ආඳයි ගස්සන්නේ <br />පතල මුලා බිජු ලාලයි ලොකු වෙන්නේ <br />ඒ බිජු කන්න මම ආසාවෙන් ඉන්නේ <br /><BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1038&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-8626941882762114553?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-52154166662780761742010-08-09T23:10:00.001-07:002010-08-09T23:10:52.604-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS3/Anuradhapura%20Kuttam%20Pokuna.jpg width=320 height=227 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>ස්වභාව ධර්මය හා කැටි වූ අපූරු කලා කුසලතාවකින් පරිපූර්ණ අතීත මුතුන් මිත්තන්ගෙන් අපට දායාද වුණු අපූරු සුන්දර නිර්මාණයන් ගෙන් එකක් ලෙස කුට්ටම් පොකුණ හඳුන්වන්නට පුළුවන්. කුට්ටම් පොකුන පූජනීය ස්ථානයක් නොවුණත් වන්දනාකරුවන් විසින් මහත් භක්ත්‍යාදරයෙන් නරඹන ස්ථාන වලින් එකක්. අනුරාධපුරයේ අභයගිරි විහාරයට නුදුරු ස්ථානයක පිහිටුවා ඇති මේ කුට්ටම් පොකුණ තනා තිබෙන්නෙ අභයගිරි වාසි භික්ෂූන්ගේ ස්නානය සඳහා යි. එකම පවුරකින් වටවුණු දැකුම්කළු-<BR><BR>-පොකුණු දෙකකින් මෙය සමන්විත වීම නිසාම මෙයට කුට්ටම් පොකුණ ලෙස නම ලැබී තිබෙනවා. මේ පොකුණු දෙක, එකක් අඩි 51ක බැගින් වූ සමාන පළලින් යුක්තයි. එසේ වුණත් එක් පොකුණක් තරමින් විශාල වන අතරම අනෙක තරමින් කුඩා පොකුණක්. ලොකු පොකුන 132 ක් දිගින් යුතු වන අතර පොඩි පොකුණ දිගින් අඩි 92 ක් වෙනවා. ඉවුරු බැමි නිමවා තියෙන්නෙ ගල්වරි පැන්නීමෙන් බැමි මාලා 3 ක් සහිතව. පොකුණේ කට පිහිටා තිබෙන්නේ පොළෝ මට්ටමින් අඩි 3 ක් පමණ පහළට වන්නටයි. ලොකු පොකුණෙ මධ්‍ය ගැඹුර අඩි 17 කුත් අඟල් 9 ක්. කුඩා පොකුණේ ගැඹුර අඩි 14ක්. එසේම ලොකු පොකුණට බැසිය හැකි වන පරිදි අලංකාර සෝපානමාලා හෙවත් පඩිපේලි තුනක් නිර්මාණය කරල තියෙනවා. කුඩා පොකුණට පඩි පේළි දෙකක් බැසීමෙන් ඇතුළු විය හැකියි. <br /> <br />මෙම පඩි පේලි පළලින් අඩි 5 බැගින් වන අතර පැන්නීම් සහිත මාලා තුනකින් යුතුයි. අපූරු ලියකම් සහිත ඉතා අලංකාර කෝරවන්ගල් භාවිතාකොට ඒවා නිමවා ඇති බව අපට දකින්නට පුළුවන්. පොකුණු වේදිකාවේ සිට පොකුණු පතුල දක්වා දිවෙන කැටයම් රහිත පඩි පේලියක්ද, සෑම පඩි පේළියකම දෙපස කුඩා කුලුණු දෙක බැගින් දැකගන්න තිබෙනවා. කුට්ටම් පොකුණට අපූර්වත්වයක් එක් කරමින් ඒ කුළුණු මුදුනෙහි විශාල පුන්කලස බැගින් ඇති අතර, මේ පුන්කලස් දරා සිටින්නෙ නෙළුම් මල් කැටයමකින්. මෙම පුන්කලස් කිසිදු කැටයමකින් තොරව නිමවා ඇතිමුත් පුන් කලස් මුදුන් නෙළුම් කොළ සහ නෙළුම් පෙති වලින් කැටයම් කර තිබේ. <br /><p align='center'><img border='1' src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS3/Kuttam Pokuna B4 Rehab.jpg' width=300 height=196> <br />කුට්ටම් පොකුණ ප්‍රතිසංස්කරණයට පෙර <br /></p> <br />පොකුණු යුග්මය එකිනෙක සම්බන්ධ වෙන පරිදි පොකුණු වල යටින් පිහිටි කානුවක් දැකිය හැකියි. කුඩා පොකුණේ මෙම කානුව හරහා ලොකු පොකුණ වෙත ජලය ලබා දීම කෙරෙනවා. එසේම කුඩා පොකුණේ උතුරු කෙළවරේ අඩි 6කින් යුතු කුඩා වතුර කෙමියක් ද දකින්නට පුළුවන්. මේ කෙමියේ මාර්ගයෙන් වෙනත් ස්ථානයක සිට පොකුණට ජලය සපයාගෙන ඇති බව කියවෙයි. එසේ පොකුණට පිටින් එන ජලයේ වැලි මඩ ආදිය එකතු වී ගලා එනු පිණිස අඩි 4 ක සමචතුරස්‍රාකාර කුඩා බිසෝ කොටුවක් පවා දකින්නට පුළුවන්. එසේම පොකුණු වල එකතුවන ජලය කුඩා පොකුණේ ඇති ඇල මාර්ගයක් ඔස්සේ හිස්කල හැකිය. <br /> <br />මෙහි තවත් විශේෂ ලක්ෂණයක් වන්නේ එහි ඇති පඩි පේළි මත හිඳගෙන බඳුන්වලින් ජලය ගෙන ස්නානය කල හැකි පරිදි පොකුණු වල ඉවුරු තනා තිබීමයි. <br /> <br />කුට්ටම් පොකුණ අවට භූමිය පොළොව මට්ටමින් අඩි 3 ක් පමණ උස් වූ ප්‍රාකාරයකින් සමන්විතයි. එය සීමා පවුර ලෙස නම් කර ඇත. එහි බටහිර පැත්තේ පඩි පේළි තුනක්ද නැගෙනහිර පැත්තේ පඩිපේළිය බැගින්ද තනවා තිබෙයි. <br /> <br />ජලය ලබා ගැනීමටත් ජලය පිට කිරිමටත් පැරණි කලා කරුවා සතු වූ ස්වභාවධර්මය පිළිබඳ මනා දැණුමත්, වාස්තු විද්‍යාවේ නිපුණත්වයත් විදහා දක්වනා මාහැඟි දායදයක් ලෙස කුට්ටම් පොකුණ අදටත් අපට දැකගත හැකියි.<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> නීල්යා කාරියවසම්<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1037&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-5215416666278076174?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-41596256186567651252010-08-09T22:35:00.001-07:002010-08-09T22:35:23.744-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Denipitiya%20Banyan%20Tree.jpg width=250 height=248 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>පිනවන දුටු දන සෑම <br />ගඟ ලඟ පිහිටි කදීම <br />තුරුපෙල අවට සැදීම <br />යුත් සෙවනැල් <br /> <br />ගන මේ කැලෙව් දිලීම <br />විහඟුන් මත රැව්දීම <br />සුළඟින් පත් ලෙලදීම <br />ඇති හැමකල් <br /> <br />යන එන දන සැමගේම <br />එහි ඉඳ නිවී සැනසීම <br />දස දිග අතු විහිදීම <br />තිබෙන විසල් <br /> <br />දෙනිපිටියට ඉතාම <br />වටිනා මහ නුග දුම <br />බලයකි එහි සිත් පේම <br />නිලඹර දුල් <br /> <br />සැමවර දන මන නන්ද <br />පලබර පුලුපු උයන්ද <br />තෙක වතු කුඹුරුවලින්ද <br />සැදි දෙපසේ <br /> <br />පෙම කරවන නිතියෙන්ද <br />සල්පිල් සහ ගෙවලින්ද <br />එහි සරණා මැතියෙන්ද <br />සැණ කෙලි සේ <br /> <br />කවියර බඩු සිතියන්ද <br />දැනගත් සිපි ඇදුරන්ද <br />සැදි දෙනිපිටිය නමින්ද <br />යුත් පියසේ <br /> <br />නුගතුර තුනු රුසිරෙන්ද <br />පලකර සක් දෙවියන්ද <br />පරසතු රුක විලසින්ද <br />නිබඳ දිසේ<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> ගජමන් නෝනා<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1036&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4159625618656765125?l=boondi4kids.blogspot.com' alt='' /></div>BoondiOnLinehttp://www.blogger.com/profile/04246852882496903111noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6930150904285238677.post-49767928445569314442010-08-02T04:03:00.001-07:002010-08-02T04:03:01.677-07:00<img border='0' src=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/ArticleImages/DOS6/Lets%20Plant%20A%20Tree.jpg width=250 height=200 align='center'><BR><span style='font-size:large;'><BR>කාලා පළතුරක් <br />පසට දැමුවොත් ඇටයක් <br />වැටුනු පසු වැස්සක් <br />හිමින් මතුවේ සිඟිති ගොබයක් <br /> <br />පස තුලට ඇදෙනා <br />ටිකිරි මුලකින් නා <br />රස අහර උරනා <br />ලපටි පැලයක් කෙමෙන් නැගෙනා <br /> <br />පැමිණි විට නිසි කල <br />වදුලේ පිපෙයි නෙක මල <br />ඒ හා වැඩෙන පල <br />පුරයි ලෝ වැසි සතුන්ගේ දොල <br /> <br />කැපුමට එන තමන් <br />දැව වැද්දන්ට කුළුනින් <br />''පොරෝ මිට'' සමගින් <br />සෙවණ දෙන සුදනෝ වෙතිද අන් <br /> <br />පස ජලය වාතය <br />සතුන් හා සෙසු ජීවය <br />පවතිනු උගහටය <br />ගසින් තොර නම් සොබා දිනිතිය <br /> <br />ගහකොල සම්පතකි <br />ලොවම රකිනා දෙවියෙකි <br />ඒ රැක්ම පිය සකී <br />ඔබම ඔබ දිවි රැක ගැනීමකි <br /> <br />[මහේෂ් ප්‍රසන්න රත්නායක. 7 වසර. <br />උපුටාගත්තේ 1994 දී ආනන්ද විද්‍යාලයෙන් පළ කරපු 'පුබුදු' සඟරාවෙන්.]<BR><BR><img src='http://www.boondi.lk/CTRLPannel/SupportiveImages/PenIcon.jpg' width='12' height='16' /> මහේෂ් ප්‍රසන්න රත්නායක<BR></span> <BR><iframe src='http://www.facebook.com/plugins/like.php?href=http://www.boondi.lk/CTRLPannel/BoondiArticles.php?ArtID=1012&amp;layout=standard&amp;show_faces=true&amp;width=600&amp;action=like&amp;font=tahoma&amp;colorscheme=light&amp;height=80' scrolling='no' frameborder='0' style='border:none; overflow:hidden; width:600px; height:80px;' allowTransparency='true'></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6930150904285238677-4976792844556